Στις 17 Μαρτίου προχωρήσαμε στην κατάληψη κτιρίου στην οδό Εγνατία 111. Το κτίριο αποτελεί κρατική περιουσία, η οποία παρέμενε ανεκμετάλλευτη τα τελευταία 37 χρόνια. Δεν σκοπεύουμε να γίνουμε δούλοι του κρατικού μηχανισμού ούτε και να αναγνωρίσουμε ιδιοκτησιακές αρχές, γι’αυτό το λόγο προβήκαμε στην ενέργεια αυτή. Στην εποχή του σύγχρονου ολοκληρωτισμού και της κυριαρχίας του καπιταλισμού […]
Στη γειτονιά μας, τους ανθρώπους που κατοικούν στην περιοχή του Πλατάνου, του Άλσους και της Καραβατιάς, η κατάληψη της εγκαταλελειμμένης μονοκατοικίας στον αριθμό πέντε της οδού Κουρεμένου είναι γνωστή εδώ και ένα περίπου μήνα. Η πολιτική και δημόσια αυτή πράξη ήταν προϊόν της ανάγκης μας να στεγαστούμε, αλλά και της επιθυμίας μας να αποτελέσουμε, με
Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, τα κομματικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ διατείνονται σε κανάλια, blogs και εφημερίδες για τα πρώτα βήματα της κυβέρνησης της αριστεράς μετά τις εκλογές της Κυριακής 25 Γενάρη.
Από τότε που οι άνθρωποι άρχισαν να χρησιμοποιούν τη γη για προσωπικό όφελος και κέρδος και όχι για τη συλλογική κάλυψη αναγκών, παίρνει μορφή η έννοια της ιδιοκτησίας,
Βίντεο για τα 12 χρόνια της Κατάληψης Ευαγγελισμού, στο Ηράκλειο Κρήτης
Οι καταλήψεις μας είναι αυτά που κυοφορούνται εντός τους και εντός μας. Είναι οι σχέσεις που πλάθουμε μεταξύ μας, είναι οι έρωτες μας, οι τσακωμοί μας, οι συζητήσεις μας, τα όνειρα, οι ραδιουργίες…
Ο στόχος τους όμως είναι μέσω του παραδειγματισμού κανείς να μην τολμά να σηκώσει κεφάλι στην χειμαζόμενη και σαστισμένη από την ορμή της επίθεσης κοινωνία. Όλες αυτές οι επιθέσεις είναι ακόμη μια ψηφίδα στο…
ή με τον εναλλακτισμό, τη διαχείριση και την αφομοίωση, ή με την πολιτική αυτονομία του αντιεξουσιαστικού κινήματος και την κοινωνική επανάσταση…
Για μας όμως, άλλος είναι ο πραγματικός λόγος που μας επιτίθενται: είμαστε αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνίας που αγωνίζεται, ζούμε, υπάρχουμε και λειτουργούμε μέσα σ’ αυτή…
H περίφημη φράση «η ιδιοκτησία είναι κλοπή» του Προυντόν, το 1840, θεμελίωσε εν πολλοίς την αναρχική θεώρηση του ζητήματος της ιδιοκτησίας. Φυσικά δεν χρειάζεται να είναι κανείς ούτε φιλόσοφος…
Αν αξίζει να κρατήσουμε κάτι απ’ αυτή την ιστορία, αυτό είναι σίγουρα η πρόταση μιας άλλης άποψης για την καθημερινή ζωή στην πόλη, και η απόδειξη πως κάτι τέτοιο μπορεί να υπάρξει και στην πραγματικότητα…
Όπως και τότε έτσι και τώρα καλούμαστε για μία ακόμη φορά να αποδείξουμε ότι είμαστε άνθρωποι και όχι δούλοι. Να επιδείξουμε την ευτυχία…
