το πρωτογενές πλεόνασμα, όπως άλλωστε και το δημόσιο χρέος, δεν είναι ούτε απλώς μαθηματικά, ούτε απλώς λογιστικά μεγέθη. Στην πραγματικότητα πρόκειται για κοινωνικές σχέσεις…
Το κράτος όχι μόνο δεν είναι πια σε θέση να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του, αυτές που προκύπτουν από τους όρους του κοινωνικού συμβολαίου, αλλά επιπλέον κάνει κομμάτια…
Το παράδοξο και το παράλογο συνεχίζουν να βασιλεύουν έναν χρόνο μετά την πτώχευση της Ελλάδας, οι ίδιοι άνθρωποι που μας κατέστρεψαν, που μας πούλησαν όνειρα και υποσχέσεις, που μοίρασαν λεφτά δανεικά και ψεύτικα ιδανικά, που κατάκλεψαν το Δημόσιο και αφαίμαξαν εργαζόμενους και μετανάστες, αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι προσπαθούν να μας σώσουν.
Συνάδελφοι, εμείς παράγουμε όλο τον πλούτο αυτού του κόσμου, εμείς θα επινοήσουμε ξανά όλο τον πλούτο των αρνήσεων και των αντιστάσεων ενάντια σ’ αυτόν τον κόσμο…
