κι αν κάτι μας κάνει να αξίζουμε, είναι αυτή η πρόκληση να αλλάξουμε τα πράγματα, αλλά αυτό θα γίνει μόνο όταν αλλάξουμε κι εμείς οι ίδιοι, γιατί το τζιτζίκι μπορεί να μην δουλεύει, αλλά και το μυρμήγκι δεν μπορεί να τραγουδήσει…
Ο Δημήτρης (Μίμης) Σαρδούνης γεννήθηκε στην Πάτρα το 1865. Το 1890 αποφασίζει να αφοσιωθεί στην τέχνη του θεάτρου σκιών. Συγκρούεται και συγκρούονται μαζί του η εκκλησία, η κοινωνία (η ονομαζόμενη «καλή»), η ίδια η οικογένειά του. Οι λαϊκοί άνθρωποι αυθόρμητα τον πλησιάζουν…
«Και αν ήμασταν μία φορά σοσιαλιστές πριν από αυτή την κρίση, τα όσα ζούμε τώρα, μας κάνουν δύο φορές σοσιαλιστές». ~Γιώργος Παπανδρέου, Εθνική Συνδιάσκεψη του ΠΑΣΟΚ, 03/09/2011 Σχόλιο: Αν η μαλακία κοστολογούταν σε χρήμα, με τις τόσες που έχει πει ο Γιωργάκης η οικονομία της χώρας θα είχε πλεόνασμα.
Αυτός που δεν πράττει τίποτα, δεν χρειάζεται ελπίδα για τίποτα. Όλα ξεκινούν από την πράξη. Σε πράξεις προβαίνει όποιος ζει, γιατί η ζωή δεν είναι δεδομένο αλλά κίνηση. Για να αλλάξουμε μια κατάσταση πρέπει να γνωρίζουμε το πρόβλημα και να αντιλαμβανόμαστε το βάθος του. Μόνο αυτός που ζει αντιλαμβάνεται και βιώνει το βάθος ενός προβλήματος,
Τελικά αυτός ο θεότρελος παλαβιάρης που έτρεχε και δεν έφτανε, ο άνθρωπος της σφαλιάρας, ήταν μια κινηματογραφική φιγούρα για να σπάμε πλάκα μαζί του;
Όχι. Ο μόνος τρόπος για να μιλήσεις μαζί τους είναι να τους στριμώξεις στον καμπινέ, να τους χώσεις το κεφάλι μέσα στη λεκάνη και να τραβήξεις το καζανάκι. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να φτιάξουμε έναν καλύτερο κόσμο, ίσως με λιγότερο φανταχτερές βιτρίνες…
Αύριο, τα όργανα της αστυνομίαςθα ξαναφυτρώσουν στα πεζοδρόμιαμοστράροντας το πιστόλι,περήφανα για το έργο τους.Κι εμείς, χωρίς ψωμί, χωρίς δουλειά και δίχως όπλααπό χαφιέδες και χωροφυλάκους θα κυβερνηθούμεαπό φονιάδες του λαού κι από παπάδες. Κι όμως…Τόιποτα δεν είναι σταθερό, το οικοδόμημα τρίζει.Τούτες οι δύσκολες μέρες θα περάσουν.Και φυλαχτείτε από την εκδίκησηόταν ολόκληρη η φτωχολογιά ξεσηκωθεί! ~Ζαν-Μπατίστ
«(…) Έχομε φτάσει σε μια εποχή ηθικής παράλυσης και σεξουαλικής αναισχυντίας. Χωρίς ντροπή προβάλλονται τολμηρές τηλεοπτικές σειρές. Π.χ. στο Mega η σειρά “Patty” (ας σημειωθεί ότι απευθύνεται σε παιδιά), στην οποία βλέπομε νεαρούς μαθητές και μαθήτριες, ανήλικα παιδιά, να ζευγαρώνουν μεταξύ τους και να φιλιούνται (ευτυχώς μόνο ως εκεί). »Άλλοτε πάλι προβάλλονται συζητήσεις για το
Και αν κάποιος ισχυριστεί ότι είναι ζωντανός μεν, αποδεχόμενος τον κανιβαλισμό δε, του θυμίζω ότι οι ζωντανοί άνθρωποι αξιώνουν και απαιτούν να μην ταπεινώνονται, να μην εξευτελίζονται. Απαιτούν να τους υπολογίζουν και να τους σέβονται, απαιτούν τα ίδια να ισχύουν για τον διπλανό τους…
σημείωμα για τις αγροτικές εξεγέρσεις του θεσσαλικού κάμπου…
Για μίαν άλλη αντίληψη σε ό,τι αφορά το περιβάλλον μας, τις ανάγκες μας, τους συνανθρώπους μας, τη δικιά μας ζωή και το μέλλον όσων θα ακολουθήσουν…
Ενώ το υπερωκεάνιο βυθίζεται, οι πολιτικοί παίζουν χαρτιά στο σαλόνι, προσπαθώντας έκαστος να εκμεταλλευτεί τις χαρτοπαικτικές αδυναμίες του αντιπάλου. Και οσάκις ο κοινωνικός απόηχος απειλεί να εισβάλει στο σαλόνι της πολιτικής, τότε επιχειρείται αντιπερισπασμός…
