Σκηνές στα χιόνια, πλήττεται η εικόνα της χώρας, άνθρωποι παγωμένοι στα χίονια, η κυβέρνηση κάνει ότι μπορεί, δεν χωράνει άλλοι, και εμεις όμως τι φταίμε, πλήττεται ο τουρισμός, τρία εκαττομμύρια φτωχοί στο κέντρο της αθήνας, σκυφτά βήματα, ούτε αυτοί χωράνε, καταθλίψεις, μιζέρια, ανεργία, ανάπτυξη, πάλι πλήττεται ο τουρισμός, το δυο χιλιάδες δεκά οχτώ η ελλάδα […]
Η «νέα σεζόν» προς το παρόν δεν έχει φέρει αναπάντεχες εξελίξεις. Η περιβόητη «προσφυγική κρίση» συνεχίζεται…
Είναι συνηθισμένο χαρακτηριστικό του καπιταλισμού, να προσπαθεί να συγκεράσει επιφανειακά τις αντιθέσεις που δημιουργεί με διάφορα τεχνάσματα.
H τελευταία επίθεση στις Βρυξέλλες είναι ένας ακόμη κρίκος στην αλυσίδα που δένεται στα πόδια μας στο όνομα της αντιμετώπισης της τρομοκρατίας.Ήδη κάποιοι δηλώνουν ότι αυτή ήταν η 11η Σεπτέμβρη της Ευρώπης. Οι δράστες δεν ήταν ταλαιπωρημένοι πρόσφυγες εξ ανατολών, αλλά Βέλγοι πολίτες, μοσχαναθρεμμένοι με τα δυτικά πρότυπα και ιδεώδη. Φυσικά στην αναμπουμπούλα ο λύκος
Στην Ε.Ε. και τον Πρώτο κόσμο υπάρχει μία λανθάνουσα μορφή “ειρήνης” που βασίζεται σε μια διαρκή απειλή και ανασφάλεια με κεντρικό άξονα ένα διαρκές casus belli εναντίον όλων όσων δεν συμβαδίζουν με τα οικονομικά, πολιτιστικά και θρησκευτικά της πρότυπα.
«Υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος, βία, παραλογισμός, στο μέσο ανθρώπινο πλάσμα, αρκετή για να προμηθεύσει οποιονδήποτε στρατό, οποιαδήποτε μέρα. Και οι καλύτεροι στο φόνο είναι αυτοί που κηρύττουν εναντίον του. Και οι καλύτεροι στο μίσος είναι αυτοί που κηρύττουν την αγάπη. Και οι καλύτεροι στον πόλεμο, τέλος, είναι αυτοί που κηρύττουν την ειρήνη» ~Τσαρλς Μπουκόφσκι Κάτω
Παρά τις ρατσιστικές κραυγές των Ευρωπαίων ηγετών και λογής ρατσιστών, η Ευρώπη δεν αντιμετωπίζει «πρόβλημα μετανάστευσης». Αντιμετωπίζει μια προσφυγική κρίση πρωτοφανή μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου την οποία προκαλεί η ίδια με τις επεκτατικές της πολιτικές και τους πολέμους που τροφοδοτεί. Γύρω της και στην ευρύτερη γειτονιά της (Συρία, Υεμένη, Σομαλία, Ερυθραία, Νταρφούρ,
Βρισκόμαστε ακόμα μέσα στο πρώτο τρίμηνο ζωής τούτης εδώ της «ελπιδοφόρας» κυβέρνησης της αριστεράς και της ψεκασμένης χριστιανοδημοκρατίας, κι αν υπάρχει κάτι που με τίποτα δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε εναντίον τους είναι ότι θα μας προσφέρουν πλήξη… Τα μεγάλα έργα της αλλαγής δεν άργησαν να εμφανιστούν στον τόπο. Άνευ ουσίας βέβαια στην αρχή, αλλά, σαν
Η φιέστα της πιο απολίτικης εκλογικής διαδικασίας στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης έλαβε τέλος. Η «ελπίδα νίκησε το φόβο», κι όλοι, απ’ την Αυγή μέχρι το Βήμα, απ’ τον κατακρεουργημένο οικονομικά εργάτη ως τη Γιάννα Αγγελοπούλου, γιορτάζουν «για πρώτη φορά Αριστερά». Οι πρώτες εξαγγελίες της νέας κυβέρνησης καλλιεργούν μεγάλες προσδοκίες για όσους βίωσαν το άδικο στο
Σε σένα που (ακόμα) το σκέφτεσαι, λέμε: άρον το αδιέξοδό σου και περιπάτει (μαζί μας). Όσο για τους άλλους, που νιώθουν τον βούρδουλα του τυράννου στο πετσί τους…
στο κοινωνικό τοπίο τα προβλήματα αυξάνονται προοδευτικά, με τον κόσμο να υποχωρεί σε αυτήν τη βίαιη οικονομική επίθεση, χωρίς να φαίνεται ακόμη η δυναμική εκείνη που…
Πώς να είναι ελεύθεροι οι άνθρωποι όταν οι ανισότητες είναι ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά των κοινωνιών; Οι λιγότερο ελεύθεροι ήταν και είναι εκείνοι που βρίσκονταν ιεραρχικά σε κατώτερη θέση, είτε ήταν δούλοι…
