Το παράδειγμα του να μαζεύεται ο κόσμος να μιλάει και να συζητάει με αμεσοδημοκρατικές, αντιιεραρχικές και οριζόντιες διαδικασίες, και η βαθιά ρήξη που επιτελείται απλά και μόνο με τον κόσμο στις πλατείες να συναντιέται και να επικοινωνεί, αποτελεί σοβαρό πρόβλημα για κάθε μορφή εξουσίας…
Την Ιστορία τη φτιάχνουμε οι άνθρωποι, και οι άνθρωποι μπορούμε να την αλλάξουμε. Ωστόσο είναι δύσκολο να την αλλάξουμε ο καθένας μόνος, η κοινή λογική λέει πως μόνοι μας δεν μπορούμε. ‘Η θα ενωθούμε ή θα μας εκμηδενίσουν. Ο κόσμος είναι γεμάτος από κανάγιες που προσφέρουν «μαγικές λύσεις», από ψεύτες που εμπορεύονται την ελπίδα, που
D.I.Y. σημαίνει «Do It Yourself». Ως κίνηση στην περίπτωση της μουσικής ξεκίνησε μέσα από την punk σκηνή της Αγγλίας στα τέλη της δεκαετίας του ’70, σηματοδοτώντας όχι μονό τη μουσική αλλά και την αυτοδιαχείριση και κυκλοφορία punk fanzines (έντυπα περιοδικά), τα οποία…
ανθολογία μικρών μεγάλων ειδήσεων από τον ελλαδικό χώρο, Αύγουστος και Σεπτέμβρης 2011…
Αυτός που δεν πράττει τίποτα, δεν χρειάζεται ελπίδα για τίποτα. Όλα ξεκινούν από την πράξη. Σε πράξεις προβαίνει όποιος ζει, γιατί η ζωή δεν είναι δεδομένο αλλά κίνηση. Για να αλλάξουμε μια κατάσταση πρέπει να γνωρίζουμε το πρόβλημα και να αντιλαμβανόμαστε το βάθος του. Μόνο αυτός που ζει αντιλαμβάνεται και βιώνει το βάθος ενός προβλήματος,
Τα περιθώρια για τους ιθαγενείς έχουν στενέψει, μόνη διέξοδος ο αγώνας, η αυτοοργάνωση και η συλλογική δράση αυτών που πιστεύουν ότι ο αγώνας ενάντια στην ολοκληρωτική εκστρατεία λεηλασίας και καταστροφής του φυσικού περιβάλλοντος είναι μονόδρομος…
εμπειρίες αντίστασης ενός εργαζόμενου σε κέντρο υγείας την πρώτη μέρα εφαρμογής του εισιτηρίου των 5 ευρώ στους ασθενείς που επισκέπτονται τα εξωτερικά ιατρεία…
Ως ενεργοί και ελεύθεροι πολίτες αυτής της χώρας πρέπει να απαιτήσουμε άμεσα την κατάργηση των παράλογων διατάξεων του Ν.2160/93 που απαγορεύουν την ελεύθερη κατασκήνωση…
Τελικά αυτός ο θεότρελος παλαβιάρης που έτρεχε και δεν έφτανε, ο άνθρωπος της σφαλιάρας, ήταν μια κινηματογραφική φιγούρα για να σπάμε πλάκα μαζί του;
«Ας είμαστε λοιπόν όλοι παρόντες σε αυτή την ευκαιρία συνδιαμόρφωσης… με τις όποιες διαφωνίες, ενστάσεις, προβληματισμούς… ας είμαστε εκεί. Γιατί αγανάκτηση έχουμε όλοι… το στοίχημα που μένει να κερδηθεί είναι το πώς αυτή θα μορφοποιηθεί, και τι τελικά χαρακτηριστικά θα πάρει»…
Όταν με οδήγησαν μέσα απ’ τους τοίχους της φυλακής τα πάντα ήταν εχθρικά και ψυχρά, ακόμα και οι ανθρωποφύλακες είχαν ένα γυάλινο βλέμμα. Αφού μου δώσαν τα απαραίτητα (μια κουβέρτα, ένα σαπούνι, ένα ξυραφάκι) για να επιβιώσω μέσα στη φυλακή, με οδήγησαν σ’ έναν μεγάλο διάδρομο. Παντού βασίλευε νεκρική σιγή. Όταν είδα όλες αυτές τις
