Μάτια κουρασμένα (στους εγκλωβισμούς της επαρχίας) (Εντελβάις #59)

στα συντρόφια στη Θεσσαλονίκη

Τη γνώρισα μετά από 5 παλιές επισκέψεις
Μόνο τώρα
στην έκτη
κατάλαβα τη γοητεία της

Οι γνωριμίες πάντα κουβαλάνε τη μαγεία του αβέβαιου
και όσο γνωρίζεις
οριοθετείς
και τελικά
είναι το κάθε σ’ αγαπώ
που τρώει τη μαγεία

γνώρισα την πόλη
και ξανακοίταξα τον εαυτό μου

αγκάλιασα τις αδυναμίες μου
όσο αγκάλιαζα την πόλη

εν τέλει
εκτέθηκα πολύ περισσότερο από όσο νόμισα
εκτεθήκαμε πολύ περισσότερο από όσο νομίσαμε

and that was it
έτσι απότομα
εν τέλει

υπηρετώντας το ίδιο όραμα
ένας κύκλος έκλεισε
με μια απρόσμενη μετατόπιση
από τη ρουτίνα στην έμπνευση
και πάλι πίσω

με βαλκανική μητροπολιτική μαγεία
ανεπεξέργαστη
για να μεταβολίσω
τους εγκλωβισμούς της επαρχίας
την ανυπομονησία της επιστροφής
και όλα τα αν

υπηρετώντας τα ίδια πάθη
από τον νότο ως τον βορρά
και πάλι πίσω
με την καρδιά γεμάτη
και μάτια κουρασμένα

ώσμωση

Κύλιση στην κορυφή