«Σε αυτούς που έφυγαν αλλά παραμένουν ακόμα σύντροφοι. Γνωρίζατε δυο δρόμους στη ζωή και η ζωή ήξερε από εσάς μόνο έναν. Γνωρίζατε το δρόμο της υποταγής και τον αρνηθήκατε. Γνωρίζατε τον δρόμο της αντίστασης και τον περπατήσατε .Αυτόν τον δρόμο διαλέξατε να πάρετε. Και οι σύντροφοί σας προχωρούν μαζί σας». ~Ghassan Kanafani Τα πρώτα κύματα […]
Όλα ξεκίνησαν μετά τη λήξη ενός αγώνα ντέρμπι στο στάδιο Kanjuruhan στην περιοχή του Μalang της ανατολικής Ιάβας, ανάμεσα στην Arema και την Persebaya Surabaya, με το σκορ να λήγει 2-3 υπέρ της φιλοξενούμενης ομάδας. Στο στάδιο υπήρχαν μόνο οπαδοί της γηπεδούχου ομάδας…
Πριν από ένα χρόνο ο σύντροφος Κυριάκος Ξυμητήρης έχασε τη ζωή του ενώ κατασκεύαζε ένα εκρηκτικό μηχανισμό. Είχε αποφασίσει να απαντήσει με αυτόν τον δυναμικό τρόπο σε κάποια μεγάλη αδικία, για την υπεράσπιση ενός δικαιώματος, για μια ταξική και αντικοινωνική κρατική πολιτική… Για ό,τι κι αν είχε αποφασίσει να κάνει, όποια ενέργεια κι αν είχε
Η αποφυλάκιση με όρους επιβάλλει τους γνωστούς περιορισμούς: Παρουσία στο αστυνομικό τμήμα και απαγόρευση εξόδου από τη χώρα έως τη λήξη της ποινής. Αυτή είναι μια συνήθης διαδικασία. Αυτό όμως που επιφυλάσσει το κράτος για τις περιπτώσεις κρατουμένων που καταδικάζονται με τον 187Α, τον γνωστό «αντιτρομοκρατικό» νόμο, είναι η υπαγωγή όλων στον έλεγχο και τους
Σχεδόν ένα χρόνο μετά καλούνται όλοι στα δικαστήρια της πρώην σχολής Ευελπίδων για συμπληρωματική κατάθεση.
Στις 23/10 καλείται η αναρχική Μαριάννα , στις 24/10 η αναρχική Δήμητρα και ο σύντροφος Δημήτρης και στις 25/10 ο αναρχικός Νίκος και ο Α. Κ.
Και σε αυτό τον αγώνα στεκόμαστε αδιαπραγμάτευτα δίπλα τους και στηρίζουμε τα καλέσματα αλληλεγγύης στα δικαστήρια Ευελπίδων στις 23,24 και 25 Σεπτέμβρη στις 8:30 το πρωί.
Στηρίζουμε τη συγκέντρωση αλληλεγγύης στα προφυλακισμένα συντρόφια της υπόθεσης Αμπελοκήπων, την Παρασκευή 19 Σεπτεμβρίου, στις 19:00 στον Άρειο Πάγο, ενόψει της ολοκλήρωσης της ανακριτικής διαδικασίας και της κλήσης των συντρόφων/ισσών το επόμενο διάστημα από την ανακρίτρια. Μέχρι το γκρέμισμα και της τελευταίας φυλακής,δύναμη και αλληλεγγύη στα έγκλειστα συντρόφια.Ως τη λευτεριά! Κυριάκος Ξυμητήρης πάντα παρών εφημερίδα
Και όταν πεθαίνουμε, πεθαίνουμε σαν τα άστρα σκορπίζοντας φως. Σαν εκείνο το φως που άστραψε έναν χρόνο πριν από την εκρηκτική έκρηξη στο διαμέρισμα των Αμπελοκήπων στις 31/10, όταν ο αναρχικός ένοπλος αγωνιστής Κυριάκος Ξυμητήρης διανύει το τελευταίο κομμάτι της διαδρομής του, εκεί που τα πάντα συμπυκνώνονται σε μια στιγμή, εκεί που η επανασταστική του
Link για την οικονομική ενίσχυση: https://www.firefund.net/tsampanis Στις 23 Οκτωβρίου του 2021 δολοφονείται στο Πέραμα κατά τη διάρκειακαταδίωξης ο 18χρονος Ρομ Νίκος Σαμπάνης από αστυνομικούς της ομάδαςΔΙΑΣ . Ο Νίκος που ήταν συνοδηγός εκείνο το βράδυ έπεσε νεκρός μέσα σεέναν καταιγισμό τουλάχιστον 38 σφαιρών και δύο ακόμα ανήλικοι Ρομά ένας14 χρονος κι ένας 16 χρονος κινδύνευσαν
Έχουν περάσει σχεδόν τέσσερα χρόνια, αλλά σήμερα χτύπησαν ξανά: Στις 6.00 το πρωί στις 27/08 ξυπνήσαμε από δυνατές φωνές, αλυσοπρίονα, τροχούς και σφυριά στις πόρτες. Από τους 200 αστυνομικούς που ήταν στο δρόμο, περίπου 100 μπήκαν στο σπίτι. Υποτίθεται ότι συνολικά 700 αστυνομικοί που σχετίζονταν με την έφοδο είχαν αναπτυχθεί στην πόλη. Ως συνήθως, οι
Αναδημοσίευση από τη λέσχη ανειδίκευτων Η σχέση του ανθρώπου με τον φυσικό/άγριο κόσμο ήταν πάντα (τουλάχιστον από τις απαρχές του πολιτισμού(1)) βίαιη και ανταγωνιστική. Το άγριο ως συνθήκη ταυτίστηκε με το Κακό και ο φυσικός κόσμος με τον κίνδυνο, το χάος, την έλλειψη ηθικής, ενίοτε και με το διάβολο – το άγριο ως συνθήκη όφειλε
Τέλος εποχής ή νέα αρχή για τη Μέση Ανατολή;
Όσον αφορά την κουβέντα που έχει ανοίξει πάνω στο δίπολο ειρηνικού/μαχητικού τρόπου δράσης, οφείλουμε πρωτίστως να αναδείξουμε πως το σώμα της συγκέντρωσης κατάφερε να εφεύρει «ειρηνικούς» τρόπους να γίνει «ενοχλητικό», δείχνοντας πόσο ψευδεπίγραφα είναι τέτοιου είδους δίπολα μπροστά στο διακύβευμα του αγώνα…
