Η λέξη κλειδί της νεοφιλελεύθερης ατζέντας στα Πανεπιστήμια, όμως, τις τελευταίες δεκαετίες είναι η «αναδιάρθρωση» (του εκπαιδευτικού συστήματος, των ΑΕΙ, των σπουδών) η οποία κινείται προς την κατεύθυνση…
Αν και το σχολείο είναι και αυτό ένα κομμάτι της αναπαραγωγής μας ως προλετάριοι/ες, το μόνο σίγουρο είναι ότι αποτελεί χώρο για μία σειρά δραστηριοτήτων εκτός της στενής κρατικής/γονικής/καπιταλιστικής ζωής…
Το ήδη εξευτελισμένο νομικό σύστημα ξευτελίζεται ακόμα πιο πολύ (ειδικά το τελευταίο διάστημα). Ο βασιλιάς, γυμνός πλέον, μας ραπίζει με το σκήπτρο του πιο χυδαία από ποτέ. Ένα ερώτημα που πλανιέται είναι πόσο θα αντέξουν οι εξευτελισμένες μάζες…
Η κούραση με τη σύγχυση που προκαλούν τα παράλογα ακορντεόν μέτρα, δημιουργούν ένα υπόστρωμα που η επόμενη στραβοτιμονιά μπορεί να είναι «το άχυρο που θα σπάσει την πλάτη της καμήλας». Είναι η στιγμή που…
Τα στυλό και τα πληκτρολόγια παίρνουν φωτιά δημοσιοποιώντας άρθρα χαρακτηρίζοντας τον Κουφοντίνα ως «τρομοκράτη», «δολοφόνο», «εγκληματία» κι άλλους τέτοιους χαρακτηρισμούς, αποπολιτικοποιώντας σε μια πρώτη φάση την αγωνιστική του δράση…
Είμαστε εμείς που χάνουμε τα σπίτια μας, που καταδιωκόμαστε ακόμα και ως άστεγοι στις πλατείες γιατί ο καπιταλισμός χτίζεται πρώτα στην εικόνα και έπειτα στην ουσία. Δεν θα πληρώσουμε εμείς τα κενά του συστήματος και τα χρέη των καπιταλιστών από τη διαχείριση της πανδημίας…
Να οπλίσουμε τις ανάγκες μας και τις αντιστάσεις μας. Να κάνουμε πράξη την άρνηση πληρωμών των προστίμων, όπως έχει ξανασυμβεί (βλέπε χαράτσι, ΕΝΦΙΑ, ολική άρνηση στράτευσης κ.ά.)…
Σε τι βαθμό είναι τραγικός ένας παγκόσμιος πόλεμος για τον κόσμο που ζούμε; Η απάντηση σε αυτή την ερώτηση μπορεί να φαντάζει εξόφθαλμη. Πόσο μάλλον, αν αντί για πόλεμο, μιλήσουμε για επιδημία, το ίδιο ερώτημα θεωρητικά απαντιέται ακόμα πιο εύκολα…
Είναι πλέον σαφές, ακόμα και στον πιο συντηρητικό και γεμάτο ψευδαισθήσεις (για το ότι τα συμφέροντά του εξυπηρετούνται από την ευημερία της άρχουσας τάξης – αν γίνει λίγο ειλικρινής με τον εαυτό του) κάτοικο αυτού του τόπου, ότι η νεοφιλελεύθερη διαχείριση της επιδημίας έχει ως απώτερο σκοπό όχι την σωτηρία των μαζών αλλά την προώθηση
Η τηλε-πραγματικότητα που επιβάλλεται είναι δυστοπική. Αφοπλίζει τις υπάρξεις μας, νεκρώνει τις σχέσεις μας, αποδυναμώνει τους αγώνες μας, μετατρέπει τα τοπία που κινούμαστε σε εχθρικά…
μύθοι, ψέματα και τερατογεννέσεις από τη σύσταση του ελληνικού κράτους…
συλλογή αναλήψεων ευθύνης από ενέργειες άμεσης δράσης στον ελλαδικό χώρο – χειμώνας 2020-2021
