EDITORIAL

Πλέον το κοινωνικό σκηνικό συνθέτουν η απειλή της επερχόμενης ανέχειας και εξαθλίωσης, και ο κίνδυνος που εγκυμονούν, εντός και εκτός συνόρων, ο ελληνικός εθνικισμός σε συνδυασμό με τα γεωπολιτικά συμφέροντα του ελληνικού κράτους…

Ο κοινωνικός-ταξικός πόλεμος επεκτείνεται σε άλλη μια πτυχή της ζωής μας. Η θέση μας, ως αναρχική εφημερίδα, είναι να συμβάλλουμε με αναλυτικά και θεωρητικά εργαλεία στην καλύτερη αντίληψη της νέας κατάστασης που χτίζεται, και να στείλουμε σε μια απελευθερωτική τροχιά τις επερχόμενες κοινωνικές εκρήξεις…

Η «Άπατρις», παιδί του Δεκέμβρη του 2008, η εφημερίδα που κρατάς στα χέρια σου, προσπαθεί να συμπυκνώσει νέα, ειδήσεις και θέσεις που κρίνονται ως σημαντικά, που αποκρύπτονται ή και διαστρεβλώνονται από τα κυρίαρχα media, που δίνουν μια άλλη πτυχή, μια πολιτική οπτική από τη σκοπιά του αναρχικού αντεξουσιαστικού και ελευθεριακού κινήματος…

Ένα ακόμα θερμό καλοκαίρι φαίνεται ότι θα ζήσουμε και φέτος. Πίσω από τις οθόνες μας, αφού πάλι θα δουλεύουμε και πάλι δεν θα πάμε διακοπές. Φέτος θα έχουμε ξεχάσει τη φρίκη με την οποία παρακολουθούσαμε πέρσι τη φωτιά στο Μάτι, και την ανάληψη μηδενικής πολιτικής ευθύνης για αυτή την τραγωδία. Φέτος, σχεδόν με την ίδια

Ένα ακόμα θερμό καλοκαίρι φαίνεται ότι θα ζήσουμε και φέτος. Πίσω από τις οθόνες μας, αφού πάλι θα δουλεύουμε και πάλι δεν θα πάμε διακοπές. Φέτος θα έχουμε ξεχάσει τη φρίκη με την οποία παρακολουθούσαμε πέρσι τη φωτιά στο Μάτι, και την ανάληψη μηδενικής πολιτικής ευθύνης για αυτή την τραγωδία. Φέτος, σχεδόν με την ίδια

εφημερίδα δρόμου Άπατρις – φύλλο #01 Πέντε Δεκέμβρη 2008, μέρα Παρασκευή, μια μέρα ακριβώς πριν τη δολοφονία του Αλέξη. Μία ετερόκλιτη ομάδα συντρόφων συναντιόμαστε στην Κατάληψη Ευαγγελισμού στο Ηράκλειο για να συζητήσουμε μία ιδέα που προς το παρόν κυκλοφορούσε αφηρημένα στα κινηματικά καφενεία. Αυτή η σκέψη που μας βασάνιζε ήταν απόρροια ενός νικηφόρου αγώνα που

Ανάμεσα στα πολλά που συνέβησαν από το προηγούμενο φύλλο μέχρι σήμερα, στο παρόν κείμενο κάνου με την επιλογή να αναφερθούμε σε δύο σημαντικά γεγονότα που αποκρυσταλλώνουν με τρόπο συμβολικό και υλικό την επικρατούσα κοινωνική κατάσταση, την επίθεση από το κράτος και το κεφάλαιο και πτυχές της κρατικής διαχείρισης. Το πρώτο γεγονός αφορά τη δολοφονία ενός

Στο παρόν editorial γίνεται προσπάθεια να αντιληφθούμε και να ψηλαφίσουμε την επικαιρότητα και τη διαρκή εξέλιξη των γεγονότων. Από τον εθνικιστικό παροξυσμό των ημερών μας μέχρι και τις ψυχροπολεμικές διενέξεις, οι από τα κάτω υποβάλλονται σε κατάσταση μόνιμης έκτακτης ανάγκης. Μέσα σε ένα πλήθος συγκυριών τεταμμένου κλίματος και με πολλαπλά ανοιχτά μέτωπα, δημιουργείται μια επίπλαστη

Η αστραπιαία συσπείρωση μεγάλου μέρους της ελληνικής κοινωνίας μετά την αναμόχλευση του μακεδονικού ζητήματος, και η αποτύπωση μιας, πρωτοφανούς για τα τελευταία χρόνια, κοινωνικής δυναμικής στα «συλλαλητήρια», αποτέλεσαν την αφορμή για την έκδοση ενός έκτακτου φύλλου της εφημερίδας. Σκοπός είναι να αξιοποιήσουμε την εφημερίδα ως εργαλείο κοινωνικής παρέμβασης, και να διεκδικήσουμε στην πράξη δημόσιο χώρο

Η κοινωνία φαίνεται να μην βλέπει πια καμία προοπτική, κανένα μέλλον όπως λέει για τα παιδιά της… «Μα αφού δεν υπάρχει κράτος, ρε παιδιά» συμπεραίνει συχνά. Κι όμως κράτος υπάρχει. Μια χαρά καλά κρατεί και δεν είναι, ούτε ήταν βέβαια μόνο του ποτέ. Χέρι-χέρι με το κεφάλαιο χρόνια τώρα εδραιώνουν την κυριαρχία τους με αυταρχισμό

Καθημερινά, ο κόσμος αυτός ξεδιπλώνει τις πτυχές του. Η κυριαρχία οπλίζει τη φαρέτρα της, ανεβάζοντας διαρκώς τον πήχη του ταξικού πολέμου. Μοναδική απάντηση, μοναδική προοπτική για τους από τα κάτω δεν μπορεί να είναι παρά η επανάσταση…