Αύγουστος, Σεπτέμβρης, Οκτώβρης. Πρώτα η Ινδονησία και μετά το Νεπάλ, σήμερα το Μαρόκο και συνεχώς η Γαλλία, οι εξεγέρσεις εξαπλώνονται σε έναν κόσμο γερασμένο, που δεν έχει πεθάνει ακόμα γιατί αρνείται να γεννηθεί το καινούργιο. Και αφού αρνείται να γεννηθεί το καινούργιο, νεκρανασταίνεται το παλιό, σαν τον νεο-φασισμό του Τράμπ και της μεταναστευτικής αστυνομίας με […]
Το φύλλο αυτό οδεύει προς το τυπογραφείο. Η συγκυρία είναι ακόμη μία φορά ζοφερή και κάθε φορά είμαστε αφελείς εάν πιστεύουμε ότι κάπου όλο αυτό θα βρει έναν πάτο για να υπάρξει μετά μία ανάκαμψη… Οι πολεμικές επιχειρήσεις κάθε τύπου μονοπωλούν τη δημόσια σφαίρα. Όχι μόνο από τις βόμβες και τις σφαίρες που ανταλλάσσονται καθημερινά,
Ο Τρίτος παγκόσμιος είναι εδώ. Φυσικά εδώ δεν πέφτουν βόμβες σε κτήρια, σχολεία και νοσοκομεία, δεν εκτελούνται άνθρωποι από τον στρατό κάποιας άλλης χώρας. Δεν αποκλείεται η ανθρωπιστική βοήθεια από το να φτάσει στην εμπόλεμη ζώνη, φέρνοντας τρόφιμα και φάρμακα, στα οποία δεν υπάρχει καμιά άλλη πρόσβαση. Από εδώ κάνεις δεν θέλει να φύγει γιατί
Είναι Δευτέρα πρωί, η ελευθερία και η ύπαρξή μας όλο ένα περιστέλλονται και ασφυκτιούν μέσα στο κρατικό σύστημα και το κεφάλαιο. Το ότι είναι Δευτέρα πρωί δεν πρέπει να μας προβληματίζει…
Διανύσαμε (όχι) αισίως το πρώτο μισό του 2022. Και τί καταλάβαμε; Κάθε πέρυσι και καλύτερα ή μάλλον κάθε «του χρόνου» και πιο περίεργα. Δεν είναι τόσο το γεγονός ότι ζούμε σε νεοφασιστικό κράτος. Αυτό το νιώσαμε στο πετσί μας από την πρώτη στιγμή με την καταστολή και την βία στο δρόμο, τις εκκενώσεις των καταλήψεών
Editorial Από το Μάρτη του ‘20 το ελληνικό κράτος (όπως και τα περισσότερα παγκοσμίως) εφάρμοσε σταδιακά μια διευρυνόμενη κατάσταση εξαίρεσης στον πληθυσμό, υπό τη μορφή μέτρων πρόληψης, στο όνομα της αντιμετώπισης μιας επιδημίας που εξελισσόταν σε πανδημία. Η αναπαραγωγή ψευδών και αληθινών ειδήσεων αναφορικά με τις επιπτώσεις του covid-19 διέσπειραν τον πανικό και δημιούργησαν εύφορο
H τελευταία επίθεση στις Βρυξέλλες είναι ένας ακόμη κρίκος στην αλυσίδα που δένεται στα πόδια μας στο όνομα της αντιμετώπισης της τρομοκρατίας.Ήδη κάποιοι δηλώνουν ότι αυτή ήταν η 11η Σεπτέμβρη της Ευρώπης. Οι δράστες δεν ήταν ταλαιπωρημένοι πρόσφυγες εξ ανατολών, αλλά Βέλγοι πολίτες, μοσχαναθρεμμένοι με τα δυτικά πρότυπα και ιδεώδη. Φυσικά στην αναμπουμπούλα ο λύκος
Στην Ε.Ε. και τον Πρώτο κόσμο υπάρχει μία λανθάνουσα μορφή “ειρήνης” που βασίζεται σε μια διαρκή απειλή και ανασφάλεια με κεντρικό άξονα ένα διαρκές casus belli εναντίον όλων όσων δεν συμβαδίζουν με τα οικονομικά, πολιτιστικά και θρησκευτικά της πρότυπα.
