«Η Ελλάδα, […] μπορεί να προσφέρει μία εξαιρετική ποιότητα ζωής και σε ένα κόσμο όπου τα ζητήματα αυτά αποκτούν ολοένα και μεγαλύτερη σημασία. Όπου ο σκοπός πλέον δεν είναι απλά πόσα λεφτά θα βγάλω, είναι πολύ σημαντικό αυτό, αλλά δεν είναι το μοναδικό κίνητρο, το να βγάζει κανείς ολοένα και περισσότερα λεφτά, αλλά να βλέπουμε […]
Σε έναν κόσμο που «πρέπει» να αλλάξουμε, δεν θα βιώσουμε καμία ουσιαστική αλλαγή, ποτέ, πουθενά. Ίσως εν είδει παραστάσεων αρχαίου δράματος, ιδωμένων μέσω διάσπαρτων στο χώρο και τον χρόνο κλειδαρότρυπων. Αναπαράγουμε την ίδια την βία που μας αποτρέπει από το να πραγματώσουμε την έφοδο. Γιατί;
Με αφορμή το παραπάνω περιστατικό στο Λασίθι, βρεθήκαμε άτομα από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους ή κι από κανέναν, με κοινό στόχο την εξωτερίκευση των αρνήσεών μας και τη δημιουργία αντιστάσεων. Μετά από κινήσεις κοινωνικής απεύθυνσης, όπως ανακοινωμένες δημόσιες συζητήσεις, δημιουργήθηκε σταδιακά μια ομάδα ατόμων…
Περπάτησα για λίγο στο υγρό πρωινό. Ένιωθα μια έντονη αίσθηση αλληλεγγύης προς τους ανθρώπους. Ακόμα περπατώ. Αναρωτιέμαι καμιά φορά πού να βρίσκονται τώρα ο Γκασέρ και ο Ρακίμ. Δεν έχω λάβει κάποιο μήνυμά τους…
Η ιστορία ήταν ανέκαθεν ένα πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης. Όχι επειδή μπορεί στην ολότητα της να αμφισβητούνται τα γεγονότα στα οποία αναφέρεται αλλά για τις ερμηνείες που δίνει ο καθένας σε αυτά· γεγονότα τα οποία μπορούν μέσα σε μία μέρα να ανατραπούν και να εμπλουτιστούν από μία απλή ανακάλυψη, από ένα σκάψιμο σε μία αυλή, από
Ο Αύγουστος του 1969 ήταν ένας αρκετά γεμάτος μήνας τόσο για τον διεθνή όσο και για τον εγχώριο τύπο. Η διοργάνωση του φεστιβάλ του Γούντστοκ, οι δολοφονίες από την “οικογένεια” του Τσαρλς Μάνσον, καθώς επίσης και οι σοβαρές συγκρούσεις που λάμβαναν χώρα στο “ελεύθερο Ντέρι” της βόρειας Ιρλανδίας, ήταν μερικές από τις ειδήσεις που γέμιζαν
Οι πολιτικές εξελίξεις των τελευταίων ετών, τόσο σε εγχώριο όσο και σε διεθνές επίπεδο, επισημαίνουν πως η καπιταλιστική κρίση συνεχώς βαθαίνει
Στιγμιότυπα ορατότητας από την καθημερινότητα των αοράτων Γυναικείες Φυλακές Κορυδαλλού Όλο τον μήνα Μάρτιο, ενδεχομένως και αργότερα, οι γυναικείες φυλακές του Κορυδαλλού ήταν για άλλη μια φορά μια φυλακή μέσα στη φυλακή. Λόγω εκδικητικότητας του κράτους, αλλά και της γνωστής αδιαφορίας προς τους κρατούμενους/ες, η διαχείριση της αύξησης των κρουσμάτων της νόσου covid-19 ήταν απομόνωση
Η υπερασπιστική γραμμή του βιαστή Πέτρου Φιλιππίδη είναι γενόμενο της κυρίαρχης πατριαρχικής κανονικότητας Όσο ο καιρός περνάει παρατηρούμε ο νεοφιλελεύθε-ρος φεμινισμός, μέσω του metoo και την εργαλειακή αποπροσανατολιστική προσέγγιση κακοποιητικών συμπεριφορών, με όρους σχετικοποίησης κάθε βιώματος να υποχωρεί. Παράλληλα αναδύεται στην επικαιρότητα το τουριστικό προϊόν και πού θα κινηθούν οι τιμές του φέτος στην αγορά.
Στιγμιότυπα ορατότητας από την καθημερινότητα των αοράτων\ Αντιφασιστική-αντιρατσιστική πορεία ενά-ντια στην απόπειρα δολοφονίας μεταναστών. Στο κέντρο της Αθήνας, στα Πατήσια, ένας Έλληνας οδηγός ταξί, άρχισε να πυροβολεί κατοίκους από το Πακιστάν στις 9 η ώρα το πρωί.Δίχως να προηγηθεί κάτι, παρά μόνο το μίσος για το διαφορετικό, ο ταξιτζής άνοι-ξε το παράθυρο από το αμάξι
Εμπρησμός σε γραφείο στρατολόγησης στη Ρωσία «Αυτές τις μέρες, πραγματοποίησα εμπρησμό στο γραφείο στρατολόγησης της πόλης Λουχοβίτσι, κοντά στη Μόσχα, τον οποίο και βιντεοσκόπησα. Έβαψα τις πύλες της εισόδου στα χρώματα της σημαίας της Ουκρανίας και έγραψα: «Δεν θα πάω να σκοτώσω τα αδέρφια μου!». Στη συνέχεια, πήδηξα τον φράχτη, έλουσα την πρόσοψη του κτιρίου
