Σύλβια Πλαθ: Μπαμπά
Δεν κάνεις πια, σου λέω δεν κάνειςάλλο πια, παπούτσι μαύροπου μέσα του έζησα σαν πόδιγια τριάντα χρόνια, καημένο, λευκόμόλις που τολμούσα να ανασάνω ή να φταρνιστώ Μπαμπά, έπρεπε να σε σκοτώσω.Πέθανες και χρόνο πια δε βρίσκω –Βαρύς σαν μάρμαρο, μια βαλίτσα γεμάτη Θεό,Άγαλμα στοιχειωτικό με ένα μαύρο δάχτυλο στο πόδιΜεγάλο σαν φώκια στο Σαν Φρανσίσκο […]












