«Τώρα είναι η ευκαιρία! Όλα για τον τουρισμό! »Πάμε τώρα (αν είμαστε σοβαροί κι έξυπνοι) σε φουλ επίθεση σε όλα τα μέτωπα για να κερδίσουμε τη μάχη του τουρισμού. »Ολόκληρη η αραβική χερσόνησος φλέγεται κυριολεκτικά, και ο τουρισμός στις χώρες αυτές κατέρρευσε. Η σπίθα που άναψε με την εξέγερση στην Τυνησία θα επεκταθεί, και ολόκληρη […]
Αλήθεια, πού είναι το άσχημο όταν καταρρέει ο μύθος των ίσων ευκαιριών, η ραχοκοκαλιά της καπιταλιστικής προπαγάνδας;
«Και τι θα κάνω εκεί μαμά;» ρωτούσε με αγωνία το τεσσάρων χρονών παιδάκι. «Ουυυ ….πολλά πράματα μικιό μου…» έγνεφε με χαμόγελο η μάνα. «Θα μάθεις αριθμούς, τραγουδάκια, γραμματάκια… θα παίζεις με τ΄άλλα παιδάκια… θα έχετε μια καλή νηπιαγωγό να σας αγαπά και να σας προσέχει…». Κι άνοιγαν διάπλατα τα ματάκια του από χαρά… έπαιζε ήδη
«Εμείς», ως μέλη ενός παράξενου μπαλέτου, που ο χορογράφος βρίσκεται εκεί ψηλά, στην εξέδρα των επισήμων…
Ο καθένας διαλέγει τα όπλα του που δεν είναι απαραίτητο να δουλεύουν με πυρίτιδα. Πολλές φορές οι λέξεις είναι δυνατότερες από τις σφαίρες. Οι σκέψεις όταν φωνάζονται δημιουργούν μεγαλύτερο θόρυβο από το δυναμίτη. Οι ανυπόταχτες ελευθεριακές σκέψεις είναι εξίσου αποτελεσματικές όσο ένα πολυβόλο.Και το κυριότερο, οι πληγές που ανοίγουν μένουν για πάντα. Ο,τι έχω ιερό:
