Επί του πιεστηρίου #22
είναι καλύτερα να ζεις μια μέρα σαν λιοντάρι δείχνοντας τα νύχια σου, παρά δέκα χιλιάδες μέρες σαν ελάφι σπάζοντας τα κέρατά σου. Γιατί όταν θέλεις ν’ αλλάξεις κάτι για να ελευθερωθείς από την παγίδα…
είναι καλύτερα να ζεις μια μέρα σαν λιοντάρι δείχνοντας τα νύχια σου, παρά δέκα χιλιάδες μέρες σαν ελάφι σπάζοντας τα κέρατά σου. Γιατί όταν θέλεις ν’ αλλάξεις κάτι για να ελευθερωθείς από την παγίδα…
Διότι το θέμα που καίει όλους τους γονείς δεν είναι ο βιοπορισμός, το ενοίκιο ή το δάνειο που τρέχει, οι λογαριασμοί που καταφθάνουν συνεχώς και το γενικότερο αίσθημα ανασφάλειας για το μέλλον. Το πραγματικό πρόβλημα για κάθε ελληνική οικογένεια είναι μήπως το παιδί τους γίνει αναρχικός…
Ο πρώτος που περιέφραξε ένα κομμάτι γης και σκέφτηκε να πει, αυτό είναι δικό μου… αυτός είναι ο πραγματικός ιδρυτής της πολιτικής κοινωνίας. Από πόσα εγκλήματα, πόσους πολέμους, πόσους φόνους…
Το πάθος για τη Λευτεριά είναι δυνατότερο απ’ όλα τα κελιά.. Λίγα λόγια για την ιστορία ενός εκ των πιο όμορφων αναρχικών συνθημάτων. Λίγα λόγια, ας πούμε, αφιερωμένα στη μνήμη των συντρόφων που έφυγαν. Λίγα λόγια για να θυμόμαστε ή να μαθαίνουμε…
«Δεν είμαστε το ΔΝΤ ή η Παγκόσμια Τράπεζα. Εμείς που είμαστε εδώ δεν δίνουμε μάχη από ξενοδοχεία πέντε αστέρων. Δίνουμε μάχη στους δρόμους, στα συνδικάτα, στις χώρες μας. Ας προσπαθήσουμε να δουλέψουμε μαζί». Τάδε έφη ο Γιώργος Παπανδρέου, στη συνδιάσκεψη της «σοσιαλιστικής διεθνούς» στις 12/02/2013. Οι αναφορές που κάνουν λόγο για υπόκωφους θορύβους προερχόμενους από
Από την ανατολή της μαρτυρικής ιστορίας των ανθρώπων, ο τύραννος συστηματικά ξετρύπωνε έναν φαφλατά επαγγελματία λογά ο οποίος εμφανιζόταν χαμογελαστός, με έναν φρεσκογραμμένο λόγο υπέρ του, που άρχιζε πάντα με τις ίδιες λέξεις: «Ο Γαληνότατος, ο Πανιερότατος, ο Μεγαλειότατος, ο Μέγας Ανήρ, ο ύψιστος Ηγέτης…». Και όσο η γεωγραφία των ανθρώπων μεγάλωνε, μεγάλωνε μαζί της
Μια εκ φαντασίας συνέντευξη με τον Μάνο Χατζιδάκι…
ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Αντώνης Σαμαράς, μας αποκάλυψε ότι και αυτός με τη σειρά του έχει ανοικτή γραμμή επικοινωνίας με το Υπέρτατο Όν…
Η αλήθεια δεν πεθαίνει ποτέ από φυσικά αίτια. Πεθαίνει όταν δεν ξέρουμε πώς να τροφοδοτήσουμε την πηγή της. Πεθαίνει από τύφλωση, από λάθη, από αμνησία και προδοσία. Πεθάνει από την κούραση, την αχρηστία, την παραίτηση, την ανάθεση…
Ας μαζέψουμε τα κομμάτια μας από τους πεζόδρομους, τα πάρτι, τις εξεταστικές, τα διαμερίσματά μας. Καιρός να βρεθούμε και να κουβεντιάσουμε Ξεχάστε τις μακρινές μοναχικές παραλίες και τα ηλιοβασιλέματα, οι ναζίδες αλωνίζουν στις πόλεις μας…
Αυτή η μάχη μαίνεται μέσα μας από τότε που συλλαβίσαμε τις πρώτες μας λέξεις, και σωστά τώρα εδώ θα με ρωτήσεις: «και ποιος λύκος θα νικήσει;»
«Φτάσαμε στην κατάσταση τη σημερινή που δεν ξέρω αν έχετε προσέξει. Όλοι χωρίς εξαίρεση οι άρρενες εκπρόσωποι κομμάτων, σε όλα χωρίς εξαίρεση τα πάνελ της εποχής, είναι ξεκούμπωτοι και καμιά γραβάτα δεν καλύπτει τους χυδαίους μαλλιαρούς, ιδρωμένους, με σπυράκια, εν πάση περιπτώσει κάθε είδους σβέρκους και λαιμούς τους». ~Θεόδωρος Πάγκαλος, άρθρο του στα «Νέα», 30/05/12