Για τις κινητοποιήσεις στις φυλακές Τρικάλων
Σε απεργία πείνας προχώρησε στις 24/03 κρατούμενος της πτέρυγας Δ1 των φυλακών Τρικάλων έπειτα από την εκ νέου απόρριψη του αιτήματός του για υφ’ όρον απόλυση. Έχοντας εκτίσει σημαντικό μέρος της ποινής του, χωρίς να συντρέχουν ενεργά πειθαρχικά παραπτώματα και παρά τους σοβαρούς οικογενειακούς λόγους που είχε επικαλεστεί, έχοντας ανήλικο παιδί με προβλήματα υγείας, το αίτημα μεταγωγής του σε φυλακές κοντινότερες στον τόπο κατοικίας του παιδιού, ήταν επίσης απορριπτικό. Στην απεργία πείνας συμμετείχαν 20 ακόμη κρατούμενοι σε ένδειξη αλληλεγγύης και στήριξης των αιτημάτων του. Τις επόμενες ημέρες η ένταση κλιμακώθηκε με τους κρατούμενους της πτέρυγας Δ1 να συνεχίζουν την κινητοποίηση. Παράλληλα, στις 27/03, 2 ακόμη κρατούμενοι προχώρησαν σε απεργία πείνας ενώ 10 ακόμη σε αποχή από το μεσημεριανό συσσίτιο. Την ίδια μέρα, ολόκληρος όροφος της πτέρυγας Δ2 αρνήθηκε να εισέλθει στους θαλάμους και δεν παρέλαβε φαγητό σε διαμαρτυρία για την τρίμηνη μη αποκατάσταση των καρτοτηλεφώνων, παρά τις αλλεπάλληλες αναφορές τους στη διοίκηση. Οι κινητοποιήσεις των κρατουμένων (απεργία πείνας – αποχή συσσιτίων) έληξαν 15 μέρες αργότερα στις 08/04 έπειτα από «υποσχέσεις» της εισαγγελέως για προσπάθεια επίλυσης των ζητημάτων μέσα στους επόμενους 2 μήνες.
Για τις απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης και τον εκδικητικό χαρακτήρα των συμβουλίων οι συγγενείς κρατουμένων των Φυλακών Τρικάλων αναφέρουν:
«Η κατάσταση που επικρατεί σήμερα στις ελληνικές φυλακές δεν αποτελεί απλώς πρόβλημα διοίκησης — αποτελεί κατάφωρη προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και του κράτους δικαίου. Ο υπερπληθυσμός έχει φτάσει σε οριακό σημείο, ως άμεσο αποτέλεσμα της ακραίας αυστηροποίησης των ποινών, της καταχρηστικής εφαρμογής της προφυλάκισης και της απαράδεκτης στάσης των αρμόδιων συμβουλίων που εξετάζουν αιτήματα αναστολών. Τα συμβούλια αυτά απορρίπτουν αιτήματα με γενικόλογες και προσχηματικές αιτιολογίες, επικαλούμενα υποθετικά και αυθαίρετα σενάρια περί “μελλοντικής επικινδυνότητας”, χωρίς ουσιαστικά στοιχεία. Η πρακτική αυτή δεν συνιστά απονομή δικαιοσύνης, αλλά μηχανισμό τιμωρητικής καταστολής που καταπατά βασικές αρχές δικαίου και ενισχύει την αυθαιρεσία. Οι συνέπειες είναι τραγικές και πλέον ορατές σε κάθε σωφρονιστικό κατάστημα της χώρας: κρατούμενοι στοιβάζονται σε χώρους που δεν πληρούν ούτε τις στοιχειώδεις προδιαγραφές, αναγκάζονται να κοιμούνται στο πάτωμα, στερούνται επαρκούς σίτισης και ζουν σε συνθήκες που προσβάλλουν κάθε έννοια υγιεινής και ανθρώπινης διαβίωσης. Η κατάσταση έχει ήδη ξεπεράσει κάθε όριο ανοχής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η κινητοποίηση στις φυλακές Τρικάλων (…) Η εξέλιξη αυτή δεν είναι τυχαία — είναι το αναπόφευκτο αποτέλεσμα μιας πολιτικής που οδηγεί τους ανθρώπους σε απόγνωση. Καθίσταται σαφές ότι η ευθύνη για την κλιμάκωση της έντασης βαραίνει αποκλειστικά όσους επιμένουν να αγνοούν την πραγματικότητα και να συντηρούν ένα σύστημα που λειτουργεί πλέον εκτός ορίων νομιμότητας και ανθρωπισμού. Απαιτούμε άμεσες και ουσιαστικές παρεμβάσεις:
- Αναθεώρηση της πρακτικής στις απορρίψεις αναστολών
- Περιορισμό της κατάχρησης της προφυλάκισης
- Άμεση αποσυμφόρηση των φυλακών
- Διασφάλιση αξιοπρεπών συνθηκών διαβίωσης για όλους τους κρατούμενους
Η συνέχιση της παρούσας κατάστασης δεν είναι απλώς απαράδεκτη — είναι επικίνδυνη.
Η σιωπή και η αδράνεια δεν μπορούν πλέον να γίνουν ανεκτές».
Καθώς μπαίνει η άνοιξη εντείνεται το βασανιστήριο του Δομοκού
Τις τελευταίες μέρες έχει αρχίσει να αδειάζει η δεξαμενή νερού στο πρώτο μισάωρο μετά το άνοιγμα της φυλακής. Επί πολλούς μήνες υπάρχει κανονική ροή νερού μόνο από τα μεσάνυχτα μέχρι λίγο μετά το άνοιγμα της φυλακής και διακοπτόμενη ροή για μία ώρα το μεσημέρι και από τις 7 το απόγευμα. Υπεύθυνοι γι’ αυτό το βασανιστήριο είναι το δημοτικό συμβούλιο Δομοκού και τα υπουργεία. Κανείς δεν αναλαμβάνει ευθύνη για να λύσει το πρόβλημα επειδή αντιλαμβάνονται τους αιχμάλωτους του ποινικού συστήματος ως ζώα κατώτερα του ανθρώπου και επειδή χειρίζονται τη στέρηση νερού ως επιπρόσθετο τιμωρητικό μέσο.
Δημήτρης Χατζηβασιλειάδης
Φυλακές Δομοκού
Για την υπόθεση του Άκη Δ.
Στις 14/02/2025 μπάτσοι συλλαμβάνουν τον Άκη Δ., ενώ περπατούσε σε κοντινή απόσταση από την κατοικία του και κατηγορείται για την επίθεση που πραγματοποιήθηκε νωρίτερα το ίδιο βράδυ στην Περιφέρεια Δυτικής Αττικής. Για την ενίσχυση του αφηγήματος των μπάτσων άμεση ήταν και η ανταπόκριση των ΜΜΕ που έκαναν λόγο για σύλληψη «γνωστού αντιεξουσιαστή». Αρνούμενος τις κατηγορίες αφήνεται ελεύθερος μέχρι το δικαστήριο ενώ στην δίκη που πραγματοποιείται στις 20/11/2025 κρίνεται ένοχος για την επίθεση στο κτίριο της περιφέρειας και του επιβάλλονται 5 χρόνια φυλάκισης χωρίς δικαίωμα αναστολής καθώς και πρόστιμο 2100 ευρώ. Με πλημμεληματικού χαρακτήρα ανυπόστατες κατηγορίες και με μόνα «στοιχεία» την πολιτική του ταυτότητα καθώς και το ότι περπάταγε το βράδυ σε μικρή απόσταση από την κατοικία του, κρίθηκε επικίνδυνος για την δημόσια τάξη και οδηγήθηκε στις φυλακές υψίστης ασφαλείας του Δομοκού. Τα παραπάνω στοιχεία, βέβαια, φέρεται να κρίθηκαν επαρκή από την αστική δικαιοσύνη, ώστε να απορριφθεί και η πρώτη αίτηση αποφυλάκισης, η οποία εκδικάστηκε στις 4/3/2026. Στις 3/6/2026 πραγματοποιήθηκε το εφετείο στο οποίο η έδρα αποφάσισε την απαλλαγή του για τις κατηγορίες της παράνομης οπλοφορίας και οπλοχρησίας και την ενοχή του για όλες τις υπόλοιπες κατηγορίες (φθορά κατά κτηρίων και πραγμάτων κοινού οφέλους, βία κατά υπαλλήλων, απόπειρα πρόκλησης επικίνδυνης σωματικής βλάβης). Τέλος απορρίφθηκαν όλα τα ελαφρυντικά με την τελική ποινή να ορίζεται στα 4,5 χρόνια.
Ανταπόκριση από την ολοκλήρωση της δίκης σε πρώτο βαθμό για την πορεία-μάχη της 9ης Μάρτη 2021 στη Νέα Σμύρνη
Πέντε χρόνια μετά την πορεία-μάχη της 9ης Μάρτη 2021 στη Νέα Σμύρνη κι ενώ ο πόλεμος μαίνεται σε όλα τα πεδία της ζωής όλο και πιο βίαια, την Τρίτη 5 Μαΐου 2026, ολοκληρώθηκε στο μικτό ορκωτό δικαστήριο της Ευελπίδων, η δίκη σε πρώτο βαθμό των 11 διωκόμενων. Πέντε εκ των συλληφθέντων αθωώθηκαν, μεταξύ των οποίων και τα δύο άτομα που κατηγορούνταν για απόπειρα ανθρωποκτονίας και συναυτουργία εναντίον του δελτά Άγγελου Μπόρα κι είχαν υποστεί βασανισμούς κατά την κράτησή τους αλλά και προφυλάκιση και κατ’ οίκον περιορισμό εν συνεχεία ο ένας, κατόπιν στοιχείων παρακολούθησης από την αντιτρομοκρατική της νέας predator εποχής. Για τρία άτομα εκ των συλληφθέντων –μεταξύ των οποίων κι η συντρόφισσα που σε μια στιγμή έκφρασης αυθεντικής αλληλεγγύης και προστρέχοντας για να βοηθήσει τα παιδιά που είχαν συλλάβει αναίτια, συνελήφθη κι η ίδια, και κατόπιν, κακοποιήθηκε και παρενοχλήθηκε σεξουαλικά από τους μπάτσους– επιδικάστηκαν ποινές 27 μηνών (κατά συγχώνευση) με 3ετή αναστολή, για συμμετοχή σε βιαιοπραγίες και για οπλοφορία (πλημμελήματα). Για δύο εκ των συλληφθέντων επιδικάστηκαν ποινές 34 μηνών (κατά συγχώνευση) με 3ετή αναστολή, για συμμετοχή σε βιαιοπραγίες και για επικίνδυνη σωματική βλάβη (πλημμελήματα). Τέλος, για έναν εκ των συλληφθέντων επιδικάστηκε φυλάκιση 12+ χρόνων (κατά συγχώνευση) καθώς και χρηματική ποινή, με έφεση χωρίς ανασταλτικό χαρακτήρα (!) κι οδηγήθηκε στη φυλακή για: έκρηξη, κατοχή εκρηκτικών υλών, απόπειρα βαριάς σκοπούμενης σωματικής βλάβης, συμμετοχή σε βιαιοπραγίες, επικίνδυνη σωματική βλάβη, οπλοφορία και οπλοχρησία (κακουργήματα και πλημμελήματα). Σημειώνεται ότι το συγκεκριμένο άτομο είχε αναγνωριστεί από 3 μπάτσους κατά την εξευτελιστική διαδικασία αναγνώρισης στην οποία κι υποβλήθηκαν όλα τα συλληφθέντα με εντολή να σηκώνονται όρθια ένα-ένα μέσα στην αίθουσα, στη διάρκεια της δικασίμου της 18/3/2026. Και κάπως έτσι, πέντε χρόνια μετά τη μεγαλύτερη κοινωνική έκρηξη της 6ετίας, με όρους μαζικά και πολύμορφα εξεγερτικούς, το κράτος επιχείρησε να πάρει τη ρεβάνς μετά την ιστορική ήττα του στη συγκεκριμένη επιχείρηση αστυνομοκρατίας, μέσα από το πεδίο του νόμου: κάποια θα έπρεπε να πληρώσουν στο ταμείο του νόμου, είτε με ρώσικη ρουλέτα είτε ως αποδιοπομπαίοι τράγοι, μετά από την ήδη 5ετή δικαστική ομηρία. Οι δίκες για την υπόθεση της Νέας Σμύρνης θα θυμίζουν πάντα στο κράτος την ημέρα της «κατά κράτος ήττας του», του δικού του Μογκαντίσου, καθώς οι νόμοι και τα διατάγματά τους ιστορικά καταρρέουν σαν τραπουλόχαρτα μπροστά στη μαζική συλλογική ανυπακοή, αντίσταση και σύγκρουση. Όσο και να πασχίζει το αστυνομικο-δικαστικό σύμπλεγμα να ξεπλύνει αλληλοσυμπληρωματικά τη θρυλική αυτή ήττα του καθεστώτος το 2021 και να ξεβγάλει τους λεκέδες από τους γιακάδες των αρχείων του, η λαϊκή παρακαταθήκη αντίστασης στη βία της τυραννίας, δεν σβήνεται με κανέναν τρόπο από το συλλογικό βίωμα και την ιστορία. Όσο έδαφος και να χάνουμε, πάντα μπορούν να αναστραφούν όλα και να νικήσουμε. Η αντίσταση είναι αδιάλειπτα ζωντανή μέσα στη ζωή.
Η αλληλεγγύη είναι η βάση του πολύμορφου κοινωνικού αγώνα με όλα τα μέσα
Αλληλεγγύη και δύναμη σε όλα τα αιχμάλωτα στα κελιά της δημοκρατίας
Δεν ξεχνάμε τον «Ινδιάνο» που προφυλακίστηκε για 7μήνες για την επίθεση στον δελτά Άγγελο Μπόρα
Πρωτοβουλία κατοίκων Νέας Σμύρνης & Παλαιού Φαλήρου
https://athens.indymedia.org/post/1641053/
Φυλακές Αγίου Στεφάνου Πατρών – Έκτος θάνατος κρατούμενου σε διάστημα 45 ημερών
Από τις 2 Απριλίου έως τις 15 Μαΐου, έξι κρατούμενοι έχασαν τη ζωή τους στις φυλακές Αγίου Στεφάνου. Στις 2 Απριλίου 31χρονος, εντοπίζεται χωρίς τις αισθήσεις του στο κελί του, μεταφέρεται στο ιατρείο των φυλακών, όπου διαπιστώνεται ο θάνατός του. Στις 6 Απριλίου, νεκρός βρέθηκε 38χρονος, με τον θάνατό του να αποδίδεται σε φυσιολογικά αίτια. Στις 15 Απριλίου ένας ακόμη κρατούμενος 43 ετών εντοπίζεται νεκρός ενώ στις 24 Απριλίου, ένας 46χρονος, πεθαίνει μέσα στις φυλακές, μετά την μεταγωγή του από τις φυλακές Δράμας. Στις 30 Απριλίου, 58χρονος βρέθηκε νεκρός στο κελί του από συγκρατούμενούς του. Τέλος, στις 15 Μαΐου, νεκρός εντοπίστηκε 53χρονος κρατούμενος, με τα αίτια του θανάτου να διερευνώνται. Αξίζει να σημειωθεί ότι μέχρι στιγμής οι αρχές δεν έχουν προβεί σε καμία επίσημη ανακοίνωση για το σύνολο των περιστατικών. Για ακόμη μια φορά επιβεβαιώνεται ότι οι ζωές των κρατούμενων είναι αναλώσιμες. Στον Άγιο Στέφανο 700 κρατούμενοι στοιβάζονται σε μια φυλακή χωρητικότητας 340 θέσεων ενώ υπάρχουν μόνο 2 νοσηλευτές. Με τον υπερπληθυσμό να είναι κανόνας σε όλες τις φυλακές της χώρας και την υγειονομική περίθαλψη ανύπαρκτη, οι συνθήκες διαβίωσης καθίστανται απάνθρωπες και περιστατικά σαν αυτό τείνουν να αποτελούν κανονικότητα.
