Το πρόβλημα δεν είναι τα ιδία τα εμβόλια ως μέσα δημιουργίας αντισωμάτων, αλλά ούτε καν ο ιός που προσπαθούν να καταπολεμήσουν, αλλά οι φαρμακοβιομηχανίες, ο καπιταλισμός και οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές που ορίζουν τους κανόνες του παιχνιδιού…
Η Ρόζι Τοντόροβα, η συντάκτρια του παρακάτω κειμένου, γυναικολόγος στο επάγγελμα, γράφει για το χαμό του συζύγου της, του αναισθησιολόγου Θοδωρή Χατζόπουλου. Επιλέξαμε να το αναδημοσιεύσουμε στη στήλη των εργατικών νέων για τη διαύγειά της να αναγνωρίσει τις αιτίες αυτού του συμβάντος πέρα από το τραγικό γεγονός, χαρακτηρίζοντας το ως εργατικό ατύχημα…
ανθολογία μικρών μεγάλων ειδήσεων Ιανουάριος-Μάρτιος 2021
Είμαστε εμείς που χάνουμε τα σπίτια μας, που καταδιωκόμαστε ακόμα και ως άστεγοι στις πλατείες γιατί ο καπιταλισμός χτίζεται πρώτα στην εικόνα και έπειτα στην ουσία. Δεν θα πληρώσουμε εμείς τα κενά του συστήματος και τα χρέη των καπιταλιστών από τη διαχείριση της πανδημίας…
Σε τι βαθμό είναι τραγικός ένας παγκόσμιος πόλεμος για τον κόσμο που ζούμε; Η απάντηση σε αυτή την ερώτηση μπορεί να φαντάζει εξόφθαλμη. Πόσο μάλλον, αν αντί για πόλεμο, μιλήσουμε για επιδημία, το ίδιο ερώτημα θεωρητικά απαντιέται ακόμα πιο εύκολα…
Πορεία γειτονιάς πραγματοποιήθηκε χθες, Πέμπτη 14/01, στον Άη-Γιάννη, τα Λενταριανά και την Αμπεριά, από τη «Συνέλευση αλληλεγγύης στην κατάληψη Rosa Nera». 50 σύντροφοι και συντρόφισσες κινήθηκαν για 45 λεπτά με δυνατό παλμό μέσα στις γειτονιές με κείμενα, τρικάκια και συνθήματα ενάντια στην κρατική διαχείριση της πανδημίας. Γράφτηκαν stencil και κολλήθηκαν αφίσες, ενώ για το δεύτερο
Αυτή η νέα κανονικότητα εκτιμούμε ότι ήρθε για να μείνει και θα αποτελέσει τη νέα πρόκληση, όχι μόνο όσων ακόμα αγωνίζονται, αλλά όσων θα επιχειρούν να επιβιώσουν με αξιοπρέπεια. Ευελπιστούμε με το παρόν κείμενο να συνεισφέρουμε στον προβληματισμό…
Με αφορμή μια πρόσφατη ανάρτηση ιατρών σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, θέλουμε να καταθέσουμε την άποψή μας πάνω στο ερώτημα «Συμμετοχή στην πορεία της 17 ης Νοέμβρη ή “Μένουμε σπίτι”;», αλλά και σκέψεις για τη συνολικότερη στάση μας…
Σήμερα, η παγκόσμια κοινωνία θρηνεί προς το παρόν 347 χιλιάδες νεκρούς ανθρώπους από τον κορονοϊό (COVID19 (=coronavirus disease 2019) ή SARS-CoV-2 (=severe acute respiratory syndrome coronavirus 2). Οι 340 χιλιάδες από αυτούς πέθαναν τους τελευταίους δύο μόλις μήνες. Μιλάμε πλέον για μια πανδημία που στις αρχές Απρίλη έφτασε μέσα σε δύο μήνες σε σχεδόν παγκόσμια
Απόσπασμα από το σημείωμα των μεταφραστών:
“Αν και το κείμενο του D’ Eramo μπορεί να διαβαστεί σε κάποια σημεία ως απλουστευτική κριτική στον Agamben (όσον αφορά το σύνολο του έργου του και όχι τα πρόσφατα άρθρα του σχετικά με την πανδημία), το μεταφράζουμε γιατί θεωρούμε ότι είναι χρήσιμο για μια σειρά από λόγους. Υπάρχει μια τάση, τόσο σε ακαδημαϊκά κείμενα όσο και στον κινηματικό λόγο, αλλά και στον τυχαίο καθημερινό διάλογο να υπερθεματίζονται οι (προφανείς) βιοπολιτικές διαστάσεις της παρούσας κατάστασης. Είναι αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, της πρώτης αντανακλαστικής και βιωματικής αντίδρασης πολλών από εμάς που είδαν τις πρώτες μέρες της καραντίνας να ξεδιπλώνονται μπροστά τους σελίδες από τα βιβλία του Φουκώ και μυθιστορημάτων επιστημονικής φαντασίας…”
«Η μόνη μας ανησυχία είναι εάν πάψουν να είναι εθελόδουλοι ή αν αρχίσουν να παραβλέπουν τις συμβουλές μας, αψηφώντας τις συνέπειες».
Περί ιών και άλλων δαιμον-ίων
ή γιατί η επιδημία από Covid-19 δεν είναι γρίπη…
