Εδώ και κάποιο καιρό, σε κάποιες δομές υγείας στον ελλαδικό χώρο προέκυψε έντονα η ανάγκη και η επιθυμία δημιουργίας ενός δικτύου δομών υγείας, κοινωνικών ιατρείων αλληλεγγύης, ομάδων/συνελεύσεων που ασχολούνται με το θέμα της υγείας, ανθρώπων που εργάζονται στον χώρο της υγείας και ομάδων θεραπευόμενων…
Η αντίσταση αποτελεί μονόδρομο. Η εμπειρία της προηγούμενης δεκαετίας δείχνει πως μόνο οι κοινωνικοί-ταξικοί αγώνες κατάφεραν να εμποδίσουν την εφαρμογή νέων επιθετικών μέτρων…
σημειώσεις για την αναδιάρθρωση της υγείας στην post-covid εποχή…
Το πρόβλημα δεν είναι τα ιδία τα εμβόλια ως μέσα δημιουργίας αντισωμάτων, αλλά ούτε καν ο ιός που προσπαθούν να καταπολεμήσουν, αλλά οι φαρμακοβιομηχανίες, ο καπιταλισμός και οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές που ορίζουν τους κανόνες του παιχνιδιού…
Σήμερα, 18/12/2020, κόντρα στην κατασταλτική φρενίτιδα του ελληνικού κράτους και της Αστυνομικής Διεύθυνσης Χανίων, πραγματοποιήθηκε πορεία στη γειτονιά της Χαλέπας, για να δοθεί μια συλλογική απάντηση στην κοινωνική κατρακύλα που επιβάλλει η καπιταλιστική νεοφιλελεύθερη διαχείριση της πανδημίας. Σύντροφοι και συντρόφισσες από όλη την πόλη ένωσαν τις φωνές τους για να κάνουν εμφανές στις γειτονιές της
«Θα αντέξει το κρανίο και ας έχει και μία τρύπα, δεν θα πάθει τίποτα». Αντιφάσεις επί αντιφάσεων αναπόδραστα αναδύονται στην επιφάνεια μιας κοινωνίας αλληλοϋποτέλειας στην οποία -όταν η επιβίωση του ενός έρχεται συστηματικά σε αντιπαράθεση με την ύπαρξη του άλλου- πώς θα μπορούσε αυτή η εξελικτική παλινδρόμηση να λείπει από τη βιομηχανία ονόματι «Υπηρεσίες Υγείας»;
Συνεργείο του δήμου Λάρισας, το βράδυ της Πέμπτης 28/10/2013 κατέβασε το πανό στο οποίο αναγραφόταν το παραπάνω σύνθημα και βρισκόταν κρεμασμένο έξω από το Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο «Τόπος Αλληλεγγύης». Τη δράση επιβεβαιώνει και η αντιδήμαρχος η οποία χαρακτήρισε το αναγραφόμενο σύνθημα «εξτρεμιστικό». Ως εξτρεμισμό χαρακτηρίζουν οι τοπικές αρχές την αλληλεγγύη, την αλληλοβοήθεια, το δικαίωμα στην υγεία
Η Αυτοοργανωμένη Δομή Υγείας Εξαρχείων (ΑΔΥΕ) αποτελεί μια προσπάθεια κοινοτικής πρωτοβάθμιας περίθαλψης, η οποία στηρίζεται ως δομή και στελεχώνεται από γιατρούς, ψυχολόγους, νοσηλευτές, φαρμακοποιούς και κατοίκους…
Οραματιζόμαστε μια υγεία που δεν θα ορίζεται απλά ως απουσία ασθένειας, και όπου η ιατρική δεν θα ασκεί την εξουσία της πάνω στον πάσχοντα. Βλέπουμε τη θεραπεία ως μια ανθρωποκεντρική διαδικασία στην οποία εμπλεκόμαστε όλοι/ες, και όλοι/ες οφείλουμε να συμμετέχουμε ισότιμα…
Το πιο σημαντικό όμως στην περίοδο που διανύομε είναι η σταδιακή κατάργηση του ανοιχτού χαρακτήρα και της καθολικής πρόσβασης στο Ε.Σ.Υ., καθώς και η σταδιακή επιβολή πληρωμής (με κόστη που σταδιακά θα αυξηθούν και δεν θα καλύπτονται από τα ασφαλιστικά ταμεία). Η δημόσια και δωρεάν υγεία για όλους…
εμπειρίες αντίστασης ενός εργαζόμενου σε κέντρο υγείας την πρώτη μέρα εφαρμογής του εισιτηρίου των 5 ευρώ στους ασθενείς που επισκέπτονται τα εξωτερικά ιατρεία…
