Κεντρική πλατφόρμα Ομόνοιας, ώρα 12.46 μμ: Τη σκάλα κατεβαίνει ένας παππούς τουλάχιστον 80 χρονών, που στηρίζεται με το δεξί χέρι σε μια γκλίτσα καινούργια και γυαλιστερή. Με το αριστερό κρατά ένα δέμα με γκλίτσες εξίσου γυαλιστερές σε διάφορα μήκη. Λευκό στρογγυλό πάνινο καπέλο, παντελόνι υφασμάτινο ανοιχτόχρωμο κι ένα μπλουζάκι μάλλον λευκό. Γαλάζια μάτια και ξασπρισμένο […]
ΕΡΩΤΗΣΗ: Πώς ονομάζεσαι; ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Εργάτης. Συχνά με φωνάζουν και Άνεργο. Ε: Ποιοι είναι οι γονείς σου; Α: Ο πατέρας μου ήταν εργάτης, καθώς και ο παππούς μου και ο προπάππος μου. Αλλά οι πρόγονοί μου ήταν δουλοπάροικοι και σκλάβοι. Η μάνα μου ονομάζεται Φτώχεια. Ε: Από πού έρχεσαι και πού πηγαίνεις; Α: Έρχομαι από τη
“Η ατζέντα του ταξιδιώτη γεμάτη με νούμερα που κανείς δεν θα σηκώσει στο κάλεσμα τους Σαν τις ματιές κάποιου μοναχικού που τον προσπερνάνε. Γεμάτες με αίμα και χώμα αίμα χρειαζόμαστε να ζούμε και χώμα να σκεπάσει τους φόβους μας Και μακριά όσο κάποιος σχοινοβάτης ισορροπεί σε αόρατους κόσμους από κάτω ποντάρουν με μανία στην πτώση
Όλο ταξιδεύουν οι φίλοι μου γιατί δεν τους αφήσανε σπιθαμή για σπιθαμή. Από κορφή σε λόγγο και χαράκια στων άπαρτων βουνών τις ράχες. Δεν θέλει ο νόμος να ριζώσουν. Επειδή το αδοκίμαστο, δεν το αντέχουν οι άνθρωποι. Ξένο φαντάζει και φέρνει φόβο, μη της ησυχίας χαλάσει τη μακαριότητα. Μα δες, στον κάμπο πήραν απόφαση να
Ήξερε ο Τορκεμάδα Ψυχολογία; Στην αρχαία τραγωδία, η εμφάνιση του κράτους ακολουθείται μονίμως από τη βία. Στις ανθρώπινες κοινωνίες, η εμφάνιση του κράτους μας έφερε και το επάγγελμα του… ανακριτή. Η ανάκριση, για χιλιάδες χρόνια, ήταν η τέχνη του να παράγεις πόνο για να αποσπάσεις μια πληροφορία ή/και ομολογία. Ο καλός ανακριτής έπρεπε να είναι
Ο Αβραάμ Ελιεζέρ Μπεναρόγια (1887-1979) υπήρξε ο πρωτεργάτης του σοσιαλιστικού κινήματος στα Βαλκάνια. Πιο συγκεκριμένα ήταν ο ιδρυτής της Φεντερασιόν (Σοσιαλιστική Εργατική Οργάνωση) της μεγαλύτερης πολυεθνικής εργατικής ομάδας της Θεσσαλονίκης και μετά τη διάλυσή της, πρωτοστάτησε στη δημιουργία το 1918 του Σ.Ε.Κ.Ε. (Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδος) του πρώτου εργατικού κόμματος στην Ελλάδα. Την ίδια χρονιά
Σκέψεις σχετικά με τον πρόσφατο νόμο ενάντια στην σπατάλη τροφής που υιοθετήθηκε aπό τη βουλή και τις διάφορες αριστερές αυταπάτες που αφθονούν στους κινηματικούς κύκλους. Το Μάιο του 2005, η γαλλική βουλή ψήφισε και υιοθέτησε ένα νόμο ενάντια στη σπατάλη τροφίμων, που αφορά κυρίως τα μεγάλα σουπερμάρκετ1. Αυτός ο νόμος απαγορεύει στα αφεντικά των
Την Αθηνά Τσάκαλου τη γνωρίσαμε τα τελευταία 5 χρόνια, όταν οι κοινές διώξεις και φυλακίσεις των συγγενών και φίλων μας, μας οδήγησαν στις ίδιες δικαστικές αίθουσες, στα ίδια ανακριτικά γραφεία και τέλος τις φυλακές, που είναι και θα είναι παντού ίδιες. Ωστόσο τις λογοτεχνικές δραστηριότητες της Αθηνάς τις ανακαλύψαμε εντελώς συμπτωματικά, όταν ψάχνοντας βρήκαμε, χαμένα
Η αποφυλάκιση της Εύης Στατήρη, μετά από 19 μέρες απεργίας πείνας, παρά τους απάνθρωπους περιοριστικούς όρους που τελικά της επιβλήθηκαν, δεν παύει να αποτελεί μια αδιαμφισβήτητη νίκη, η οποία επιτεύχθηκε χάρη στον αγώνα της Εύης, που αποφάσισε και πάλεψε για την ελευθερία της βάζοντας ανάχωμα το ίδιο της το σώμα, καθώς και το κίνημα αλληλεγγύης
Το παιδί έχει ένα καθεστώς ηδονής για το οποίο η επιγραφή «σεξουαλικό» αποτελεί πραγματική φυλακή… Michel Foucault Το κίνημα της σεξουαλικής απελευθέρωσης, σε πλήρη ένταση τις δεκαετίες ’60-’70, υποτονικότερο και κατά καιρούς αναζωπυρούμενο σήμερα, αντλούσε πάντοτε τα κυριότερα επιχειρήματά του από τη σεξουαλική επιθυμία και ηδονή σε ένα λόγο σχεδόν εμμονικό. Φυσικοποιώντας την ερωτική
“Το χέρι υπέγραψε συνθήκη, γέννησε πυρετό, θέρισε η πείνα κι έπεσε ακρίδα μέγα το χέρι που έχει τόση εξουσία στον άνθρωπο, με τ’ όνομά του ορνιθοσκαλισμένο.” (Ντύλαν Τόμας-Το χέρι που υπέγραψε) Από τότε που ξεκίνησε η οικονομική επίθεση της Αυτοκρατορίας του χρήματος στο κομμάτι του πλανήτη που μας φιλοξενεί, έχω αναλωθεί στο να διαβάζω και
Το καλοκαίρι παρατηρήθηκε ένα φαινόμενο, όχι τόσο νέο, αλλά σίγουρα ξεχασμένο. Απαντώντας στις ανάγκες των χιλιάδων προσφύγων που περνούσαν τα θαλάσσια σύνορα ρισκάροντας τη ζωή τους, παλιότερες αλλά κυρίως καινούριες ομάδες αλληλεγγύης ξεφύτρωσαν παντού σαν τους χοχλιούς (σαλιγκάρια) μετά τη βροχή. Προσπάθειες συγκέντρωσης ειδών ανάγκης ξεπήδησαν από όλη την ελληνική επικράτεια: είτε από ιδιωτικές πρωτοβουλίες
