Το παρόν άρθρο είναι μια απάντηση σε όσους νομίζουν πως οι ανιστόρητες φωτοβολίδες πολιτικής δημαγωγίας, με τη μορφή τσιτάτων, μπορούν να διαστρεβλώνουν την ιστορία και τα πολιτικά σκεπτικά εξεχουσών μορφών του αναρχικού κινήματος. Παρακάτω, λοιπόν, μελετάμε με τα γραπτά του ίδιου του Μπακούνιν αν η σκέψη του προσδιοριζόταν από «πατριωτισμό» όπως κάποιοι θέλουν να πιστέψουμε. […]
Τι κοινό μπορούν να έχουν ο αμερικανός ελευθεριακός Murray Bookchin, ιδρυτής της κοινωνικής οικολογίας (ο οποίος πέθανε το 2006) και ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν ηγέτης (φυλακισμένος στην Τουρκία) του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (Partîya Karkerén Kurdîstan ή PKK); Η Τζάνετ Μπιλ, αμερικανίδα κοινωνική οικολόγος και οικοφεμινίστρια, συντρόφισσα και συνεργάτιδα του Μπούκτσιν, εξηγεί πώς οι κομουναλιστικές
Ήξερε ο Τορκεμάδα Ψυχολογία; Στην αρχαία τραγωδία, η εμφάνιση του κράτους ακολουθείται μονίμως από τη βία. Στις ανθρώπινες κοινωνίες, η εμφάνιση του κράτους μας έφερε και το επάγγελμα του… ανακριτή. Η ανάκριση, για χιλιάδες χρόνια, ήταν η τέχνη του να παράγεις πόνο για να αποσπάσεις μια πληροφορία ή/και ομολογία. Ο καλός ανακριτής έπρεπε να είναι
Σκέψεις σχετικά με τον πρόσφατο νόμο ενάντια στην σπατάλη τροφής που υιοθετήθηκε aπό τη βουλή και τις διάφορες αριστερές αυταπάτες που αφθονούν στους κινηματικούς κύκλους. Το Μάιο του 2005, η γαλλική βουλή ψήφισε και υιοθέτησε ένα νόμο ενάντια στη σπατάλη τροφίμων, που αφορά κυρίως τα μεγάλα σουπερμάρκετ1. Αυτός ο νόμος απαγορεύει στα αφεντικά των
Το παιδί έχει ένα καθεστώς ηδονής για το οποίο η επιγραφή «σεξουαλικό» αποτελεί πραγματική φυλακή… Michel Foucault Το κίνημα της σεξουαλικής απελευθέρωσης, σε πλήρη ένταση τις δεκαετίες ’60-’70, υποτονικότερο και κατά καιρούς αναζωπυρούμενο σήμερα, αντλούσε πάντοτε τα κυριότερα επιχειρήματά του από τη σεξουαλική επιθυμία και ηδονή σε ένα λόγο σχεδόν εμμονικό. Φυσικοποιώντας την ερωτική
“Το χέρι υπέγραψε συνθήκη, γέννησε πυρετό, θέρισε η πείνα κι έπεσε ακρίδα μέγα το χέρι που έχει τόση εξουσία στον άνθρωπο, με τ’ όνομά του ορνιθοσκαλισμένο.” (Ντύλαν Τόμας-Το χέρι που υπέγραψε) Από τότε που ξεκίνησε η οικονομική επίθεση της Αυτοκρατορίας του χρήματος στο κομμάτι του πλανήτη που μας φιλοξενεί, έχω αναλωθεί στο να διαβάζω και
Σημειώσεις από την εξωτερική πολιτική της νέας εξουσίας, τον όψιμο ρεαλισμό και τη συνέχεια του κράτους…
κανείς δεν ζήτησε διαβατήριο από τον Χριστόφορο Κολόμβο, κανείς δεν απαίτησε άδεια εργασίας ή πιστοποιητικό καλής διαγωγής από τον Φραγκίσκο Πιζάρο ή από τον Ερνάν Κορτές…
Απ’ το 2009 ένα περίπου εκατομμύριο εργαζόμενοι/ες έμειναν εκτός της παραγωγικής διαδικασίας, με την ανεργία να φτάνει στο 25,7% και το 23,1% του πληθυσμού να ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας. Η εντατικοποίηση της εκμετάλλευσης της εργασίας γίνεται όλο και πιο σκληρή, μέσα απ’ τις μειώσεις μισθών, τα voucher, τα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας ενώ
Όσο κι αν επιχειρείται να συσκοτιστεί, η ουσία της υπό διαμόρφωση νέας Ευρωπαϊκής πολιτικής απέναντι στο άσυλο δεν είναι άλλη παρά μια προσπάθεια να εξορκιστεί η πηγή του προβλήματος, δηλαδή η μαζική φυγή πληθυσμών από εμπόλεμες περιοχές. Η ίδρυση των νέων στρατοπέδων στην ευρωπαϊκή περίμετρο και η προσπάθεια να αναλάβει μια ενιαία κεντρική διοίκηση την
«Η παράδοση των καταπιεσμένων μάς διδάσκει ότι η κατάσταση έκτακτης ανάγκης που ζούμε τώρα δεν είναι η εξαίρεση, αλλά ο κανόνας. Πρέπει να κατορθώσουμε να συλλάβουμε την ιστορία έχοντας αυτήν την επίγνωση. Τότε θα διαπιστώσουμε καθαρά ότι αποστολή μας είναι να δημιουργήσουμε μια πραγματική κατάσταση έκτακτης ανάγκης» Βάλτερ Μπένγιαμιν, Θέσεις για την Φιλοσοφία της
Σημειώσεις για το λίγο πρίν και το λίγο μετά του δημοψηφίσματος, τα όρια της νέας εξουσίας, την Ε.Ε, τα κόμματα νέου – τύπου και την αστική αντεπανάσταση (Υποσημείωση: Τη στιγμή που διαβάζεις αυτό το κείμενο το νέο «αριστερό» μνημόνιο πιθανότατα είναι ήδη πραγματικότητα…) «Κάνε ό,τι θέλεις. Ο Κόσμος αυτός είναι φανταστικός και έχει φτιαχτεί από
