Όταν η απάντηση είναι η αστυνομία, η ερώτηση βρωμάει ολοκληρωτισμό. Ζούμε την εποχή της ολοκλήρωσης του αστυνομικού κράτους όπου η ΕΛ.ΑΣ με τα πολυπληθή παρασιτικά της Σώματα και τις αθρόες κρατικές χρηματοδοτήσεις για τον αστυνομικο-στρατιωτικό εξοπλισμό της, τείνει να αναλάβει πλέον ρόλο διαχειριστή της κοινωνικής ζωής, της ζωής μας ευρύτερα. Αγκαλιά με το βάθεμα της […]
Το παράδειγμα των πυρηνικών καταφυγίων στην δυτική γερμάνια
Ποιος θάνατος; ποιος πόνος; η σάρκα μου ας γίνει λίπασμα να φυτρωθεί η ιδέα! Τότε από ένας θα γίνω χιλιάδες! Θα γίνω χώμα, νερό, σκουλήκι, μετά δέντρο ποτάμι και πουλί…
Το ζήτημα τελικά δεν είναι η ύπαρξη του ιού ή κάποιο υγρό πυρ, αλλά ο καπιταλισμός και η δικτατορία του κυριαρχικού πλέγματος που επιτίθεται με συγκεκριμένη στρατηγική στην κοινωνία. Ο φόβος για τη ζωή, την αρρώστια και τον θάνατο, έγινε όπλο στα χέρια της κυριαρχίας προκειμένου…
Τα δικαιώματα των εργαζομένων που ίσχυαν μέχρι πριν λίγο καιρό, ήταν καρπός ενός άλλου φόβου μιας άλλης εποχής: Του φόβου της οικονομικής εξουσίας απέναντι στους εργάτες της. Ήταν καρπός του φόβου των απεργιών, του φόβου της κοινωνικής επανάστασης που έμοιαζε να καιροφυλακτεί…
