Ο χαρακτηρισμός «άτυχοι νέοι», όπως παρουσιάστηκαν ο Καπελώνης, ο Φουντούλης και ο Γέροντας είναι μέθοδος η οποία στην πρώτη ματιά φαίνεται να έχει σκοπό μονάχα την εξιλέωση των νεκρών ναζιστών στα μάτια της κοινωνίας, την απόκρυψη της φασιστικής δράσης τους…
Διαμορφώνοντας τη νέα γεωγραφία, ο κάθε τόπος μπορεί να αποτελέσει ελεύθερη χώρα και όχι επικράτεια φόβου και υποταγής…
Ο καπιταλισμός διασπά, εκμεταλλεύεται, ισοπεδώνει και εξοντώνει τα πάντα. Ένα καλό παράδειγμα είναι η Tουρκία, όπου ο άγριος καπιταλισμός έχει δημιουργήσει υδροκέφαλες μεγαλουπόλεις…
Ο άγιος Μπόμπολας, ο άγιος Λάτσης και η πληθώρα άλλων «αγνών επιχειρηματιών» είναι όμως αυτοί που σταθερά κρύβονται πίσω από την καταπάτηση των ελευθεριών και της αξιοπρέπειάς μας. Όταν σκούζουν ότι πρέπει να σωθεί η πατρίς…
Οι έχοντες την εξουσία γνωρίζουν πολύ καλά ότι οι νεόπτωχοι χωρίς αύριο, θα αναζητούν όλο και περισσότερο συλλογικούς τρόπους στην επιβίωση, και πρέπει να βρουν ένα έρημο τοπίο…
Έστω και την ύστατη ώρα, στήσε αυτί και κοίτα προς την άλλη πλευρά, προς αυτή που τόσα χρόνια απαξίωνες. Είναι η μόνη μας ελπίδα! Αλλιώς…
Μερικές φορές τα λόγια των καταπιεστών μπορούν να είναι πολύ πιο ξεκάθαρα από εκατοντάδες προκηρύξεις, λογύδρια, εκδηλώσεις κ.λπ. που εκστομίζουν μικροί και μεγάλοι κομματικοί οργανισμοί, αριστεροί και δεξιοί…
Κι αν, για όποιους σκέφτονται διαλεκτικά, η Νέμεση δεν είναι σίγουρη, ένα πράγμα είναι: Πριν την Εξαθλίωση, ήρθε η Εξαχρείωση. Γι’ αυτό…
Ακραίο δεν είναι πια να μιλάμε για επανάσταση (και να την οργανώνουμε) – Ακραίο είναι να συνεχίσουμε να υπομένουμε όσα μας επιβάλλουν…
Να αναλάβουμε το κόστος και την ευθύνη. Να το κάνουμε εμείς και να το κάνουμε άμεσα, γιατί δεν πρόκειται το κάνει κανένας για μας…
Εσύ ποια θέση έχεις πάρει στον πόλεμο αυτό; Εμείς πάντως με αυτούς που υψώνουν τη φωνή τους…
να καταλάβουμε επιτέλους πως «οι μεγάλοι είναι μεγάλοι μόνο επειδή εμείς είμαστε γονατιστοί»…
