Φύλλο #14
Καλοκαίρι 2011
Όταν με οδήγησαν μέσα απ’ τους τοίχους της φυλακής τα πάντα ήταν εχθρικά και ψυχρά, ακόμα και οι ανθρωποφύλακες είχαν ένα γυάλινο βλέμμα. Αφού μου δώσαν τα απαραίτητα (μια κουβέρτα, ένα σαπούνι, ένα ξυραφάκι) για να επιβιώσω μέσα στη φυλακή, με οδήγησαν σ’ έναν μεγάλο διάδρομο. Παντού βασίλευε νεκρική σιγή. Όταν είδα όλες αυτές τις
Το σίγουρο είναι πως είτε ως κοινωνικό φαινόμενο είτε ως παρακρατικός μηχανισμός, η θέση που έχουν πάρει από πάντα είναι εχθρική απέναντι στους κοινωνικούς αγώνες, και άρα, όπως και να έχει, η σύγκρουση με τον φασισμό γίνεται και θα γίνεται με όρους κοινωνικού πολέμου, ενταγμένη στον συνολικότερο αγώνα για ελευθερία και αξιοπρέπεια…
Εκδόθηκε το πρώτο τεύχος του εντύπου δρόμου «Εκτός Ύλης». Μοιράστηκε σε σχολεία και σε δρόμους των Χανίων σε 2.000 αντίτυπα, και τυπώθηκε στην τυπογραφική κολεκτίβα Rotta στην Αθήνα…
Να αναλάβουμε το κόστος και την ευθύνη. Να το κάνουμε εμείς και να το κάνουμε άμεσα, γιατί δεν πρόκειται το κάνει κανένας για μας…
Αυτή την στιγμή στην Ελλάδα έχουμε δεκάδες αγωνιστές/ριες που κρατούνται στις φυλακές για τις ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ επιλογές ή τις ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ τους αντιλήψεις. Αν προσθέσουμε όλους όσους διώκονται ποινικά, φτάνουμε σε τριψήφια νούμερα. Έχουμε νεκρούς και ακρωτηριασμένους συντρόφους. Οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι αποκομμένοι από την αγωνιζόμενη κοινωνία…
Ήταν φθινόπωρο του 2008, όταν κάτοικοι της Βορειοανατολικής Αττικής, αντιδρώντας στις αυξήσεις του χαρατσίου των διοδίων που επέβαλε κάθε τόσο η «παραχωρησιούχος» εταιρεία «ΝΕΑ ΟΔΟΣ Α.Ε.», συγκεντρώθηκαν και άνοιξαν τον σταθμό διοδίων των Αφιδνών, για να περνούν ελεύθερα οι διερχόμενοι οδηγοί…
Το πώς θα προχωρήσει, αν θα διαλυθεί, αν θα ενταθεί, αν θα ριζοσπαστικοποιηθεί ή όχι είναι κάτι απρόβλεπτο, και κατά ένα μέρος διακυβεύεται και διαμορφώνεται μέσα σε αυτές τις συνελεύσεις και με τη συμβολή όλων μας…
Η δική μας περιοχή θα φέρει το βάρος του φορτίου της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ολόκληρου του νησιού και μόνο αυτό. Απορρίπτεται αυτομάτως κάθε δυνατότητα γεωργικής ανάπτυξης, τουριστικής προόδου…
Είμαστε πολλοί και ζητάμε στέγη για τον πολιτισμό, τα γράμματα, τις τέχνες, την ψυχή μας. Για να μπορούμε να ζητήσουμε και την στέγη για τον άρρωστο, τον άνεργο, τον μετανάστη, τον αδύναμο. Για να ζητήσουμε να γίνει ο άνθρωπος ίσος με τον άνθρωπο. Και έπεται συνέχεια…
Όταν αυτά τα νομίσματα με χαρακιές από εξευτελισμούς, οργή και αγανάκτηση, επιστραφούν συσσωρευμένα, όλοι αυτοί που γύριζαν το βλέμμα απ’ την άλλη θα σπεύσουν να καταδικάσουν τη βία που οι ίδιοι δημιούργησαν…