Η «αστυνομική» επέμβαση του IDF, σε διεθνή ύδατα, παίρνοντας μάλιστα αιχμάλωτους δύο αγωνιστές από ζώνη εκτός της δικαιοδοσίας του κράτους του Ισραήλ, πρέπει να ιδωθεί ως ένα αναβαθμισμένο πολεμικό στιγμιότυπο, σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο που επιμένει να μας χτυπάει την πόρτα…
Κάθε μέρα, όλο και περισσότερες φωνές ενώνονται με αυτό το σύνθημα. Κάθε μέρα και σε ολόκληρο τον πλανήτη ανεμίζει περίτρανα μια σημαία. Μια σημαία απειλή για την εξουσία, γιατί πλέον δεν αποτελεί μόνο τη σημαία ενός εξεγερμένου λαού, αλλά σύμβολο ανθρωπιάς, αξιοπρέπειας, ατέρμονης επιθυμίας και βούλησης για ελευθερία. Σε μητροπόλεις, επαρχιακές πόλεις και χωριά, μικρές
Φαίνεται όλο και πιο ξεκάθαρα πως αυτό που συμβαίνει στην Παλαιστίνη, τα τελευταία δύο χρόνια, συμπυκνώνει όλα τα χαρακτηριστικά της βαρβαρότητας του σύγχρονου κόσμου. Το πιο σημαντικό είναι αυτό που αρχίζει να αναγνωρίζει όλο και περισσότερος κόσμος: Πως πρόκειται για γενοκτονία· πως ένας ολόκληρος λαός εκτοπίζεται, λιμοκτονεί και δολοφονείται αδιακρίτως, ενώ οι ισραηλινός στρατός καταστρέφει
Η ζωή, όμως, δεν μπορεί να περιοριστεί σε κλουβιά και σε αλυσίδες και, όπως γράφει και ο Κάφκα στη «Σωφρονιστική αποικία», νομοτελιακά εξεγείρεται, μετατρέπει τον φόβο και τη θλίψη σε αγανάκτηση κι οργή. Οι λαοί αντιλαμβάνονται σταδιακά, όλο και περισσότερο πως τίποτα δεν χαρίζεται…
Η αναπηρία στη Γάζα δεν είναι παράπλευρη απώλεια. Είναι αποτέλεσμα κατοχής, πολέμου, στρατιωτικής βίας. Είναι εργαλείο γενοκτονίας. Συνολικά, το 2025 καταγράφονται 115.000 ανάπηρα άτομα στην Παλαιστίνη. Τα ανάπηρα άτομα δεν μπορούν να διαφύγουν, δεν έχουν πρόσβαση στο νερό, δεν χωρούν στις ουρές για τρόφιμα. Ζουν σε ερείπια, χωρίς καμία πρόσβαση σε βοήθεια, χωρίς ρεύμα, χωρίς
-Αυτό το οποίο γίνεται στη Γάζα είναι ανεπίτρεπτο. Συντελείται μία μεγάλη ανθρωπιστική καταστροφή […]-Είναι γενοκτονία κατά τη γνώμη σας;-Όχι, δεν θα χρησιμοποιούσα αυτόν τον όρο. Αυτός είναι ένας πολύ βαρύς όρος. Και μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν και όμηροι και ότι το Ισραήλ αυτή τη στιγμή, με τα όποια προβλήματά του, είναι μια δημοκρατία η οποία
Οι Kneecap είναι ένα χιπ-χοπ συγκρότημα από τo Belfast της βόρειας Ιρλανδίας, με πολιτικοποιημένο στίχο και ακτιβιστική δράση. Τα δύο τελευταία καταφέρνουν να τα συνδυάσουν ραπάροντας όχι μόνο στα αγγλικά αλλά και στα παραδοσιακά ιρλανδικά, προωθώντας έτσι την «απαγορευμένη -ως επίσημη- γλώσσα» τους σαν ένα όπλο ενάντια στη βρετανική αποικιοκρατία: “Every word of Irish spoken
