Ένας αγώνας για αξιοπρέπεια (Εξώφυλλο #12)
300 μετανάστες σε απεργία πείνας
Τα φύλλα της Άπατρις
Ο καθένας διαλέγει τα όπλα του που δεν είναι απαραίτητο να δουλεύουν με πυρίτιδα. Πολλές φορές οι λέξεις είναι δυνατότερες από τις σφαίρες. Οι σκέψεις όταν φωνάζονται δημιουργούν μεγαλύτερο θόρυβο από το δυναμίτη. Οι ανυπόταχτες ελευθεριακές σκέψεις είναι εξίσου αποτελεσματικές όσο ένα πολυβόλο.Και το κυριότερο, οι πληγές που ανοίγουν μένουν για πάντα. Ο,τι έχω ιερό:
Ήρθε η ώρα να ξαναβγεί η πολιτική στον δρόμο, εκεί που πάντα ανήκε. Το έδαφος ήδη υπάρχει. Η εμπιστοσύνη στους πολιτικούς χάνεται, η δραστηριότητα του δρόμου επιστρέφει, η συλλογικότητα ανακαλύπτεται ξανά, η κινηματική βία επανέρχεται…
Στην εποχή της σκλαβιάς, τα συνδικάτα θα έχουν διαπραγματευθεί το μήκος των αλυσίδων…