Έχεις σκεφτεί ποτέ ότι η ζωή σου δεν είναι ακριβώς αυτό που είχες φανταστεί; Έχεις ποτέ αισθανθεί ότι η ζωή σου είναι άδεια και ότι ζεις αποκλειστικά το Σαββατοκύριακο; Λοιπόν, εάν ποτέ δεν αισθάνθηκες κάτι τέτοιο, τότε οι Flowered Up το κάνουν για σένα…
Στο διάβα του χρόνου – Νέα κυκλοφορία από την DIY μπάντα «Αντίστροφη μέτρηση»
Η θεατρική ομάδα Buffonata παρουσιάζει πέντε μονόπρακτα του Harold Pinter στο Ηρακλειο* , την Παρασκεύη 14/9 (πάρκο Ξενία, στις 21.30) και στα Χανιά το Σάββατο 15/9 (στην αυλή της κ. Rosa Nera, στις 21.30) *Ηράκλειο: Στην κ. Ευαγγελισμού θα ακολουθήσει της παράστασης καφενείο οικονομικής ενίσχυσης Λίγα λόγα για την Buffonata από παλαιότερο κείμενο/συνέντευξη που
ποίημα του Παλαιστίνιου Μαχμούτ Νταρβίς (Αλ Μπιρουά Γαλιλαίας, 1942 – Χιούστον, 2008)
Οι φλόγες ξεχύθηκαν ανεξέλεγκτες και κατηφορίζουν Έφτασαν έξω από τα δυο τελευταία σπίτια Τα δάκρυα και ο ιδρώτας εξαϋλώθηκαν Ένα κόκκινο άγριο Όχι- καμία μεγαλοπρέπεια στο πορφυρό Οι βαθιές αυλακιές μοιάζουν τώρα με ξερόλακους Λες και ξεχερσώθηκαν άτσαλα με το αλέτρι Ξερή η κοίτη και δε θα βγάλει πουθενά Όχι- καμία μεγαλοπρέπεια στο σταβάρι Λιγοστές
την είπα λόλα μόντεζ. τυπώνει 4000 φύλλα την ώρα. πόσα φον/δεν ξέρω. όταν με θυμώνει με το λεπτό χαρτί/δεν την λαδώνω. βαμμένη μαύρη/εγώ όχι. ηχηρή. εγώ σιωπηλός σαν τι να πει κανείς. παράγει. την βοηθώ σ’ αυτό. δεν είμαι παραγωγός. το αφεντικό είναι. κάθεται στο ηχομονωμένο του γραφείο. εκεί πάω κι υπογράφω τις παρασκευές. την
Μια ιστορία αντίστασης από τη λαϊκή παράδοση ανταρσίας στον ελλαδικό χώρο
Ο Ραμπαγάς: Η σατιρική, αντιμοναρχική εφημερίδα που τάραξε τα νερά στα τέλη του 19ου αι. ΦΟΡΟΙ ΚΑΙ ΛΑΟΣ Φόρο στο φόρο, σ’ έσπασαν Λαέ, λαέ – χαμάλη!.. Κολλήθηκαν απάνω σου, Σα βδέλλαις, οι μεγάλοι Και σου βυζαίνουν το πουγγί, Το αίμα σου βυζαίνουν, Χορταίνουν με τη φτώχια σου, Με τ’ άχτι σου χορταίνουν… Δε σκιάζονται
(ένα γραφείο, ελάχιστο φως, μια σιλουέτα κάθεται σε μια καρέκλα, δεν βλέπουμε πρόσωπο. μπαίνει φανερά προβληματισμένος ένας κουστουμαρισμένος, γράφοντας σε ένα μπλοκάκι) – Δεν έχω σταθερό γραφικό χαρακτήρα. Ίσως είμαι λίγο γραφικός βέβαια.. τι στραβομουτσουνιάζεις; εσύ δεν ξελιγώθηκες με το γραφικό χωριό τα γραφικά λιθόστρωτα, τη γραφική πλατεία με τον πλάτανο; αλλά όταν σουλατσάρει
Μια ωδή στο αυτοοργανωμένο θέατρο μέσα από την παρουσίαση της θεατρικής ομάδας «Βuffonata»
Το 1922 ο Κώστας Βάρναλης δημοσιεύει στη συλλογή του “Το Φως που Καίει” τον Μονόλογο του Μωμού. Στο έργο του αυτό -με ενδιάμεσο συνομιλητή τον παιχνιδιάρη Μωμό- αποκαλύπτονται οι δύο όψεις της εξουσίας και της καταπίεσης. Από τη μία η ολοκληρωτική της όψη με τη μορφή του Προμηθέα, και από την άλλη η κατ’ επίφαση
“Η ατζέντα του ταξιδιώτη γεμάτη με νούμερα που κανείς δεν θα σηκώσει στο κάλεσμα τους Σαν τις ματιές κάποιου μοναχικού που τον προσπερνάνε. Γεμάτες με αίμα και χώμα αίμα χρειαζόμαστε να ζούμε και χώμα να σκεπάσει τους φόβους μας Και μακριά όσο κάποιος σχοινοβάτης ισορροπεί σε αόρατους κόσμους από κάτω ποντάρουν με μανία στην πτώση
