Καταχνιά

είμαι δεκαέξι χρονώνείμαι ένα έμβρυο του ουρανούένα αγέννητο άστροείμαι ένας ερωτευμένος έφηβος ετών δεκαέξιτο μαύρο Ρόδο από άγνωστη γηάλλες φορές θα έλεγα πως συνηθίζω να μοιάζω σαν υπεραιωνόβιο δέντρομε βαθιές ταλαιπωρημένες ρίζεςριζώματα ψυχήςφιλόξενα πελώρια κλαριά συντροφιά καταρραμένωνκαι εκατοντάδες κίτρινα ξερά φύλλααπό ιστορίες κυνηγημένωννομίζω πως είμαι γέννημα θρέμματο μπάσταρδο παιδί σουψελλίζω χαρμόσυνα τα βράδιατον επιθανάτιο ρόγχο […]