Το πρωί της 23ης Νοεμβρίου ξέσπασε φωτιά από αναμμένο κερί σε διαμέρισμα της Λάρισας. Από τις φλόγες σώθηκε ένα τρίχρονο αγοράκι, που λόγω της σοβαρότητας των εγκαυμάτων του αναγκάστηκε να διακομισθεί σε νοσοκομείο της Αθήνας. Στο πλευρό του δεν μπόρεσε να βρεθεί η μητέρα του, η οποία συνελήφθη και πέρασε δύο ημέρες στο κρατητήριο με […]
Σύμφωνα με πληροφορίες τοπικών φυλλάδων (εφημερίδα Θεσσαλία κ.ά.), το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας αιτείται από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων δάνειο ύψους 50.000.000 ευρώ για την ανέγερση δύο κτιρίων σε ένα οικοδομικό τετράγωνο έκτασης 11 στρεμμάτων στην συνοικία των Παλαιών στο Βόλο. Αυτό που «ξεχνάει» να αναφέρει ο συντάκτης είναι ότι ο συγκεκριμένος χώρος έχει και πολύ συγκεκριμένα
Σκατά στη βία απ’ όπου και αν προέρχεται. Ή αλλιώς η λαϊκο-ποπ κουλτούρα των “μαχών” και ο αντιερωτισμός της δημιουργίας. (Α) Κάτι λίγο Και αν υπάρχει η κοινωνική βία επειδή μας καταβάλει η εξουσιαστική βία των από πάνω, αυτό ονομάζεται αντιβία που δεν είναι αυτοφυής, δεν είναι αυτόνομη, είναι έως ένα βαθμό ετεροκαθοριζόμενη από την
Ηράκλειο:Και τώρα και πάντα και όπως το σαράντα τη φτώχεια και τον φασισμό θα πολεμάμε πάντα. ..άλλωστε είναι και τα δύο παιδιά του ίδιου πατέρα – του καπιταλισμού. Οι εκφάνσεις του είναι ολοφάνερες σε όλες τις πτυχές της πραγματικότητας και περισσότερο στην περίοδο της κρίσης που διανύουμε, που τίθενται σε ισχύ όλα του τα όπλα:
Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να σκοτώσεις έναν άνθρωπο. Μπορείς να τον μαχαιρώσεις στην κοιλιά, να του αρπάξεις το ψωμί απ’ το στόμα, να μην τον γιατρέψεις από την ασθένεια που πάσχει, να τον βάλεις σε μια άθλια κατοικία, να τον εξοντώσεις βάζοντάς τον να δουλεύει μέχρι θανάτου, να τον οδηγήσεις στην αυτοκτονία, να τον στείλεις
Ένα ντοκιμαντέρ για τη συγκλονιστική υπόθεση ποινικοποίησης του HIV στην Ελλάδα. Η εξιστόρηση της δίωξης των οροθετικών γυναικών, οι οποίες προσήχθησαν από την Ελληνική Αστυνομία, υπέστησαν εξαναγκαστικούς ελέγχους για ΗΙV, προφυλακίστηκαν για κακούργημα, και τελικά διαπομπεύτηκαν, όταν οι φωτογραφίες και τα προσωπικά τους δεδομένα δημοσιοποιήθηκαν στα ΜΜΕ, λίγες μέρες πριν τις εθνικές εκλογές της 6ης
Με όχημα τις αφηγήσεις έξι διαφορετικών ανθρώπων, φωτογραφίες και δημοσιεύματα της εποχής το ντοκιμαντέρ αυτό επιχειρεί να αναδείξει τις συνθήκες εγκλεισμού κατά τη διάρκεια των πρώτων μεταπολιτευτικών χρόνων. Από την πρώτη γυναικεία εξέγερση στον Κορυδαλλό (1980) μέχρι τις αντίστοιχες σε Κέρκυρα (1987) και Πάτρα (1990) περιγράφονται οι σχέσεις ποινικών-πολιτικών, οι πρώτες ζυμώσεις, οι επαφές, οι
Σε όλα μου τα βιβλία μίλησα για πρόσωπα και πράγματα που οι άλλοι αγνοούσαν περιφρονούσαν ή ακόμα και φοβόντουσαν” Πνεύμα ανήσυχο και ερευνητικό, πολέμιος των ακαδημαϊκών και του κατεστημένου, ο Ηλίας Πετρόπουλος ήταν ο πρώτος λαογράφος στην Ελλάδα που ασχολήθηκε με το περιθώριο και κατέγραψε πρόσωπα και πράγματα περιφρονημένα από την επίσημη ιστορία της χώρας του.
Οκτώ αφηγήσεις που επαναφέρουν στο προσκήνιο την κοινωνική ιστορία της Ελλάδας του ’60-‘70. Από τους αγώνες των οικοδόμων το ’61, τις δυναμικές διαδηλώσεις του Ιούλη του ’65 και τους αντιδικτατορικούς αγώνες, στην μεταπολίτευση των εργοστασιακών σωματείων, των καταλήψεων χώρων εργασίας και των κινημάτων αμφισβήτησης. Μια απόπειρα αναβίωσης του κοινωνικού και πολιτικού κλίματος μιας εποχής που
ανταπόκριση από την παρέμβαση για τις ελεύθερες μετακινήσεις στον σταθμό «Αττική» (Σάββατο 18/2)
Το “κέντρο φιλοξενίας” προσφύγων Ραφήνας λειτουργεί από τον Ιούλιο του 2016 στις παλιές κατασκηνωτικές εγκαταστάσεις του δήμου Ζωγράφου στην περιοχή Περιβολάκια, μακριά από τον αστικό ιστό. Στην καθημερινή λειτουργία του εμπλέκονται τα υπουργεία άμυνας, δημόσιας τάξης, μεταναστευτικής πολιτικής και οι δήμοι Ζωγράφου και Ραφήνας, ενώ για τη διαχείριση των σχετικών ευρωπαϊκών κονδυλίων έχουν δείξει το
