44 χρόνια μετά οι νύχτες των δικαστικών είναι ακόμα στα χέρια μας Στις 18 Απρίλη του 1974 το επαναστατικό ημερολόγιο θα σημάνει την πρώτη εκ των 35 ημερών αιχμαλωσίας του γενοβέζου δικαστή Μάριο Σόσι, που βρίσκεται απαχθείς από τα επαναστατικά χέρια κομάντο των Ερυθρών Ταξιαρχιών. 44 χρόνια μετά, αναλαμβάνουμε την ευθύνη για τις επιθέσεις με […]
ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΧΩΡΙΣ ΣΠΙΤΙ ΜΠΛΟΚΟ ΣΤΟΥΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ Τα τελευταία χρόνια, και με αφορμή την καπιταλιστική κρίση, βρίσκεται σε εξέλιξη μια άγρια ταξική επίθεση ενάντια στους από τα κάτω αυτής της κοινωνίας. Οι πλειστηριασμοί λαϊκής περιουσίας, οι μειώσεις μισθών και συντάξεων, οι απολύσεις, η πλήρης αποσάθρωση των εργασιακών σχέσεων, ο διαρκής εκβιασμός της ανεργίας, η κατάργηση
Έτσι λοιπόν στις 22/3 επισκεφθήκαμε το κατάστημα του G.M.(τροφοδοσία και service επαγγελματικών συσκευών) στην οδό Νέστορος στο Χολαργό και κάψαμε το βανάκι της αναπτυσσόμενης επιχείρησης του…
Το πρωί της Τρίτης 24/4 πραγματοποιήσαμε μια προειδοποιητική παρέμβαση στο συγκεκριμένο γραφείο. Εισβάλαμε στο εσωτερικό του, καταστρέφοντας αρκετά έγγραφα και τους υπολογιστές, ενώ φεύγοντας πετάξαμε στο γραφείο κόκκινο χρώμα και τρικάκια…
44 χρόνια μετά, αναλαμβάνουμε την ευθύνη για τις επιθέσεις με εκρηκτικούς μηχανισμούς χαμηλής ισχύος στις οικίες της Ειδικής Ανακρίτριας Αντωνίας Βαρελά, και του πρώην Προέδρου Εφετών Θεόδωρου Σταυρόπουλου τα ξημερώματα της 18ης Απρίλη…
Το τελευταίο διάστημα βλέπουμε μια συντονισμένη προσπάθεια ανασύνταξης του εθνικού κορμού και ανάδειξης των εθνικών ζητημάτων,ως κυρίαρχων στη πολιτική ατζέντα. Με αφετηρία την έξαρση του Μακεδονικού ζητήματος και εφαλτήριο το «μεγαλειώδες» συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης βλέπουμε τη πιο βαθιά σαπίλα του τόπου να ενώνεται κάτω απο τον ήλιο της βεργίνας. Βιώνοντας τον υπαρκτό σουρεαλισμό είδαμε ενα
Τον Γρηγόρη Γεωργιτσόπουλο αφότου του σπάσαμε πλευρά και γόνατα με βαριοπούλες τον αφήσαμε με τα χέρια του ανέγγιχτα για να μπορεί να σέρνεται και να πάρει τηλέφωνο για να ζητήσει βοήθεια αφού μάλλον τόσο πολύ την χρειαζόταν γιατί μόνο αυτό φώναζε…
“Έι αδέρφι, δεν απόστασες; Μπουμπούκιασε το βόλι μέσα στην καρδιά σου, πέντε ζουμπούλια ξεμύτισαν στην μασχάλη του ξερόβραχου, ανάσα – ανάσα η μοσκοβολιά λέει το παραμύθι. Δεν θυμάσαι; ” (Γιάννης Ρίτσος) Οδεύοντας προς τον χώρο στάθμευσης των οχημάτων της ΕΛ.ΑΣ. στο Περιστέρι, ο Λάμπρος μάς συντρόφευε. Όπως παλιά. Κουβαλούσε τα μπιτόνια, «έδενε» τα
Τοποθετήσαμε σε φυλάκιο στην πίσω πλευρά των δικαστηρίων της Ευελπίδων, ωρολογιακό εκρηκτικό μηχανισμό χαμηλής έντασης, με σχεδόν μισό κιλό μαύρο μπαρούτι…
Στην πολύπαθη αυτή χερσόνησο αναπτύχθηκαν ήδη από τα μέσα του 12ου αιώνα κινήματα και ιδέες που αν είχαν επικρατήσει, η Ιστορία της ίσως και να είχε λιγότερες τραγωδίες και σφαγές και να αποτελούσε ένα φωτεινό παράδειγμα για το μέλλον. Αντί αυτού δυστυχώς υπερίσχυσαν οι εθνικιστικές εξάρσεις και το μίσος, που αναπαράγεται μέχρι και σήμερα. Αλλά
Επιλέξαμε να επιτεθούμε σε μερικά κάτεργα της πόλης μας, σε μικρές επικράτειες φόβου και εξόντωσης χιλιάδων εργαζομένων εν μέσω εορταστικής περιόδου. Eνώσαμε την ταξική μας οργή, της δώσαμε μορφή και κατεύθυνση και επιτεθήκαμε στους πραγματικούς γδάρτες της ατομικής και συλλογικής μας ευτυχίας: στον κόσμο των αφεντικών, της μισθωτής σκλαβιάς και των εμπορευμάτων. Από τις 28/12
Η ληστεία της Πέτρας Ξημερώματα της 13ης Ιουνίου του 1926 ένα αμάξι ξεκινάει από την Πρέβεζα με προορισμό τα Γιάννενα. Το ταξίδι αναμένεται να κρατήσει 7 ώρες. Εκτός από τον οδηγό, στο αμάξι βρίσκονται ο διευθυντής της Εθνικής τράπεζας της Πρέβεζας, 3 υπάλληλοι της τράπεζας, ένας φίλος τους επιχειρηματίας και 4 οπλισμένοι χωροφύλακες. Το αμάξι
