Ιστορίες «μεμονωμένης» αστυνομικής αυθαιρεσίας και λοιπών παρεξηγήσεων –
το ελληνικό κράτος στις πιο αυθεντικές στιγμές του…
Οργή και αγανάκτηση μάς πλημμυρίζει η πλέον ρατσιστική ενέργεια, της απόδοσης ιδιαίτερα βαριών κατηγοριών σε δύο 13χρονους μαθητές, εκ των επτά συνολικά που συνελήφθησαν μετά την άγρια καταστολή της μαθητικής-σπουδαστικής πορείας της 06/12. Ο λόγος είναι πως «όλως τυχαίως», οι γονείς των 2 μικρών μαθητών είναι μετανάστες, αλβανικής καταγωγής, που ζουν και εργάζονται χρόνια στα
Στα μπλόκα της Κερατέας διακυβεύονται η ζωή και η αξιοπρέπεια ενός λαού, που αρνείται να υποταχθεί στη δημοκρατική κατοχή…
μικρές μεγάλες ειδήσεις από τη νήσο των αδούλωτω, χειμώνας 2010-2011…
«Και τι θα κάνω εκεί μαμά;» ρωτούσε με αγωνία το τεσσάρων χρονών παιδάκι. «Ουυυ ….πολλά πράματα μικιό μου…» έγνεφε με χαμόγελο η μάνα. «Θα μάθεις αριθμούς, τραγουδάκια, γραμματάκια… θα παίζεις με τ΄άλλα παιδάκια… θα έχετε μια καλή νηπιαγωγό να σας αγαπά και να σας προσέχει…». Κι άνοιγαν διάπλατα τα ματάκια του από χαρά… έπαιζε ήδη
«Εμείς», ως μέλη ενός παράξενου μπαλέτου, που ο χορογράφος βρίσκεται εκεί ψηλά, στην εξέδρα των επισήμων…
Ηράκλειο H συγκέντρωση για τη σημερινή απεργία στην οποία συμμετείχαν σύλλογοι φοιτητών, ΕΛΜΕ, σύλλογοι εκπ/κων, πρωτοβάθμιων σωματίων, ο σύλλογος αδιόριστων, αριστερές οργανώσεις, μετανάστες, αναρχικοί-αντιεξουσιαστές, ήταν στις 10:00 το πρωί στο εργατικό κέντρο. Στη διάρκεια της συγκέντρωσης, όταν πήγε να πάρει τον λόγο ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου, εμποδίστηκε να μιλήσει από τον παρευρισκόμενο κόσμο. Η
Ο καθένας διαλέγει τα όπλα του που δεν είναι απαραίτητο να δουλεύουν με πυρίτιδα. Πολλές φορές οι λέξεις είναι δυνατότερες από τις σφαίρες. Οι σκέψεις όταν φωνάζονται δημιουργούν μεγαλύτερο θόρυβο από το δυναμίτη. Οι ανυπόταχτες ελευθεριακές σκέψεις είναι εξίσου αποτελεσματικές όσο ένα πολυβόλο.Και το κυριότερο, οι πληγές που ανοίγουν μένουν για πάντα. Ο,τι έχω ιερό:
Ήρθε η ώρα να ξαναβγεί η πολιτική στον δρόμο, εκεί που πάντα ανήκε. Το έδαφος ήδη υπάρχει. Η εμπιστοσύνη στους πολιτικούς χάνεται, η δραστηριότητα του δρόμου επιστρέφει, η συλλογικότητα ανακαλύπτεται ξανά, η κινηματική βία επανέρχεται…
Στην εποχή της σκλαβιάς, τα συνδικάτα θα έχουν διαπραγματευθεί το μήκος των αλυσίδων…
