Τα φύλλα της Άπατρις
«(…) Έχομε φτάσει σε μια εποχή ηθικής παράλυσης και σεξουαλικής αναισχυντίας. Χωρίς ντροπή προβάλλονται τολμηρές τηλεοπτικές σειρές. Π.χ. στο Mega η σειρά “Patty” (ας σημειωθεί ότι απευθύνεται σε παιδιά), στην οποία βλέπομε νεαρούς μαθητές και μαθήτριες, ανήλικα παιδιά, να ζευγαρώνουν μεταξύ τους και να φιλιούνται (ευτυχώς μόνο ως εκεί). »Άλλοτε πάλι προβάλλονται συζητήσεις για το […]
Και αν κάποιος ισχυριστεί ότι είναι ζωντανός μεν, αποδεχόμενος τον κανιβαλισμό δε, του θυμίζω ότι οι ζωντανοί άνθρωποι αξιώνουν και απαιτούν να μην ταπεινώνονται, να μην εξευτελίζονται. Απαιτούν να τους υπολογίζουν και να τους σέβονται, απαιτούν τα ίδια να ισχύουν για τον διπλανό τους…
Άπατρις, φύλλο 4, Οκτώβρης 2009, απόσπασμα από το κείμενο «Σαν απόκληρος γυρίζω…»…
Ο Σύνδεσμος Αντιρρησιών Συνείδησης δημιουργήθηκε το 1988, ως μετεξέλιξη των επιτροπών συμπαράστασης στον Θανάση Μακρή και Μιχάλη Μαραγκάκη, των πρώτων Ελλήνων που με τεράστιο προσωπικό κόστος διακήρυξαν δημόσια την άρνησή τους να στρατευτούν για μη θρησκευτικούς συνειδησιακούς λόγους…
Οι δημοσιογράφοι που με τόση ελαφρότητα συμπληρώνουν την είδηση με την πρόταση πασπαρτού «μάλλον αλλοδαποί κακοποιοί» θα πρέπει επιτέλους να αρχίσουν κάποια στιγμή να αντιλαμβάνονται τον ρόλο τους στη δολοφονική αλυσιδωτή αντίδραση που οι ίδιοι πυροδοτούν…
Οι αγανακτισμένοι της Ιεράπετρας κατέβηκαν παρέα με αυτούς που τους αγανάκτησαν…
Με νομοσχέδιο που προωθεί το Υπουργείο Υγείας, το πρόβλημα της δωρεάς οργάνων επιχειρείται να αντιμετωπισθεί με μια επέμβαση στην αυτοδιάθεση του ατόμου. Ενώ μέχρι τώρα δωρητής οργάνων γινόταν το άτομο με σχετική δήλωσή του, αυτό αντιστρέφεται…
Η ιστορία το έχει αποδείξει στο παρελθόν και επαναλαμβάνεται όχι μόνο ως φάρσα, αλλά έρχεται και σαν φάντασμα να στοιχειώσει το παρόν, για τον λόγο ότι απουσιάζει τελικά η ιστορική μνήμη. Ξυπνήστε και μην ξεχνάτε!
Η άνοδος του φασισμού και του ναζισμού στην Ευρώπη κατά τον Μεσοπόλεμο δεν ήταν τυχαίο γεγονός, αλλά η ύστατη επένδυση του οικονομικού κεφαλαίου για να αντιμετωπίσει τα ανερχόμενα κομμουνιστικά και αναρχικά κινήματα. Την περίοδο του Μεσοπολέμου ο εδραιωμένος εθνικισμός συναλλασσόταν με ευρύτερα πολιτικά-οικονομικά συμφέροντα και σκοπιμότητες. Τα κοινοβουλευτικά καθεστώτα ανέτρεπαν οι δυνάμεις της Ακροδεξιάς –
Αυτό που συμβαίνει αυτές τις ημέρες στις κεντρικές πλατείες της Μαδρίτης, της Βαρκελώνης και άλλων μεγάλων ισπανικών πόλεων δεν ήταν δύσκολο να το προβλέψει κάποιος. Όπως δεν είναι δύσκολο να προβλέψει πως θα εξαπλωθεί και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες…
Οι κοινωνικοί αγώνες χρειάζεται να απεγκλωβιστούν από τις δημοκρατικές ψευδαισθήσεις και να επανέλθουν στη σφαίρα του δρόμου, με επιθετικά, συγκρουσιακά και ανταγωνιστικά περιεχόμενα και μορφές…
Ο αγώνας αυτός βρέθηκε από την πρώτη μέρα στριμωγμένος στη γωνία, με την εκκένωση της Νομικής, και με το μεγαλύτερο μέρος της αριστεράς όχι μόνο να απέχει αλλά και να σιχτιρίζει «αυτούς που έσυραν τους μετανάστες στη Νομική»…
