Η ελπίδα ποιανών το δίκιο θα εκφράσει;
πρόχειρες σημειώσεις για την αλλαγή συσχετισμών στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό…
πρόχειρες σημειώσεις για την αλλαγή συσχετισμών στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό…
Η ανάλυση του κάθε σκανδάλου χωριστά θα απαιτούσε μία εκτεταμένη ανάλυση επί των στοιχείων που έρχονται στο φως της δημοσιότητας. Ιστορικά όμως μπορούμε να εντοπίσουμε τα μοτίβα που είναι ίδια ανεξαρτήτως εποχής ή κυβέρνησης…
Την Παρασκευή, 5 Δεκεμβρίου 2025, πραγματοποιήθηκε γενική μαθητική απεργία με διαδηλώσεις κατά της στρατιωτικής θητείας σε περίπου 100 πόλεις σε όλη τη Γερμανία. Ο συνολικός αριθμός των μαθητών που απείχαν από το σχολείο εκτιμάται σε…
Σε όλα αυτά εμείς, ξεκάθαρα απαντάμε: Εθελοντικά ή υποχρεωτικά, δεν θα περάσουμε ούτε μια ώρα στο στρατό. Απέναντι σε αυτό το ενδεχόμενο οργανώνουμε τις αντιστάσεις μας, γιατί ο δικός μας πόλεμος ενάντια στο εθνικό συμφέρον είναι καθημερινός. Συστρατευόμαστε με τις αδερφές μας…
Η Δύση ζητάει το αίμα μας, όμως το αίμα που τρέχει στις φλέβες μας είναι δικό μας και δεν ανήκει σε κανέναν άλλο. Το ίδιο και η ζωή μας η οποία αν δεν είναι ιερή για αυτούς πρέπει να είναι ιερή για εμάς…
Κι όλα αυτά στο τέλος της ημέρας δεν είναι ούτε ηθική αρετή, ούτε υπόθεση μιας χούφτας πολιτικοποιημενων ιδεολόγων με αντεθνική συνείδηση. Είναι ζητήματα της καθημερινής ταξικής πάλης και αφορούν την εργατική τάξη στο σύνολό της. Επειδή ίσως να μην υπάρχει διαφυγή από τη φρίκη του πολέμου, ας ψάξουμε διεξόδους διαφυγής από την καπιταλιστική ειρήνη…
Η θεωρία του επαναστατικού ντεφαιτισμού εμφανίζεται κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ως μια ιδιαίτερη αντιπολεμική πρόταση, που υποστηρίζει πως σε περίπτωση που «ένας πόλεμος που διεξάγεται είναι ιμπεριαλιστικός και από τα δύο μέρη, οι επαναστάτες…
Το πανεπιστήμιο-μπίζνα, «απελευθερωμένο από αγκυλώσεις του παρελθόντος», μπορεί πλέον να δραστηριοποιηθεί σε όλα τα επιχειρηματικά πεδία, συμπεριλαμβανομένης βέβαια και της πολεμικής βιομηχανίας. Γι’ αυτό η επιτροπή έρευνας του ΕΛΚΕ του ΕΜΠ πήγε να διαγράψει από τον οδηγό χρηματοδότησης την παράγραφο που…
Αν κάτι διακρίνεται από το λευκό προνόμιο μέσα στις –λευκές– ευρωπαϊκές κοινωνίες, είναι η ψευδαίσθηση της «ειρήνης». Και τώρα καταρρέει. Όποιος δεν το καταλαβαίνει, αργά ή γρήγορα, θα μείνει αποσβολωμένος, με το στόμα ανοιχτό…
Κάθε μέρα, όλο και περισσότερες φωνές ενώνονται με αυτό το σύνθημα. Κάθε μέρα και σε ολόκληρο τον πλανήτη ανεμίζει περίτρανα μια σημαία. Μια σημαία απειλή για την εξουσία, γιατί πλέον δεν αποτελεί μόνο τη σημαία ενός εξεγερμένου λαού, αλλά σύμβολο ανθρωπιάς, αξιοπρέπειας, ατέρμονης επιθυμίας και βούλησης για ελευθερία. Σε μητροπόλεις, επαρχιακές πόλεις και χωριά, μικρές
Όσο η τέχνη είναι έκφραση, και όσο η έκφραση ενός λαού που απομονώνεται, σιωπάται και σκοτώνεται είναι πράξη πεισματικής αντίστασης, όπου και αν κοιτάξουμε θα βρίσκουμε τα σημάδια της…
Φαίνεται όλο και πιο ξεκάθαρα πως αυτό που συμβαίνει στην Παλαιστίνη, τα τελευταία δύο χρόνια, συμπυκνώνει όλα τα χαρακτηριστικά της βαρβαρότητας του σύγχρονου κόσμου. Το πιο σημαντικό είναι αυτό που αρχίζει να αναγνωρίζει όλο και περισσότερος κόσμος: Πως πρόκειται για γενοκτονία· πως ένας ολόκληρος λαός εκτοπίζεται, λιμοκτονεί και δολοφονείται αδιακρίτως, ενώ οι ισραηλινός στρατός καταστρέφει