Η γαλλική νεολαία στους δρόμους ενάντια σε ένα ζοφερό μέλλον

Το παρακάτω κείμενο προέκυψε κατόπιν μετάφρασης και διαλογής αποσπασμάτων από το “French Youth Take the Streets against a Bleak Future”, 6 Οκτωβρίου 2026, CrimethInc. Διαθέσιμο στο: https://crimethinc.com/2026/10/06/french-youth-fight-against-a-bleak-future.

Την περασμένη εβδομάδα, χιλιάδες έφηβοι κατέβηκαν στους δρόμους της Γαλλίας, συγκρουόμενοι με την αστυνομία, καθώς διαδήλωναν ενάντια στις άθλιες συνθήκες που επικρατούν στα λύκειά τους, αλλά και απέναντι σε ένα μέλλον που μοιάζει να καταρρέει με ταχύτατους ρυθμούς. […]

Πρόκειται για ένα ενθαρρυντικό σημάδι, καθώς μετατοπίζει την προσοχή από τη φαινομενικά ασταμάτητη άνοδο της ακροδεξιάς προς το ερώτημα του τι μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι από τα κάτω για να υπερασπιστούν τον εαυτό τους.

Μέσα σε μια περίοδο κατά την οποία ενισχύεται ολοένα περισσότερο η δημοτικότητα του ακροδεξιού Εθνικού Συναγερμού, έχει ιδιαίτερη σημασία το γεγονός ότι έφηβοι αρχίζουν να οργανώνονται σε επίπεδο βάσης. […]

Η οργάνωση αυτή πήρε νέα δυναμική την περασμένη εβδομάδα, όταν αποκλεισμοί λυκείων, διαδηλώσεις και ταραχές ξέσπασαν σε ολόκληρη τη Γαλλία, αιφνιδιάζοντας τους πάντες.

Άδεια για να σκοτώνουν;

Από την πρώτη εκλογή του Εμάνουελ Μακρόν στην προεδρία, τον Μάιο του 2017, ο πολιτικός λόγος στη Γαλλία διακατέχεται όλο περισσότερο από αυταρχικές και ακροδεξιές αντιλήψεις, ιδιαίτερα για ζητήματα ασφάλειας, μετανάστευσης, αλλά και οικονομικών και κοινωνικών πολιτικών.[…]

Αυτή η μετατόπιση προς μια ακόμη πιο επιθετική μορφή διακυβέρνησης έχει συνοδευτεί από αυξανόμενη κρατική βία απέναντι στα κοινωνικά κινήματα και τις εξεγέρσεις που έχουν ξεσπάσει τα τελευταία χρόνια. […] Μια «βουτιά σε έναν κόσμο επιτήρησης, καταστολής και απώλειας ατομικών ελευθεριών», που έχει πλέον μετατραπεί στη «νέα κανονικότητα». […] Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσουν και την προτεινόμενη αλλαγή της νομοθεσίας για τη χρήση πυροβόλων όπλων από την αστυνομία και τη χωροφυλακή. Εφόσον ψηφιστεί, υποστηρίζουν, θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα επικίνδυνο προηγούμενο, καθώς θα καθιέρωνε «ένα τεκμήριο “νόμιμης χρήσης όπλων” από αστυνομικούς και χωροφύλακες “κατά την άσκηση των καθηκόντων τους”». Ο νέος νόμος αποτελεί ένα νομοθετικό εργαλείο που επιτρέπει στις δυνάμεις επιβολής του νόμου και, κατ’ επέκταση, στο κράτος, να συγκαλύπτουν μελλοντικές δολοφονίες*.

…Αυξανόμενη απογοήτευση

Τα αιτήματα των μαθητών αφορούν, μεταξύ άλλων, τη μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τάξη, τη μείωση των εβδομαδιαίων διδακτικών ωρών και τη βελτίωση των υποδομών των λυκείων. Ζητούν επίσης το τέλος του Parcoursup, της ηλεκτρονικής πλατφόρμας μέσω της οποίας οι μαθητές δηλώνουν τις επιλογές τους για σπουδές. Η πλατφόρμα έχει δεχθεί κριτική για την αδιαφάνεια των κριτηρίων επιλογής, και για τον ανταγωνισμό και την πίεση που δημιουργεί μεταξύ των μαθητών. Ένα ακόμη αίτημα αφορά την πρόσληψη περισσότερων αναπληρωτών εκπαιδευτικών, ώστε να διασφαλίζεται η συνέχεια της διδασκαλίας όταν απουσιάζουν οι μόνιμοι καθηγητές. Όλο και περισσότερο, τα δημόσια σχολεία διοικούνται σαν ιδιωτικές επιχειρήσεις, και αναγκάζονται να ανταγωνίζονται μεταξύ τους για να είναι πιο αποτελεσματικά. Στον καπιταλισμό, το εκπαιδευτικό σύστημα αποτελεί εργαλείο του κράτους για να μας εξαναγκάζει, να συνθλίβει την ατομικότητά μας, να υποτάσσει το επαναστατικό μας πνεύμα και τις επιθυμίες μας, προκειμένου να μας μετατρέψει σε πειθήνιο εργατικό δυναμικό που μπορεί να εκμεταλλεύεται για το υπόλοιπο της ζωής.[…]

Παρανάλωμα του Πυρός

Μέχρι τη Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου, η είδηση είχε πλέον διαδοθεί μεταξύ των μαθητών και άρχισαν να συντονίζουν δράσεις σε μεγαλύτερη κλίμακα. Οι εικόνες που διαδίδονταν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πιθανότατα βοήθησαν στη διάδοση της είδησης, δημιουργώντας ένα φαινόμενο ντόμινο μεταξύ των εφήβων: «Κοίτα τι κάνει το άλλο λύκειο. Ας το κάνουμε κι εμείς!» […] Αυτή η πρώτη ημέρα δράσης έθεσε τον τόνο για την υπόλοιπη εβδομάδα, καθώς το κίνημα εξαπλώθηκε πέρα από το Παρίσι και τα προάστιά του. Χωρίς δισταγμό, ο Λοράν Νουνιέζ, ο σημερινός υπουργός Εσωτερικών και πρώην αρχηγός της Αστυνομίας του Παρισιού από το 2022 έως το 2025, αποφάσισε να καταστείλει το αναδυόμενο κίνημα μέσω ωμής βίας. Αστυνομικές δυνάμεις στάλθηκαν στα λύκεια για να διαλύσουν τους αποκλεισμούς και να διασκορπίσουν τα πλήθη των εφήβων. Οι συγκρούσεις κλιμακώθηκαν. Η αστυνομία χρησιμοποίησε δακρυγόνα και πλαστικές σφαίρες, ενώ ομάδες μαθητών και νεαρών απάντησαν πετώντας πέτρες, μπουκάλια, πυροτεχνήματα και άλλα αντικείμενα. […]

Μέχρι το τέλος της δεύτερης ημέρας των κινητοποιήσεων, περισσότεροι από 400 άνθρωποι είχαν συλληφθεί σε ολόκληρη τη Γαλλία. Την Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου, η αστυνομία προχώρησε σε 625 συλλήψεις, ενώ καταγράφηκαν και οι πρώτες σοβαρές καταγγελίες για αστυνομική βία με τραυματισμούς μαθητών. Την επόμενη ημέρα, περίπου 900 διαδηλώσεις, αποκλεισμοί και ταραχές σημειώθηκαν σε ολόκληρη τη χώρα. Οι μαθητές κατάφεραν να κλείσουν τουλάχιστον 160 λύκεια και να αποκλείσουν την πρόσβαση σε 30 πανεπιστήμια. Σχεδόν 2.000 νέες συλλήψεις πραγματοποιήθηκαν, ανεβάζοντας τον αριθμό των μαθητών που συνελήφθησαν και κρατήθηκαν από την αρχή της εβδομάδας σε περίπου 3.000.

Διατήρηση της εξουσίας πάση θυσία

Εκείνο το βράδυ, η κυβέρνηση συνειδητοποίησε ότι η αδυναμία της να ελέγξει τη μαθητική αναταραχή την οδηγούσε προς μια νέα πολιτική κρίση. […]Ανακοινώθηκε το κλείσιμο εκατοντάδων λυκείων για λόγους ασφαλείας, ενώ η κυβέρνηση επιχείρησε να ανοίξει διάλογο με μαθητικές ενώσεις και πολιτικές οργανώσεις. […] Παράλληλα, επιχείρησε να διαχωρίσει τους μαθητές σε «καλούς», με νόμιμα αιτήματα, και σε «ταραξίες» και «βίαια άτομα», επιδιώκοντας έτσι να αποδυναμώσει το κίνημα.[…] Παρ’ όλα αυτά, όλες αυτές οι ανακοινώσεις ελάχιστα ανέκοψαν τη δυναμική της μαθητικής αναταραχής. Δράσεις, αποκλεισμοί και συγκρούσεις με την αστυνομία συνεχίστηκαν σε ολόκληρη τη χώρα την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου. Η Μαρίν Λεπέν, ηγέτιδα του ακροδεξιού κόμματος Εθνικός Συναγερμός, τόνισε την υποτιθέμενη ανάγκη δημιουργίας ενός νέου «νόμου κατά των ταραχοποιών». […] Η κυβέρνηση Μακρόν καταδίκασε τη «βία» που σημειώθηκε, και επανέφερε την κλασική διχοτόμηση μεταξύ «καλών» και «ασυγχώρητων» τρόπων διαμαρτυρίας.

Τώρα Τι;

Μέχρι στιγμής, εκτιμάται ότι σχεδόν 1.000 άτομα συνελήφθησαν, 589 σχολεία αντιμετώπισαν διαμαρτυρίες ή αποκλεισμούς –240 σχολεία μόνο στην περιοχή του Παρισιού– και 65 μέλη των δυνάμεων επιβολής του νόμου τραυματίστηκαν κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων με τους διαδηλωτές. Αυτό υποδηλώνει ότι το κίνημα δεν επιβραδύνεται. […] Δυστυχώς, καθώς η κυβέρνηση δεν είναι διατεθειμένη να υποχωρήσει, και θέλει να ανακτήσει τον έλεγχο με κάθε απαραίτητο μέσο, η αστυνομική βία θα συνεχίσει μόνο να κλιμακώνεται.[…] Το να τραυματίζει και να ακρωτηριάζει ανθρώπους, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά, είναι η μόνη λύση που έχει βρει το κράτος για να διατηρήσει την εύθραυστη ψευδαίσθηση της τάξης. Η αστυνομία και η κυβέρνηση δεν βρίσκονται εδώ για να μας προστατεύσουν. […] Από την αρχή της μαθητικής αναταραχής, 5.060 άνθρωποι έχουν συλληφθεί, μεταξύ των οποίων 4.406 ανήλικοι και 654 ενήλικες. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τι θα ακολουθήσει ή αν η σημερινή πολιτική αναταραχή θα συνεχίσει να αποκτά δυναμική, διευρύνοντας και ανανεώνοντας τη δράση της έως τις 17 Οκτωβρίου, ημέρα για την οποία έχει ήδη απευθυνθεί πανεθνικό κάλεσμα για κινητοποιήσεις στους δρόμους. Το μόνο που γνωρίζουμε με βεβαιότητα είναι ότι τίποτα δεν είναι προδιαγεγραμμένο. Το θάρρος των μαθητών που συμμετέχουν σε αυτό το κίνημα θα πρέπει να αποτελέσει έμπνευση για όλους μας, ώστε να δράσουμε τώρα και να συνεχίσουμε να προχωράμε μπροστά, αγωνιζόμενοι, κόντρα σε όλες τις αντιξοότητες, για έναν καλύτερο κόσμο!

*Η πρόταση κατατέθηκε τον Δεκέμβριο του 2024 από βουλευτές της δεξιάς και εγκρίθηκε σε πρώτη ανάγνωση από τη Γαλλική Εθνοσυνέλευση στις 7 Ιουλίου 2026, με τη στήριξη της κυβέρνησης· το νομοσχέδιο βρίσκεται πλέον υπό εξέταση στη Γερουσία.

Μετάφραση και διαλογή αποσπασμάτων: Δον Λίνο