Κατάσταση πολιορκίας III Χρόνος παραμορφώθηκε, Τα χρόνια που έρχονται παραμορφώθηκαν. Ξέρεις πού θα με βρεις, Εγώ ο Φόβος. Εγώ ο θάνατος. Εγώ η μνήμη, ανήμερη. Εγώ η θύμηση της τρυφεράδας του χεριού σου, εγώ ο καημός της χαλασμένης μας ζωής. Θα πολιορκώ το «κοίταζε τη δουλειά σου» με τη αγωνία μου. Θα θρυμματίζω τον ύπνο […]
Εποχικές συγκρούσεις «Γιατί τόσο πολύ παθιάζεστε και φθείρεστε σ᾿ εποχικές συγκρούσεις;» μάς είπε κάποιος ποιητής σύντροφος παλιός τής εξορίας. «Έχω δει τόσα βασίλεια να γκρεμίζονται κι άλλα να υψώνονται στη θέση τους, τόσους άρχοντες να πέφτουν και τούς επίγονους να ερίζουν για το θρόνο. Μονάχα ή ποίηση είναι αιώνια. Λοιπόν, μη σπαταλιέστε σε πράγματα παροδικά».
Χρόνος παραμορφώθηκε,Τα χρόνια που έρχονται παραμορφώθηκαν.Ξέρεις πού θα με βρεις,Εγώ ο Φόβος.Εγώ ο θάνατος.Εγώ η μνήμη, ανήμερη.Εγώ η θύμηση της τρυφεράδας του χεριού σου,εγώ ο καημός της χαλασμένης μας ζωής.Θα πολιορκώ το «κοίταζε τη δουλειά σου» με τη αγωνία μου.Θα θρυμματίζω τον ύπνο τους μ’ άσεμνα, φρικιαστικά βεγγελικά.Σφαίρες αμέτρητες θα πέφτουν στους αδιάφορους διαβάτες,ώσπου ν’
Κατασταλτική υστερία στο Α.Π.Θ Τα ξημερώματα της 7ης Φλεβάρη και ενώ λάμβανε χώρα πάρτυ στο ΑΠΘ μια διμοιρία μπάτσων δέχτηκε επίθεση με βόμβες μολότοφ. Σε πρώτο χρόνο πραγματοποιήθηκαν 300 προσαγωγές όλων των ατόμων που συμμετείχαν στο πάρτυ. Ταυτόχρονα φωτογραφίες αναρτήθηκαν σε όλα τα μέσα με ένα καμένο κομμάτι μιας στολής μπάτσου και τριάντα μαυροκόκκινες σημαίες
Τα λόγια δεν είναι κενά νοήματος. Επιλέγονται και έχουν βάρος. Τόσο βάρος που οι λέξεις ζυγίζουν ως πράξεις. Εμείς δεν πέφτουμε στις αντιφάσεις και στις παγίδες των συμβόλων…
Ο πρώτος άντρας και ο τελευταίος που ερωτεύτηκα ήτανε αντάρτης των πόλεων…
Αντάρα χτυπάει τα κλαδιά της ελιάςπόλεμος σημαίνει θάνατος, ξεριζωμός Οι ρίζες φυτρώνουν ανάμεσα σε τανκςη προσφυγιά πληγή βαθιά, εκτοπισμός Ο κόσμος δεν γυρνάει για εμάςλήθη σημαίνει να ξεχνάς λέξεις που δεν γράφτηκαν από εμάςποτίζουν το χώμα που πατάς το όπλο μου κραδαίνω σαν με κοιτάςαντίσταση σημαίνει να αγαπάς ζωή μικρή ανώφελα δεν σε αφήνω να
ΙΥ έρημοι δρόμοι βραδυνοίπου τους στοιχειώνει ο θάνατοςπου τους νοτίζουν τα δάκρυακι η νωπή μνήμηδρόμοι που κάθε νύχταπου μόνο τη νύχταοδηγούν τα βήματά μαςετοιμάζουνε την συνάντησή μαςτην μεγάλη μας συνάντηση έχω να κάνω έναν πικρόδρόμο για να σε βρω τις νύχτες κάνει παγωνιάσφίξε τα δόντια σου αδερφέτις νύχτες κάνει απόγνωσηπέτρωσε την καρδιά σουτις νύχτεςποιος περίμενε
Τα φλιτζάνια του καφέ μας, και τα πουλιά,και τ’ ανθισμένα δέντρα με τη διάφανη σκιά,κι ο ήλιος που πηδά από μάντρα σε μάντρα σαν γαζέλα,και τα σύννεφα που γράφουνμυριάδες σχήματα στον απέραντο ουρανό–σ’ ό,τι μας έμεινε απ’ αυτόν τον ουρανό-και οι λοιπές μνήμες που άντεξαν μέσα μας,αποδεικνύουν πως αυτό το πρωϊνόείναι όμορφο και δυνατό,κι εμείς
Να γίνει.Να συντριφτούν όλες αυτές οι πέτρεςπου εμποδίζουνε.Ν’ ανοίξουνε μεμιάς κάποιον καινούργιο δρόμονα θέσουν ερωτήματα κι άσκοπες συζητήσεις. Αίμα να τρέξει. Να πεταχτούν οι πίδακες στη γη για να ραντίσουντις τρύπιες σκέψεις μας – τα σπίτια και τα χέριαν’ αφανιστούν οι τύραννοι – να φύγουνμήπως ‘συχάσει η θάλασσα που ‘ναι φυλακισμένητώρα να γίνει.Κι αν είναι
Την ώρα που τυπώνεται αυτό το φύλλο, αυτή τη φορά, είναι πολύ δύσκολο να εστιάσει ο φακός σε μία μόνο είδηση. Καθημερινά, οι εξελίξεις είναι παγκοσμίως ραγδαίες και καταιγιστικές. Χιλιάδες παλαιστίνιοι όμηροι επιστρέφουν μετά ακόμα και από δεκαετίες, βασανισμένοι στις οικογένειες τους. Ισραηλινοί όμηροι φιλούν και αποχαιρετούν δημόσια τους φύλακές τους, μιλώντας με τα καλύτερα
-Αυτό το οποίο γίνεται στη Γάζα είναι ανεπίτρεπτο. Συντελείται μία μεγάλη ανθρωπιστική καταστροφή […]-Είναι γενοκτονία κατά τη γνώμη σας;-Όχι, δεν θα χρησιμοποιούσα αυτόν τον όρο. Αυτός είναι ένας πολύ βαρύς όρος. Και μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν και όμηροι και ότι το Ισραήλ αυτή τη στιγμή, με τα όποια προβλήματά του, είναι μια δημοκρατία η οποία
