Το μανιφέστο του ΡΕΞ
Δεν ήταν ετεροτοπία, ήταν και είναι ανάγκη. Μέσα σε αυτό το πείραμα ενώσαμε τις φωνές μας, τις σκέψεις μας, τα μαξιλάρια μας και ονειρευτήκαμε στιγμές από την αυριανή ευτυχία του κόσμου…
Δεν ήταν ετεροτοπία, ήταν και είναι ανάγκη. Μέσα σε αυτό το πείραμα ενώσαμε τις φωνές μας, τις σκέψεις μας, τα μαξιλάρια μας και ονειρευτήκαμε στιγμές από την αυριανή ευτυχία του κόσμου…
Αποσπάματα από το κείμενο «Η πρώτη πράξη ενός επαναστατικού άτιτλου και ατελείωτου δράματος», κείμενο που «κλέψαμε» από τον χώρο συνελεύσεων στην κατάληψη ΡΕΞ…
Το 1922 ο Κώστας Βάρναλης δημοσιεύει στη συλλογή του “Το Φως που Καίει” τον Μονόλογο του Μωμού. Στο έργο του αυτό -με ενδιάμεσο συνομιλητή τον παιχνιδιάρη Μωμό- αποκαλύπτονται οι δύο όψεις της εξουσίας και της καταπίεσης. Από τη μία η ολοκληρωτική της όψη με τη μορφή του Προμηθέα, και από την άλλη η κατ’ επίφαση
Ντοκιμαντέρ για την ιστορία του ρεμπέτικου τραγουδιού από την κινηματογραφική ομάδα της Κατάληψης Ευαγγελισμού στο Ηράκλειο Κρήτης.
Στη δυστυχία της κληρονομιάς ενός ερειπωμένου πλανήτη, οι άνθρωποι που κάθονται στον βελούδινο θρόνο της εξουσίας, οι οποίοι πριν μπορεί να είχαν και τις καλύτερες προθέσεις, στο τέλος μεθούν από το γλυκό κρασί της. Στη νέα τους θέση δεν διαφέρουν από οποιονδήποτε εξουσιαστή ανεξάρτητα των καλών ιδεών που μπορεί να έχει. Υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος,
Υπάρχουν χειρότερα πράγματα από το κάψιμο των βιβλίων, όπως το να μην τα διαβάζεις. ~ Ray Bradbury Τρίτη 25 Φεβρουαρίου 2015. “Αντικατάσταση των σπασμένων μαρμάρων στο κτίριο-κόσμημα του Ηρακλείου, τη Βικελαία Βιβλιοθήκη”. Με τέτοιους βαρυσήμαντους, πηχιαίους τίτλους υποδέχτηκε η κοινωνία της πόλης την αποκατάσταση των ζημιών στο κτίριο της Βικελαίας Βιβλιοθήκης. “Aπό τους θερμόαιμους και
Για μίαν άλλη αντίληψη σε ό,τι αφορά το περιβάλλον μας, τις ανάγκες μας, τους συνανθρώπους μας, τη δικιά μας ζωή και το μέλλον όσων θα ακολουθήσουν…