Για τη δική «μας» περίπτωση, όπου η επίσημη ιστορία του ελληνικού κράτους είναι γεμάτη από ανακρίβειες, ψέματα και μύθους, ο αγώνας για τη συγκρότηση και την κοινωνικοποίηση ανταγωνιστικής μνήμης έχει ακόμα πολύ δρόμο…
Μπήκε το καλοκαιράκι. Βουτιές στη θάλασσα και ανάσες «ελευθερίας» με την ελπίδα ότι βγαίνουμε από την περίοδο των ασφυκτικών περιορισμών. Αμ δε! Το τουριστικό θέρετρο «Ελλάδα» άνοιξε τις πύλες του….
Το πνεύμα της εποχής αναδεικνύεται στα περιστατικά βίας και απαξίωσης της ζωής, που έρχονται στο φως τις ημέρες που κλείνει αυτό το φύλλο: Η γυναικοκτονία της Καρολάιν από τον σύζυγό της, Μπάμπη Αναγνωστόπουλο, στα Γλυκά Νερά, η απαγωγή και…
Η πορεία τραβούσε. Σύνθημα το σύνθημαβήμα το βήμαανάσα την ανάσατραβούσε το δρόμο της απελευθέρωσης. Και τότε-διπλά απ’ του Αγίου Δημητρίουτην εκκλησίαμε συνοδεία πλούσιακηδεμονία σωστήλιτανεία μπάτσων,σε κάθε της πόλης πεζοδρόμιοκι από μία διμοιρία-ένας προστάτης αποφάσισενα εξομολογηθεί:να παίξει παντομίμα την αλήθεια. Κουρασμένος πολύ από το φόρτο εργασίαςκατάκοπος και καημένοςμε σφηνωμένη τη σάρκα του να ψήνεταιμες στη χακί
συλλογή αναλήψεων ευθύνης από ενέργειες άμεσης δράσης στον ελλαδικό χώρο – Άνοιξη 2021
το χρονικό της ανακατάληψης της κατάληψης Rosa Nera…
Για τον Καμύ, ο Σίσυφος είναι ο «προλετάριος των θεών», ο οποίος ενώ γνωρίζει την αθλιότητα της κατάστασής του, είναι η ίδια η επανάληψη της τιμωρίας του που του δίνει τη συνείδηση πως η μοίρα του, του ανήκει. Αν σκεφτούμε τον Σίσυφο ως ένα συλλογικό υποκείμενο…
οι επιχειρήσεις αεροδικομιδών μειώνονται συστηματικά από το 2012 μέχρι σήμερα. Δεν έχουμε υπόψη κάποια στατιστική που να εξετάζει το αν έχουν μειωθεί τα ατυχήματα, είμαστε βέβαιοι όμως ότι δεν έχουν αυξηθεί οι δομές υγείας στις απομακρυσμένες περιοχές και τα μικρά νησιά….
Η επιβίωση των Προσφυγικών, ως κοινότητα αγώνα, από την επερχόμενη επίθεση θα ορίσει συνολικά τους σχεδιασμούς αστικής ανάπλασης του κέντρου της Αθήνας, και του ριζοσπαστικού εδαφικοποιημένου κινήματος. Όπως επίσης θα ορίσει…
Η Νέα Σμύρνη δεν ανακίνησε μόνο τη μνήμη του κράτους. Θύμισε και σε μας τις δυνατότητες και τις προοπτικές που έχουμε, όταν συλλογικά σπάμε τον φόβο, όταν «παίρνουμε» τον δρόμο, όταν στεκόμαστε απέναντι, και επιτιθέμαστε στις δυνάμεις επιβολής της τάξης…
Με τον ξεφτιλισμένο θεσμικό συνδικαλισμό σε επιθανάτιο ρόγχο, να πιάσουμε ξανά το ιστορικό νήμα και να θυμηθούμε τη συνεισφορά του αναρχικού κινήματος μέσα στους χώρους εργασίας με το βλέμμα στις συνθήκες του σήμερα. Η ολιγωρία δεν θα συγχωρεθεί…
Θα χορηγούσαμε φάρμακα στον Einstein;
