Μικρά μεγάλα νέα της αδούλωτης #12
μικρές μεγάλες ειδήσεις από τη νήσο των αδούλωτω, χειμώνας 2010-2011…
Τα φύλλα της Άπατρις
μικρές μεγάλες ειδήσεις από τη νήσο των αδούλωτω, χειμώνας 2010-2011…
«Και τι θα κάνω εκεί μαμά;» ρωτούσε με αγωνία το τεσσάρων χρονών παιδάκι. «Ουυυ ….πολλά πράματα μικιό μου…» έγνεφε με χαμόγελο η μάνα. «Θα μάθεις αριθμούς, τραγουδάκια, γραμματάκια… θα παίζεις με τ΄άλλα παιδάκια… θα έχετε μια καλή νηπιαγωγό να σας αγαπά και να σας προσέχει…». Κι άνοιγαν διάπλατα τα ματάκια του από χαρά… έπαιζε ήδη
«Εμείς», ως μέλη ενός παράξενου μπαλέτου, που ο χορογράφος βρίσκεται εκεί ψηλά, στην εξέδρα των επισήμων…
Ηράκλειο H συγκέντρωση για τη σημερινή απεργία στην οποία συμμετείχαν σύλλογοι φοιτητών, ΕΛΜΕ, σύλλογοι εκπ/κων, πρωτοβάθμιων σωματίων, ο σύλλογος αδιόριστων, αριστερές οργανώσεις, μετανάστες, αναρχικοί-αντιεξουσιαστές, ήταν στις 10:00 το πρωί στο εργατικό κέντρο. Στη διάρκεια της συγκέντρωσης, όταν πήγε να πάρει τον λόγο ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου, εμποδίστηκε να μιλήσει από τον παρευρισκόμενο κόσμο. Η
Ο καθένας διαλέγει τα όπλα του που δεν είναι απαραίτητο να δουλεύουν με πυρίτιδα. Πολλές φορές οι λέξεις είναι δυνατότερες από τις σφαίρες. Οι σκέψεις όταν φωνάζονται δημιουργούν μεγαλύτερο θόρυβο από το δυναμίτη. Οι ανυπόταχτες ελευθεριακές σκέψεις είναι εξίσου αποτελεσματικές όσο ένα πολυβόλο.Και το κυριότερο, οι πληγές που ανοίγουν μένουν για πάντα. Ο,τι έχω ιερό:
Ήρθε η ώρα να ξαναβγεί η πολιτική στον δρόμο, εκεί που πάντα ανήκε. Το έδαφος ήδη υπάρχει. Η εμπιστοσύνη στους πολιτικούς χάνεται, η δραστηριότητα του δρόμου επιστρέφει, η συλλογικότητα ανακαλύπτεται ξανά, η κινηματική βία επανέρχεται…
Στην εποχή της σκλαβιάς, τα συνδικάτα θα έχουν διαπραγματευθεί το μήκος των αλυσίδων…