Στις 24 Απρίλη έφυγε από τη ζωή η Σύλβια Παπαδοπούλου έπειτα από βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο. Η Σύλβια μαζί με τον σύντροφό της Χρήστο Κωσταντινίδη ήταν συνιδρύτρια των εκδόσεων «Διεθνής Βιβλιοθήκη» και του περιοδικού «Πεζοδρόμιο». Από το 1972, εν μέσω χούντας, (και μετά, κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης) μέσα από τις εκδόσεις της «Διεθνούς Βιβλιοθήκης» και […]
Σημειώσεις της Στέπας #4, εκδόσεις των Ξένων, Μάης 2015 Κυκλοφόρησε το 4ο τεύχος του συλλογικού έργου «Σημειώσεις της Στέπας», με κεντρική θεματική «καπιταλισμός – πόλεμος – αντιμιλιταρισμός». Σε αυτό περιέχονται τα εξής κείμενα: – Νηφάλιοι μέσα στην καταιγίδα, Γιάννης Ιωαννίδης – Προς μια ιστορία της κριτικής της αξίας, Anselm Jappe – Με τον παρά και
Στις 7/5/2015, έφυγε από κοντά μας ο σύντροφος αναρχικός Αντώνης Στασινόπουλος. ο Αντώνης Στασινόπουλος, είχε πάρει μέρος σαν αλληλέγγυος, σε όλους τους εργατικούς αγώνες από το 1970, και στη πρώτη γραμμή στις μεγάλες κινητοποιήσεις της Πειραϊκής Πατραϊκής, της Μίσκο και της Πιρέλλι τη δεκαετία του ’90. Εργάτης ο ίδιος, είχε περάσει από πολλές δουλειές. Ήταν
Η αστυνομική επιχείρηση των σκυλιών της κρατικής καταστολής στη Νέα Αγχίαλο στέφθηκε με “επιτυχία”. Πάνω στο νεκρό σώμα του φίλου Σ. Δραβίλα οι τηλεκανίβαλοι ουρλιάζουν: ο Γ. Τσιρώνης, ο Σ. Χριστοδούλου και ο νεκρός Σ. Δραβίλας είναι αδίστακτοι ληστές, αιμοσταγείς δολοφόνοι. Δε θα περιμέναμε βέβαια από τους φρουρούς της καπιταλιστικής κανονικότητας να υποδείξουν τους πραγματικούς
Ζώντας μια αξιοπρεπή διαδρομή κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες Η αστυνομική επιχείρηση στη Νέα Αγχίαλο στέφθηκε με “επιτυχία”. Πάνω στο νεκρό σώμα του φίλου Σπύρου Δραβίλα οι τηλεκανίβαλοι ουρλίαζουν: ο Γρηγόρης Τσιρώνης, ο Σπύρος Χριστοδούλου και ο νεκρός Σπύρος Δραβίλας είναι αδίστακτοι ληστές, αιμοσταγείς δολοφόνοι. Ο Γρηγόρης ήταν και παραμένει σύντροφος. Από τις πρώτες
Το πρότυπο του εργάτη που δημιούργησε το καπιταλιστικό σύστημα από το ξεκίνημα της βιομηχανικής επανάστασης είναι ο άνθρωπος, ο οποίος πρέπει να είναι παραγωγικός και αρτιμελής. Εκ των πραγμάτων ένας ανάπηρος δεν μπορεί να…
Η ιστορία του αναπηρικού κινήματος στην Ελλάδα ακολουθεί την πορεία των περισσότερων εγχώριων κοινωνικών κινημάτων, σε μία χώρα που βίωσε με καθυστέρηση την αντίδραση καταπιεσμένων κοινωνικών ομάδων. Τα αντίστοιχα κινήματα στην Βόρεια Αμερική και στην Ευρώπη είχαν ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1960 αρχίσει να αντιτίθενται στην ιατρικοποίηση και στο μονοπώλιο των ειδικών
Πριν σχεδόν δύο μήνες, όλος ο αστικός μιντιακός εσμός είχε «φρίξει» με τη δολοφονία ενός φτωχού πεντάχρονου κοριτσιού από τον πατέρα του και τον τρόπο που το δολοφόνησε. Δεν εξαιρέθηκαν οι «σοκαρισμένοι» σχολιαστές επί παντός επιστητού των κοινωνικών δικτύων. Σχεδόν όλοι στον ίδιο τόνο που τα κυρίαρχα μ.μ.ε. σάλπιζαν, σε ένα άτυπο διαγωνισμό σαδιστικών τρόπων
Στιγμές απείρου κάλλους αντικρίσαμε τον περασμένο Μάιο στην πλαζ των Αλυκών όπου ο δήμαρχος Βόλου Αχιλλέας Μπέος μαζί με αντιδημάρχους και δημοτικούς συμβούλους έκαναν το μπάνιο τους. Η τολμηρή αυτή κίνηση έγινε με σκοπό να αποδείξει ο εν λόγω δήμαρχος ότι η θάλασσα είναι πεντακάθαρη όπως άλλωστε υποστηρίζει ότι σύμφωνα με τις μετρήσεις της ΔΕΥΑΜΒ
Την 1η Ιουνίου ο Πολ Κρούγκμαν, αναφερόμενος στις διαπραγματεύσεις της ελληνικής κυβέρνησης με τους «θεσμούς», είπε πως η κατάσταση θυμίζει το καλοκαίρι του 1914. Άσχετα με την άποψη του Πολ Κρούγκμαν για τις διαπραγματεύσεις, η αναφορά του στο ξέσπασμα του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου φέρνει στον νου ένα ιστορικό γεγονός του οποίου τα αποτελέσματα βιώνουμε και
Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, άμα τη αναλήψει των καθηκόντων της, επανέλαβε ό,τι είχε διαδηλώσει στην προεκλογική περίοδο: πως θα προχωρήσει σε μια περήφανη διαπραγμάτευση με τους δανειστές, πως δεν αναγνωρίζει τις συμφωνίες των προηγούμενων κυβερνήσεων που θίγουν τα ζωτικά συμφέροντα των λαϊκών τάξεων και πως υπάρχουν κόκκινες γραμμές πίσω από τις οποίες δεν θα υποχωρήσει.
Κρουαζιέρες, διακοπές μέσα στη χλιδή. Αλλά με τι κόστος για τους εργαζόμενους; Λίγες σκέψεις μετά την εμπειρία μου ως εργαζόμενη στον τομέα αυτό… -Μάνα, θα πάω στα καράβια! -Γιατί κορίτσι μου; -Λόγω ερωτικής απογοήτευσης! Έτσι απάντησα, όχι στη μητέρα μου, αλλά στο λιμενικό όταν πήγα να φτιάξω τα χαρτιά μου. – Κοροϊδεύετε εσείς, αλλά
