Εξάλλου αν κάτι μας έμαθε ο σύντροφος Κυριάκος είναι η επιμονή να αντιμετωπίζουμε την πραγματικότητα σαν κάτι που αλλάζει.
Και στην δική μας αλλαγή θα είναι και αυτός παρόν. Θα είναι δίπλα μας σε κάθε μας δράση, οδηγός σε κάθε μας σκέψη, πυξίδα σε κάθε μας διαδρομή. Όχι σαν κάτι αμετάβλητο και απόμακρο αλλά σαν το τελευταίο σπινθηροβόλο και αισιόδοξο βλέμμα πριν τη δική μας έφοδο…
Ό,τι ζήσαμε περίπου έναν μήνα, όσο διήρκεσε η δίκη, υπήρξε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να χωρέσει η ζωή μας σε ένα κατηγορητήριο. Είδαμε τις σχέσεις μας να μετατρέπονται σε «τρομοκρατική οργάνωση», την πολιτική θέση σε απόδειξη επιλογών που ποτέ δεν πάρθηκαν. Παρ’ όλα αυτά, μέσα σε αυτή την ασφυξία…
Σε διάστημα τριών μηνών σημειώθηκαν δέκα θάνατοι κρατουμένων στις φυλακές του Αγίου Στεφάνου στην Πάτρα. Οι θάνατοι έλαβαν χώρα σε έναν χώρο εγκλεισμού με κοινό παρανομαστή τις σοβαρές ελλείψεις στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Δέκα άνθρωποι που έχασαν τη ζωή τους πίσω από τα τείχη, εκεί όπου το κράτος έχει τον απόλυτο έλεγχο πάνω στη ζωή και
Η δίκη αποτέλεσε μια διαδικασία ενδυνάμωσης και αλληλεγγύης, όχι μόνο γιατί η επαναστατική πρακτική δεν μπορεί να καταδικαστεί στις κούφιες αίθουσες της αστικής δικαιοσύνης, αλλά διότι έγινε κατανοητό πως ούτε η επαναστατική προοπτική μπορεί να φυλακιστεί…
Μια συναισθηματική καταγραφή της δίκης για την υπόθεση των Αμπελοκήπων Ξεκινώντας να γράφω αυτό το κείμενο θα ήθελα να αναφέρω πως εδώ δεν πρόκειται να διαβάσετε μια λογική καταγραφή και κατ’ επέκταση ενημέρωση της δίκης. Πρόκειται για ένα κείμενο βιωματικό το οποίο θα προσπαθήσει να περάσει στον αναγνώστη τον αγώνα που δόθηκε για περίπου έναν μήνα, 12 δικασίμους συνολικά,
Η ανακρίτρια κάλεσε όλα τα άτομα που κατηγορούνται για την υπόθεση των Αμπελοκήπων σε συμπληρωματική κατάθεση. Τους δόθηκαν οι ημερομηνίες 23, 24, 25 Σεπτέμβρη να παρουσιαστούν στα δικαστήρια Ευελπίδων. Την 23η Σεπτέμβρη, καλέστηκε πρώτη η συντρόφισσα Μαριάννα Μανουρά να δώσει, ουσιαστικά, την πρώτη της κατάθεση για την υπόθεση, καθώς η απόφαση για την προφυλάκισή της
«Σε αυτούς που έφυγαν αλλά παραμένουν ακόμα σύντροφοι. Γνωρίζατε δυο δρόμους στη ζωή και η ζωή ήξερε από εσάς μόνο έναν. Γνωρίζατε το δρόμο της υποταγής και τον αρνηθήκατε. Γνωρίζατε τον δρόμο της αντίστασης και τον περπατήσατε .Αυτόν τον δρόμο διαλέξατε να πάρετε. Και οι σύντροφοί σας προχωρούν μαζί σας». ~Ghassan Kanafani Τα πρώτα κύματα
Σχεδόν ένα χρόνο μετά καλούνται όλοι στα δικαστήρια της πρώην σχολής Ευελπίδων για συμπληρωματική κατάθεση.
Στις 23/10 καλείται η αναρχική Μαριάννα , στις 24/10 η αναρχική Δήμητρα και ο σύντροφος Δημήτρης και στις 25/10 ο αναρχικός Νίκος και ο Α. Κ.
Και σε αυτό τον αγώνα στεκόμαστε αδιαπραγμάτευτα δίπλα τους και στηρίζουμε τα καλέσματα αλληλεγγύης στα δικαστήρια Ευελπίδων στις 23,24 και 25 Σεπτέμβρη στις 8:30 το πρωί.
Στηρίζουμε τη συγκέντρωση αλληλεγγύης στα προφυλακισμένα συντρόφια της υπόθεσης Αμπελοκήπων, την Παρασκευή 19 Σεπτεμβρίου, στις 19:00 στον Άρειο Πάγο, ενόψει της ολοκλήρωσης της ανακριτικής διαδικασίας και της κλήσης των συντρόφων/ισσών το επόμενο διάστημα από την ανακρίτρια. Μέχρι το γκρέμισμα και της τελευταίας φυλακής,δύναμη και αλληλεγγύη στα έγκλειστα συντρόφια.Ως τη λευτεριά! Κυριάκος Ξυμητήρης πάντα παρών εφημερίδα
Και όταν πεθαίνουμε, πεθαίνουμε σαν τα άστρα σκορπίζοντας φως. Σαν εκείνο το φως που άστραψε έναν χρόνο πριν από την εκρηκτική έκρηξη στο διαμέρισμα των Αμπελοκήπων στις 31/10, όταν ο αναρχικός ένοπλος αγωνιστής Κυριάκος Ξυμητήρης διανύει το τελευταίο κομμάτι της διαδρομής του, εκεί που τα πάντα συμπυκνώνονται σε μια στιγμή, εκεί που η επανασταστική του
Το κείμενο αυτό γράφτηκε από τις έγκλειστες συντρόφισσες Μαριάννα Μανουρά και Δ¨ημητρα Ζ. στα πλαίσια του αντιφασιστικού τριημέρου 20-22 Ιουνίου, αλλά καθυστέρησε η δακτυλογράφιση και δημοσίευσή του.
…Οι συστηματικές αυτές κινήσεις πίεσαν αποτελεσματικά τη διοίκηση των φυλακών και, στα τέλη Απρίλη, η Μαριάννα μεταφέρθηκε τελικά στο νοσοκομείο για την εξέταση αξονικής τομογραφίας εγκεφάλου που χρειαζόταν εδώ και μήνες…
