Chi lotta può morire, chi non lotta è già morto (Οπισθόφυλλο #59)
Το βράδυ 19 προς 20 Μαρτίου 2026, στην ιταλία, οι αναρχικοί σύντροφοι Alessandro Mercogliano και Sara Ardizzone σκοτώθηκαν έπειτα από έκρηξη…
Το βράδυ 19 προς 20 Μαρτίου 2026, στην ιταλία, οι αναρχικοί σύντροφοι Alessandro Mercogliano και Sara Ardizzone σκοτώθηκαν έπειτα από έκρηξη…
Ο πρώτος άντρας και ο τελευταίος που ερωτεύτηκα ήτανε αντάρτης των πόλεων…
Επαναστατική στράτευση ως το τέλοςΠαρουσία σε κάθε πεδίο του αγώναΜε κάθε μέσο και όλαΕίναι συνειδητή επιλογή Η έφοδός σου στην ιστορίαΕίναι βαριά για όλους μας σύντροφεΗ μνήμη σουΘα γίνει το δικό μας όπλοΓια την έφοδο στον ουρανόΓια την Υπόθεση ΘΑ ΑΝΤΑΜΩΣΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΞΥΜΗΤΗΡΗΣ ΠΑΝΤΑ ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ
Ένα είναι σίγουρο: Ή θα επιστρέψουμε τη βία στα ανδρείκελα της εξουσίας ή θα βυθιστούμε στην καπιταλιστική άβυσσο. Να βρεθούμε με τον διπλανό και τη διπλανή μας και να απεργαστούμε την καταστροφή του κόσμου της εξουσίας…
Αποσπάματα από το κείμενο «Η πρώτη πράξη ενός επαναστατικού άτιτλου και ατελείωτου δράματος», κείμενο που «κλέψαμε» από τον χώρο συνελεύσεων στην κατάληψη ΡΕΞ…
Αλληλεγγύη στα κατειλημμένα Προσφυγικά Αλληλεγγύη στις καταλήψεις 111, Παλιό Νεκροτομείο, Ντουγρού και Mundo Nuevo
Τη στιγμή που οι τιμές στα σούπερ μάρκετ, το αέριο, τη βενζίνη, την ενέργεια, τα νοίκια και σε οτιδήποτε άλλο θέλουμε για να «επιβιώνουμε» στον καπιταλισμό ανεβαίνουν εκθετικά, μένουμε να κοιτάμε το κύμα που έρχεται να μας πνίξει…
Το ταπεινό χορτάρι που φυτρώνειανάμεσα στις πλάκες των πεζοδρομίων μαςδεν είναι διόλου ταπεινό.Είναι το δάσος που επιστρέφει.Είναι η ζούγκλα που ποτέ δεν παραιτήθηκεαπό αυτό που της ανήκεικαι που της πήραμε με τόσο δόλο. Η γάτα που μας γδέρνει τάχα παίζοντας το χέριδεν παίζει διόλου.Είναι το αιλουροειδές που εκδικείται.Για όλ’ αυτά τα χάδια ανάμεσα στα μάτιαγια
Η πορεία τραβούσε. Σύνθημα το σύνθημαβήμα το βήμαανάσα την ανάσατραβούσε το δρόμο της απελευθέρωσης. Και τότε-διπλά απ’ του Αγίου Δημητρίουτην εκκλησίαμε συνοδεία πλούσιακηδεμονία σωστήλιτανεία μπάτσων,σε κάθε της πόλης πεζοδρόμιοκι από μία διμοιρία-ένας προστάτης αποφάσισενα εξομολογηθεί:να παίξει παντομίμα την αλήθεια. Κουρασμένος πολύ από το φόρτο εργασίαςκατάκοπος και καημένοςμε σφηνωμένη τη σάρκα του να ψήνεταιμες στη χακί
Τρία καρέ από το δυστοπικό χάρτινο παρελθόν. Ξανατυπώθηκαν για να προεικονίσουν ένα ζογερό μέλλον. Αν δεν υπάρξει αντίσταση το ερώτημα παραμένει σαρκαστικά επίκαιρο…