Σκιαγραφώντας τον πόλεμο

Καθώς ένας ακόμη παγκόσμιος πόλεμος βλέπουμε να διεξάγεται, το ελληνικό κράτος έχει από καιρό διαλέξει τη θέση του, με το να συμμετέχει ενεργά στους πολέμους ΗΠΑ-Ισραήλ εναντίον της Παλαιστίνης και του Ιράν , με το να στέλνει στρατό στην Ερυθρά Θάλασσα και τη Σαουδική Αραβία, και με το να δίνει όπλα στην Ουκρανία.

Επίσης εντείνει τις στρατιωτικές έρευνες των δημόσιων πανεπιστημίων και διαμορφώνει ένα μιλιταριστικό κλίμα στην καθημερινότητά μας, με δηλώσεις και νομοσχέδια όπως του Δένδια, που φέρνουν στο τραπέζι την εθελοντική στράτευση γυναικών, δυσκολεύον τη διαδικασία απόκτησης Ι5 αλλά και με δηλώσεις όπως ότι η Ευρώπη «δεν αντέχει να δει φέρετρα με σημαία πάνω» ή ότι «συνολικά διεξάγουμε, είτε μόνοι μας, είτε με άλλους, εφτά επιχειρήσεις έξω από τα σύνορά μας».

Παράλληλα τα κράτη εξαγγείλουν συμφωνίες συνεργασίας μεταξύ τους, αλλά και νέα μέτρα για να καταστείλουν τις μεταναστευτικές ροές που τα ίδια έχουν προκαλέσει με την ύπαρξή τους. Πιο συγκεκριμένα ο Υπουργός Ναυτιλίας, Βασίλης Κικίλιας, κατά την επίσκεψή του στα Χανιά ανήγγειλε πως οι μεταναστευτικές ροές στο νησί θα συνεχιστούν τα επόμενα χρόνια. Και ανακοίνωσε τα εξής:

• Η Frontex θα αυξήσει τα εναέρια μέσα της από 1 σε 5 (drones, εξ αυτών 2 τύπου Heron). Τα drones αυτά θα έχουν τη δυνατότητα να επιχειρούν, μετά από συμφωνία με τη Δυτική Λιβύη, και στα 12 ναυτικά μίλια.
• Είναι σε εξέλιξη οι διαπραγματεύσεις αξιωματικών του ελληνικού λιμενικού με το λιμενικό της Ανατολικής και της Δυτικής Λιβύης προκειμένου να αποτραπούν από κοινού οι μεταναστευτικές ροές.
• Ο υπουργός μίλησε για επιπλέον μόνιμες 33 θέσεις για το Λιμενικό στην Κρήτη και άλλους 23 λιμενικούς για την καλοκαιρινή περίοδο, ενώ ένα κομμάτι από τις 500 προσλήψεις που έχουν γίνει θα έλθει στην Κρήτη το καλοκαίρι για να συνδράμει.
• Για την εγκατάσταση της Αγιάς επιβεβαιώθηκε η χρήση της ως προσωρινός σταθμός υποδοχής, με φύλαξή της από ένστολους.
• Ξεχωριστή συζήτηση έγινε για το «πάγωμα» του έργου του σταθμού επιβατών στη Σούδα. Από τον Υπουργό ζητήθηκε νομοθετική ρύθμιση για να ξεπεραστούν τα προβλήματα.

«Η Κρήτη θα αντιμετωπίζει μεταναστευτικές ροές για τα χρόνια που έρχονται. Δυστυχώς οι σύγχρονοι λαθρέμποροι και τα δίκτυα έχουν στοχοποιήσει από την απέναντι πλευρά της Λιβύης την Κρήτη, και οφείλουμε να κάνουμε όλα αυτά τα οποία πρέπει, προκειμένου να μπορέσουμε να αντεπεξέλθουμε στις προκλήσεις της επόμενης μέρας»

Λίγες ημέρες πριν τις ανακοινώσεις του Κικίλια, μια έρευνα με θέμα τα pushbacks αποκαλύπτει μερικούς από τους πιο ειδεχθείς τρόπους που χρησιμοποιεί το κράτος για τις επαναπροωθήσεις μεταναστ(ρι)ών.

Η ελληνική αστυνομία χρησιμοποιεί μασκοφόρους μετανάστες για επαναπροωθήσεις άλλων μεταναστών στα σύνορα

Έρευνα του BBC, που διεξήχθη σε συνεργασία με την Consolidated Rescue Group (CRG), αποκάλυψε καταγγελίες για τη χρήση μεταναστών ως «μισθοφόρων» από την ελληνική αστυνομία, με σκοπό την αναγκαστική επαναπροώθηση (pushback) άλλων μεταναστών στην Τουρκία.

Συγκεκριμένα, μάρτυρες ανέφεραν περιστατικά βαρβαρότητας: Μετανάστες έχουν απογυμνωθεί, ληστευτεί, ξυλοκοπηθεί και έχουν υποστεί σεξουαλικές επιθέσεις από μισθοφόρους που φέρεται να απασχολούνται ανεπίσημα στα σύνορα τουλάχιστον από το 2020.

Η έρευνα συγκέντρωσε πληροφορίες από μετανάστες, πρώην μισθοφόρους, αστυνομικές πηγές, επίσημα έγγραφα και διαρροές απομαγνητοφωνήσεων.

Μια Σύρα γυναίκα, η Αμάλ (ψευδώνυμο), αφηγείται στο BBC ότι η οικογένειά της συνελήφθη από την αστυνομία στην Ορεστιάδα το 2025. Παραδόθηκαν σε δύο μασκοφόρους που τους πήραν τα τηλέφωνα και τις ταυτότητες και τους οδήγησαν στα σύνορα με λευκό βαν.

Ένας άλλος Σύρος, ο Αχμάντ, λέει ότι ξυλοκοπήθηκε από την ελληνική αστυνομία και στη συνέχεια φορτώθηκε μαζί με δεκάδες άλλους σε φορτηγό. «Λόγω συνωστισμού και μυρωδιάς, οι άνθρωποι ασφυκτιούσαν. Δεν μπορούσαμε να αναπνεύσουμε». Τους παρέδωσαν σε πέντε ή έξι μισθοφόρους, που τους έγδυσαν, τους έψαξαν και τους χτύπησαν με ξύλα. Τους φόρτωσαν σε φουσκωτές βάρκες και τους ανάγκασαν να πηδήξουν στο νερό. «Δεν τους ένοιαζε αν το νερό παρασύρει τους ανθρώπους».

Αστυνομική πηγή στην περιοχή ανέφερε ότι μισθοφόροι χρησιμοποιούνται για απωθήσεις έως και εκατοντάδων ανθρώπων την εβδομάδα. «Δεν υπάρχει στρατιώτης, αστυνομικός ή αξιωματικός της Frontex που υπηρετεί εδώ και δεν γνωρίζει ότι γίνονται επαναπροωθήσεις» προσέθεσε. Οι μισθοφόροι είναι οι ίδιοι μετανάστες από Πακιστάν, Συρία και Αφγανιστάν, που ανταμείβονται με μετρητά, κινητά τηλέφωνα που έχουν ληστευτεί από άλλους μετανάστες, καθώς και με έγγραφα που τους επιτρέπουν τη διέλευση από την Ελλάδα.

Στρατόπεδο προσφύγων στα Οινόφυτα: Ένας αγώνας που κέρδισε και οι αγώνες που συνεχίζονται

μετά τη τριήμερη κορύφωση του αγώνα τους (15-18 Φεβρουαρίου 2026), που πήρε διαφορετικές μορφές (κινητοποίηση μέσα και έξω από το camp, άρνηση παραλαβής της διανομής φαγητού, δημοσιοποίηση της κατάστασής τους και λήψη εξωτερικής υποστήριξης από αλληλέγγυους ανθρώπους, καταγγελία των συνθηκών στο camp και σχεδιασμός οργάνωσης κινητοποιήσεων στην Αθήνα), οι Κούρδοι-ισσες πρόσφυγες-ισσες που ζουν στο camp των Οινοφύτων κατάφεραν να αναγκάσουν τη διοικήτρια του camp να συντονιστεί με το Υπουργείο μετανάστευσης. Το αποτέλεσμα ήταν η επιτάχυνση των συνεντεύξεων για τις αιτήσεις ασύλου τους, γεγονός που οδήγησε στη συντριπτική πλειοψηφία όσων κινητοποιήθηκαν (περίπου 40 άτομα) να λάβουν άσυλο.

Ο αγώνας συνεχίζεται για λίγους ακόμη ανθρώπους από το Κουρδιστάν που εξακολουθούν να περιμένουν απόφαση, καθώς και για μερικούς άλλους για τους οποίους –σύμφωνα με όσα γνωρίζουμε– γίνονται κινήσεις για την κατάθεση προσφυγών ενάντια στις αρνητικές αποφάσεις. Ο αγώνας αυτός μας θυμίζει την πρόσφατη περίπτωση του πολιτικού πρόσφυγα από την Τουρκία, μεσούτ Αϊντίν, ο οποίος, μέσω της απεργίας πείνας που πραγματοποίησε από το camp στη Φιλιππιάδα, ανάγκασε το ελληνικό κράτος να επισπεύσει τη συνέντευξη ασύλου του (το ζήτημα συζητήθηκε ακόμη και στη Βουλή), γεγονός που τελικά οδήγησε σε θετική απόφαση για τη χορήγηση ασύλου. μας θυμίζει επίσης την περίπτωση της Ρούγιου Χουάνγκ, προσφύγισσας από την Κίνα, η οποία κρατήθηκε για ημέρες στο αστυνομικό τμήμα Σερρών, σπάζοντας την απομόνωσή της και κερδίζοντας την ελευθερία της μετά τη δημοσιοποίηση της απεργίας πείνας της και τις κατάλληλες νομικές ενέργειες.

Ο αγώνας συνεχίζεται επίσης για πρόσφυγες-ισσες από το Σουδάν, το Κονγκό, τη Συρία, την Αίγυπτο και άλλες χώρες, που βρίσκονται σε στρατόπεδα προσφύγων όπως στα Οινόφυτα, τη μαλακάσα, τη Ριτσώνα, το Σχιστό και τη Θήβα, καθώς και σε κέντρα κράτησης όπως η Αμυγδαλέζα, η Πέτρου Ράλλη και η Κόρινθος γύρω από την Αθήνα, και σε περιοχές μακριά από αυτήν. Συνεχίζεται για όσους/ες έχουν συλληφθεί για «διακίνηση» στα νησιά και βρίσκονται στις φυλακές Χανίων και Βόλου, για τους εξεγερμένους της Σιντικής που συνελήφθησαν από το ελληνικό κράτος επειδή κινητοποιήθηκαν ενάντια στις συνθήκες των camps, καθώς και για τους πρόσφυγες που συνελήφθησαν επειδή διαδήλωσαν υπέρ της Παλαιστίνης στο camp της Σάμου. Συνεχίζεται ακόμη και μετά την έγκριση του ασύλου, καθώς το ελληνικό κράτος αφήνει όλους τους αναγνωρισμένους πρόσφυγες ουσιαστικά άστεγους και σε εξαιρετικά επισφαλείς συνθήκες, ενώ εργάζονται στις χειρότερες συνθήκες εργασίας και υπό τη συνεχή απειλή αστυνομικών «σκουπών» και κράτησης.

Αυτοί οι αγώνες, πέρα από τη διαδικασία της αντίστασης και της αλληλεγγύης –που από μόνη της έχει έναν εγγενώς απελευθερωτικό χαρακτήρα– μπορούν επίσης να παράγουν και άλλα θετικά αποτελέσματα. Για τον λόγο αυτό, πρέπει να εντείνουμε τις προσπάθειές μας για αντιρατσιστική και αντιαποικιακή στήριξη των αγώνων των προσφύγων και μεταναστών στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και σε ολόκληρο τον κόσμο.

https://athens.indymedia.org/post/1640252/