Σκέψεις που μοιράστηκαν χέρι-χέρι και στόμα-στόμα το προηγούμενο διάστημα σε συνελεύσεις και εκδηλώσεις που έλαβαν χώρα στις ανατολικές συνοικίες και αφορούσαν την υπεράσπιση του Υμηττού και των δημοσίων χώρων…
Η μετατροπή του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού σε ιδιωτική ζώνη κατανάλωσης με τη δημιουργία καζίνο, κατοικιών, ξενοδοχείων και εμπορικών κέντρων δεν ήταν μονό η αισχροκέρδεια του κτηματομεσιτικού και κατασκευαστικού κεφαλαίου πάνω στη δημοσία γη, αλλά και το παράδειγμα της εκμετάλλευσης και καταστροφής των μεγάλων αδόμητων δημοσίων εκτάσεων που υπάρχουν έξω από τις πόλεις. Από την
Στην πραγματικότητα, η ανάπτυξη είναι και σήμερα αυτό που ήταν πάντοτε: Συσσώρευση και αύξηση του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος. [..] Η βιώσιμη ανάπτυξη είναι λοιπόν μια ιδιοφυής έννοια. Καταφέρνει να υποσχεθεί καταστροφή του περιβάλλοντος, και ταυτόχρονα θεραπεία των κακών της παραδοσιακής ανάπτυξης…
Στο δήμο του Ελληνικού, στα νότια προάστια της Αθήνας, λειτουργεί εδώ και 1 & 1/2 χρόνια ένα κέντρο κράτησης για γυναίκες μετανάστριες χωρίς χαρτιά (διοικητική κράτηση). Αυτές έγκλειστες μετανάστριες δεν υποφέρουν απλά και μοιρολατρικά τον εγκλεισμό τους. Προσπαθούν να αντισταθούν ατομικά και συλλογικά, όπως το έκαναν και πάλι πριν λίγο καιρό, με μια απεργία πείνας
Λίγες μέρες πριν την προγραμματισμένη παρέμβαση, πέντε κοπέλες από τη Γεωργία οδηγήθηκαν από το Ελληνικό στο αεροδρόμιο με σκοπό την απέλαση. […] Όταν αρνήθηκαν, οι μπάτσοι τις πλάκωσαν στο ξύλο.
Ο πολιτικός οικονομικός και δημοσιογραφικός συρφετός έχει αρχίσει να γιορτάζει τη μεγάλη συμφωνία, πιστεύοντας ότι και αυτό το κόλπο θα πάει καλά, λογαριάζουν όμως χωρίς τον απλό κόσμο που έχει βαρεθεί πια να τον εκμεταλλεύονται και να τον ξεφτιλίζουν…
