Οι ελπίδες είναι εκεί έξω: στον δρόμο
Εάν ο κόσμος δεν κερδίζεται με εκλογές, τότε πως κερδίζεται;
Εάν ο κόσμος δεν κερδίζεται με εκλογές, τότε πως κερδίζεται;
Στις 8 Νοεμβρίου θα πραγματοποιηθούν οι προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ. Υπάρχει κάποιο πραγματικό διακύβευμα και σ’ αυτή την εκλογική αναμέτρηση, την οποία θα παρακολουθήσει ολόκληρος ο πλανήτης;
Από το τσεκούρι στη γραβάτα, μία χούντα δρόμος. Δεν θα μπορούσε ξεχάσει το χουντικό παρελθόν του ο Μάκης Βορίδης, ο οποίος, πριν τεθεί υπό τη σκεπή του Μεγάρου Μαξίμου και αναδειχθεί σε εκ των «δελφίνων» του Αντ. Σαμαρά, κατ΄ εντολή του δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλου είχε τοποθετηθεί επικεφαλής της νεολαίας ΕΠΕΝ, την εποχή δηλαδή κατά την
Τα αποτελέσματα τον εκλογών βρίσκουν το μεγαλύτερο κομμάτι του δεξιού στρατοπέδου αποδεκατισμένο, διαιρεμένο και τσακωμένο…
Αυτό σηµαίνει πως η ανάδυση ενός ευρύτερου, κοινωνικού συνδικαλισµού είναι εκείνη που µπορεί να συσπειρώσει τους καταπιεσµένους, να τους ενώσει σε ένα κοινό πεδίο (µε αναφορά την τοπικότητα) και να διαµορφώσει νέες ταυτότητες αγώνα αλλά και δράσης…
Το πιο σημαντικό που πήραμε είναι ότι μετά την κυβέρνηση Χριστόφια καταρρίφθηκε ο μύθος και η ψευδαίσθηση για διαχείριση του καπιταλισμού από την αριστερά κάνοντάς τον πιο βιώσιμο…
η κοινωνική συγκυρία, το ζήτημα της οργάνωσης και του κοινωνικού προτάγματος…
Μαζί με το Μνημόνιο της λιτότητας προχωράει και το Μνημόνιο της Βίας και του κανιβαλισμού, όπως κορυφώθηκε προεκλογικά με τη διαπόμπευση και τη φυλάκιση δεκάδων οροθετικών γυναικών κατ’ εντολή Λοβέρδου-Χρυσοχοΐδη…
Ας μαζέψουμε τα κομμάτια μας από τους πεζόδρομους, τα πάρτι, τις εξεταστικές, τα διαμερίσματά μας. Καιρός να βρεθούμε και να κουβεντιάσουμε Ξεχάστε τις μακρινές μοναχικές παραλίες και τα ηλιοβασιλέματα, οι ναζίδες αλωνίζουν στις πόλεις μας…
Η Άμεση Δημοκρατία δεν μπορεί να διαχωρίζεται προταγματικά από την ταξικότητα του αγώνα μας. Σε έναν κόσμο με αφεντικά και εργάτες, κυρίαρχους και κυριαρχούμενους, στα πλαίσια ενός κοινωνικού-οικονομικού συστήματος που βασίζεται στην ιεραρχική κατανομή ατόμων, ρόλων, πόρων…
Το καλύτερο θα ‘ταν, πριν πάει κανείς να το ρίξει, να κλείσει το χαζοκούτι μερικές μέρες πιο πριν και ν’ αφιερώσει τον χρόνο αυτό στο να σκεφτεί σοβαρά τις δυνατότητες και τις επιλογές του. Ας τα βάλουμε κάτω λοιπόν…