το αρχείο του υποτίτλου στα ελληνικά εδώ
Δυο λόγια με αφορμή τον υποτιτλισμό στο ντοκιμαντέρ “Fell in Love with Fire – A Documentary about the 2019 Uprising in Chile”
Η ανάγκη να δώσουμε λόγο στα δεινά είναι η προϋπόθεση της αλήθειας.
Διότι τα δεινά είναι η αντικειμενικότητα που βαρύνει το υποκείμενο.
Αυτό που βιώνει ως απολύτως υποκειμενικό, είναι αντικειμενικά διαμεσολαβημένο.
~Τεοντόρ Αντόρνο, «Αρνητική διαλεκτική»
Η Χιλή αποτελεί μια χώρα-κλειδί για την κατανόηση της πολιτικής βαρύτητας του δυτικού ιμπεριαλισμού: Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις και τα γεωπολιτικά συμφέροντα απαιτούν παράλληλα και εξαγωγή δημοκρατίας· Δημοκρατία ως πολιτική έκφραση του κεφαλαίου, που στο όνομα της εκλογικής συμμετοχής θα εφαρμόζει τις πιο βάρβαρες πολιτικές.
Η Χιλή, όπως και η Ελλάδα, αποτελούν παραδείγματα κρατών όπου ο εκδημοκρατισμός χρειάστηκε μια αμερικανόφερτη χούντα – εκεί ο Πινοσέτ, εδώ οι συνταγματάρχες.
Το εργαστήρι του νεοφιλελευθερισμού υπήρξε η Χιλή, όπου η σχολή του Σικάγο έκανε τις πρώτες δοκιμές πάνω στη λατινοαμερικάνικη ιδιαιτερότητα.
Από τη δικτατορία Πινοσέτ στην «επιστροφή στη δημοκρατία» της δεκαετίας του ‘90, και από εκεί στους κοινωνικούς αγώνες των πρώτων δεκαετιών του 2000 με τη νεολαία στην πρώτη γραμμή. Η εξέγερση του Οκτώβρη του 2019 αποτέλεσε έναν φάρο για τους αγωνιζόμενους σε όλο τον κόσμο, σε μια περίοδο εντεινόμενης διεθνούς πόλωσης, λίγο πριν η πανδημία του covid «ανακόψει» το κύμα ταραχών που είχε απλωθεί στις διάφορες γειτονιές του πλανήτη, από το Hong Kong, το Ιράν και τον Λίβανο, ως τη Γαλλία και τη Χιλή.
Σήμερα, στον απόηχο της εξέγερσης, είναι εμφανής η αδυναμία του χιλιανού επαναστατικού κινήματος να αποτρέψει την αφομοίωση των εξεγερμένων στον σοσιαλδημοκρατικό κρατισμό. Μετά τις πρόσφατες εκλογές στα τέλη του 2025, το κράτος της Χιλής, υπό την ακροδεξιά διακυβέρνηση Καστ, ετοιμάζεται να πατήσει πάνω στη συντριβή των κοινωνικών αντιστάσεων, βαδίζοντας στον δρόμο που έστρωσε η «προοδευτική» ελπίδα – ακόμα μια ομοιότητα με την εδώ πραγματικότητα.
Ακολουθούν κάποιες αναλυτικές επισημάνσεις για την FMPR και τον Camillo Catrillanca, γιατί κρίναμε πως η ιστορία τους αξίζει λίγη παραπάνω έκταση – παραπάνω από μια απλή αναφορά των ονομάτων μέσα στο ντοκιμαντέρ.
*
Η FMPR (Frente Patriotico Manuel Rodriguez) γνωστή κι ως Frente (Μέτωπο), ήταν μαρξιστική/εθνικoαπελευθερωτική ένοπλη οργάνωση στη Χιλή πρωτοεμφανιζόμενη τον Δεκέμβρη του 1983, όταν ανατινάχτηκαν δώδεκα πύργοι μετάδοσης υψηλής τάσης, αφήνοντας το κεντρικό τμήμα της χώρας στο σκοτάδι. Το 1987, το μεγαλύτερο μέρος της, αποσχίζεται από το κομμουνιστικό κόμμα Χιλής, συνεχίζοντας ως FMPR-Autónomo τον ένοπλο αγώνα και μετά το τέλος της δικτατορίας του Πινοσέτ. Στο απόγειο της πολύμορφης δράσης της αριθμούσε πάνω από 4.000 μέλη, έχοντας χιλιάδες ενέργειες με εκρηκτικές επιθέσεις, σαμποτάζ στον κρατικό μηχανισμό και σε καπιταλιστικούς στόχους, απαγωγές και εκτελέσεις αστυνομικών, στρατιωτικών και πολιτικών, ληστείες τραπεζών, απαλλοτριώσεις και ένοπλες περιφρουρήσεις κινητοποιήσεων. Το 1996 υλοποιείται απόδραση τεσσάρων κρατούμενων της οργάνωσης με ελικόπτερο, από φυλακή υψίστης ασφαλείας του Σαντιάγκο, με την συνδρομή ανταρτισσών του ΙΡΑ (Ιρλανδικός Δημοκρατικός Στρατός).
*
Ο 24χρονος Camillo Catrillanca, δολοφονήθηκε στις 14/11/2018 από την GOPE ή αλλιώς κομάντος της ζούγκλας, με σφαίρα στο πίσω μέρος του λαιμού έπειτα από επιχείρηση της αστυνομίας στη περιοχή Temucuicui, καθώς οδηγούσε ένα τρακτέρ. Η δολοφονία του έρχεται στα πλαίσια κλιμάκωσης του μακροχρόνιου πολέμου που διεξάγει η κρατική εξουσία στις αυτόχθονες κοινότητες, και της ευρύτερης καταστολής και στρατιωτικοποίησης του νότιου τμήματος της Χιλής. Το Temucuicui είναι περιοχή που απαρτίζεται από κοινότητες των Μapuche, ένα εμβληματικό μέρος αντίστασης απέναντι στα συμφέροντα του κράτους, των εταιρειών και των μεγαλοκτηματιών.
MIENTRAS EXISTA MISERIA
HABRA REBELION
Ινάντιος * Απάνετς
Χανιά-Μεσολόγγι
08/2026
