Τα φύλλα της Άπατρις
Η συνέντευξη που ακολουθεί, ενός μέλους της αυτο-οργανωμένης ομάδας Δίκτυο Αλληλεγγύης του Σιάτλ (SeaSol), είναι μετάφραση από τα ισπανικά. Το ενδιαφέρον που παρουσιάζει, και ο λόγος για τον οποίο αποφασίσαμε να τη μεταφράσουμε, είναι ότι, παρόλες τις προφανείς και χαώδεις διαφορές που χωρίζουν την ελληνική από την αμερικάνικη κοινωνία…
Τα μεταλλεία της ΒΑ Χαλκιδικής, τα τελευταία είκοσι πέντε περίπου χρόνια, βρίσκονται σταθερά στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος κράτους καθώς και ντόπιων και πολυεθνικών επιχειρηματικών κύκλων. Σε όλο αυτό το διάστημα, έχουν μεσολαβήσει μακροχρόνιοι, δυναμικοί αγώνες των κατοίκων και αλληλέγγυων σε όλη την επικράτεια…
Στη Λιβύη δεν υπάρχει κεντρική κυβέρνηση, και κουμάντο κάνουν διάφορες ένοπλες ομάδες, παράγωγα αλλά και συνεχιστές του «εμφυλίου». Πολλές από αυτές, στο δυτικό τμήμα της χώρας, διαθέτουν δικά τους ιδιωτικά, αυτοσχέδια κέντρα κράτησης, όπου φυλακίζουν μετανάστες
Οι φλόγες ξεχύθηκαν ανεξέλεγκτες και κατηφορίζουν Έφτασαν έξω από τα δυο τελευταία σπίτια Τα δάκρυα και ο ιδρώτας εξαϋλώθηκαν Ένα κόκκινο άγριο Όχι- καμία μεγαλοπρέπεια στο πορφυρό Οι βαθιές αυλακιές μοιάζουν τώρα με ξερόλακους Λες και ξεχερσώθηκαν άτσαλα με το αλέτρι Ξερή η κοίτη και δε θα βγάλει πουθενά Όχι- καμία μεγαλοπρέπεια στο σταβάρι Λιγοστές
την είπα λόλα μόντεζ. τυπώνει 4000 φύλλα την ώρα. πόσα φον/δεν ξέρω. όταν με θυμώνει με το λεπτό χαρτί/δεν την λαδώνω. βαμμένη μαύρη/εγώ όχι. ηχηρή. εγώ σιωπηλός σαν τι να πει κανείς. παράγει. την βοηθώ σ’ αυτό. δεν είμαι παραγωγός. το αφεντικό είναι. κάθεται στο ηχομονωμένο του γραφείο. εκεί πάω κι υπογράφω τις παρασκευές. την
Τα μικρά μεγάλα τοπικά και εσωτερικά νέα των τελευταίων μηνών
«Ο Ήλιος της Αναρχίας ανέτειλε» – Για μια ιστορία του αναρχικού κινήματος του «ελλαδικού» χώρου, Δ.Τρωαδίτης, Κουρσάλ. Το βιβλίο αποτελεί μια καταγραφή των πρώτων αναρχικών ή αναρχιζόντων σχημάτων και των προσπαθειών συγκρότησης ενός αντίστοιχου κινήματος στον «ελλαδικό» χώρο στο τελευταίο τέταρτο του 19ου και τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα. «Αναρχία και λογοτεχνία», Πανόπτικον. Η
Η ληστεία της Πέτρας Ξημερώματα της 13ης Ιουνίου του 1926 ένα αμάξι ξεκινάει από την Πρέβεζα με προορισμό τα Γιάννενα. Το ταξίδι αναμένεται να κρατήσει 7 ώρες. Εκτός από τον οδηγό, στο αμάξι βρίσκονται ο διευθυντής της Εθνικής τράπεζας της Πρέβεζας, 3 υπάλληλοι της τράπεζας, ένας φίλος τους επιχειρηματίας και 4 οπλισμένοι χωροφύλακες. Το αμάξι
«ΣΗΜΕΡΑ το μήνυμα της πολιτικής μας είναι σαφές: η πολιτεία δεν εκδικείται τους έγκλειστους πολίτες. Ο περιορισμός της ελευθερίας θα πρέπει να γίνεται σε συνθήκες αξιοπρέπειας και ασφαλούς κράτησης, με διασφάλιση βασικών δικαιωμάτων, νομιμότητας και διαφάνειας». -Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ΣΤΑΥΡΟΣ Ν. ΚΟΝΤΟΝΗΣ Μέσα σ’ ένα κλίμα ανθρωπιστικού οίστρου και ξεσκονίσματος του «προοδευτικού
Οι φυλακές παραμένουν τόποι βασανισμού Costache Ionica είναι το όνομα του Ρουμάνου κρατούμενου που πέθανε στη φυλακή, ενώ ζήταγε να μεταφερθεί σε νοσοκομείο. Ακολουθεί η ανακοίνωση των συγκρατούμενών του: «Σήμερα Πέμπτη 7 Σεπτέμβρη στη πτέρυγα Αβ των φυλακών Χανίων ακόμη ένας συγκρατούμενος άφησε την τελευταία του πνοή πίσω από τα σίδερα και το τσιμέντο. Οι
Κι αν με ρωτούσατε, θα σας απαντούσα ότι η ομαλότητα είναι ένα τετράπλευρο τρίγωνο ή ένας τετραγωνικός κύκλος… Thomas Szasz Ανέκαθεν η κυρίαρχη ιδεολογία παρουσίαζε την ομοφυλοφιλία ή την διεμφυλική διαφορά ως μια μορφή (ψυχο)παθολογίας, με τους ομοφυλόφιλους άνδρες και γυναίκες να θεωρούνται το νοσηρό προϊόν μιας «διαταραγμένης» ανατροφής οι οποίοι χρήζουν θεραπευτική «μεταστροφή». Οι
Το 1996 το ελληνικό κράτος, εκμεταλλευόμενο τις συνθήκες στο εσωτερικό του (φθηνή εργασία, έλλειψη αντίστασης) αποφασίζει να επαναφέρει την επεκτατική του ατζέντα, θέτοντας ως στόχο την επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, μέσω του εποικισμού βραχονησίδων. Δύο βραχονησίδες, χώρος βοσκής για λίγες κατσίκες, θα αποτελέσουν το σκηνικό όπου κάθε λογής πολιτικοί, δημοσιογράφοι,
