Η Μαρικάρμεν Αμπασκάλ, 87 ετών, με αναπηρία, απομακρύνθηκε βίαια με φορείο από το διαμέρισμα της, στο οποίο ζούσε για περισσότερα από 70 χρόνια, στις 23 Σεπτεμβρίου 2026. Η γυναίκα εκδιώχθηκε λόγω αδυναμίας να πληρώσει το υπέρογκο ενοίκιο που της ζητούσαν. Ο πατέρας της Αμπασκάλ νοίκιασε για πρώτη φορά το ακίνητο το 1956 και η ίδια συνέχισε ως ενοικιάστρια μετά το θάνατο των γονιών της, περίοδο κατά την οποία ίσχυε ανώτατο όριο στο ενοίκιο. Η επενδυτική εταιρεία Urbagestión, η οποία αγόρασε το ακίνητο το 2018, αύξησε το ενοίκιο από 500 ευρώ το μήνα σε 2.650 ευρώ. Η εταιρεία προσφέρθηκε αργότερα να το μειώσει στα 1.650 ευρώ, ωστόσο η ίδια εξακολουθούσε να μην μπορεί να το πληρώσει με τη μηνιαία σύνταξή της ύψους 1.350 ευρώ. Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύτηκαν στον ισπανικό Τύπο, το 2025 καταγράφηκαν 2.267 εξώσεις στην Κοινότητα της Μαδρίτης. Το γεγονός προκάλεσε έντονες αντιδράσεις και διαδηλώσεις στην Ισπανία, με κόσμο να βγαίνει στους δρόμους ενάντια στην έξωση της 87χρονης.
Κατά τη διάρκεια των διαμαρτυριών, αστυνομικές δυνάμεις συγκρούστηκαν με διαδηλωτές που συγκεντρώθηκαν έξω από το σπίτι της 87χρονης γυναίκας με αναπηρία, προκειμένου να αποτρέψουν την έξωσή της. Η αστυνομία έκανε χρήση δακρυγόνων και πραγματοποίησε επανειλημμένες εφόδους με γκλομπ εναντίον των διαδηλωτών, επιχειρώντας να ανοίξει δρόμο ώστε η δικαστική επιτροπή να μπορέσει να εκτελέσει την εντολή έξωσης.
Στις 28 Σεπτεμβρίου 2026, έπειτα από συμφωνία με την εταιρεία διαχείρισης του ακινήτου, η Μαρικάρμεν επέστρεψε στο σπίτι της, με τον όρο να καταβάλλει μειωμένο ενοίκιο, βάσει νέας σύμβασης, προκειμένου να αποφευχθεί μια σημαντική αύξηση.
Την επόμενη ημέρα, στις 29 Σεπτεμβρίου 2026, η ισπανική κυβέρνηση ανακοίνωσε διάταγμα, το οποίο προβλέπει την αναστολή των εξώσεων έως το 2030 και την αυτόματη ανανέωση των συμβολαίων ενοικίασης, στο πλαίσιο των μέτρων για την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης που πλήττει τη χώρα. Παράλληλα, προβλέπει περιορισμούς στις τουριστικές μισθώσεις, όπως αυτές μέσω Airbnb, τις οποίες εκμεταλλεύονται συχνά εταιρείες και επενδυτικά κεφάλαια (funds)*, με αποτέλεσμα να μειώνονται τα διαθέσιμα σπίτια για μόνιμη κατοικία.
Δεν πρέπει, ωστόσο, να ξεχνάμε ότι όλα αυτά συμβαίνουν λίγο πριν από τις κοινοβουλευτικές εκλογές στην Ισπανία. Η ισπανική κυβέρνηση επιχειρεί να αξιοποιήσει την υπόθεση Μαρικάρμεν ως προεκλογικό εργαλείο, σε μια περίοδο που η στεγαστική κρίση προκαλεί έντονο κοινωνικό πρόβλημα.
Στις 7 Οκτωβρίου 2026, η Μαρικάρμεν πέθανε στο νοσοκομείο, χωρίς να έχει προλάβει να επιστρέψει στο σπίτι της. Ο θάνατός της πυροδότησε νέες διαδηλώσεις και αναζωπύρωσε την οργή απέναντι στην κερδοσκοπία και την εμπορευματοποίηση της στέγασης. Την Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου, περίπου 20.000 άνθρωποι πραγματοποίησαν μια τεράστια πορεία στο κέντρο της Μαδρίτης, ξεκινώντας από την Πουέρτα ντελ Σολ και καταλήγοντας έξω από το Κοινοβούλιο και το σπίτι της.
Η Μαρικάρμεν φεύγει, αλλά ο αγώνας συνεχίζεται.
Η στέγαση είναι ανάγκη και όχι ευκαιρία για κερδοφορία.
Η στέγαση δεν είναι πολυτέλεια ούτε προνόμιο για λίγους!
*funds: Τα funds (επενδυτικά ταμεία) είναι ομάδες χρημάτων από πολλούς επενδυτές που συγκεντρώνονται για να αγοράσουν μετοχές, ομόλογα ή άλλα περιουσιακά στοιχεία, με στόχο το κέρδος.
Δον Λίνο
