Φοβούνται τις γενιές που μαθητεύουν στην αντίσταση, έστω και συμβολική. Τόσο απλά. Για αυτόν, και για όλους τους λόγους του κόσμου, το ριζοσπαστικό κίνημα οφείλει να προσεγγίσει ξανά το σχολείο, και να πάρει θέση δίπλα στους μαθητικούς αγώνες…
Για την υπόθεση των Τεμπών έχουν γραφτεί –η αλήθεια είναι– πολλά πράγματα που αφορούν τα γεγονότα του δυστυχήματος και της δολοφονίας τουλάχιστον 57 ανθρώπων, αλλά και της μετέπειτα κρατικής και μιντιακής τους διαχείρισης. Θα ξανά αναφερθούν τα βασικότερα σημεία, αρχικά του εγκλήματος και μετέπειτα και της όλης διαχείρισης της κρίσης αυτής. Όσον αφορά το ίδιο
Αύγουστος, Σεπτέμβρης, Οκτώβρης. Πρώτα η Ινδονησία και μετά το Νεπάλ, σήμερα το Μαρόκο και συνεχώς η Γαλλία, οι εξεγέρσεις εξαπλώνονται σε έναν κόσμο γερασμένο, που δεν έχει πεθάνει ακόμα γιατί αρνείται να γεννηθεί το καινούργιο. Και αφού αρνείται να γεννηθεί το καινούργιο, νεκρανασταίνεται το παλιό, σαν τον νεο-φασισμό του Τράμπ και της μεταναστευτικής αστυνομίας με
