Τα όσα ακολουθούν δεν αποτελούν κάποιο σενάριο επιστημονικής φαντασίας, αλλά προϊόν της δυστοπικής σύγχρονης πραγματικότητας
Οι χώρες του λεγόμενου δυτικού κόσμου, με πρώτες τις Η.Π.Α. από άποψη πολεμικής ισχύος, καθώς και τα λοιπά ισχυρά κράτη, Κίνα, Ρωσία, Ισραήλ παρ’ όλες τις διαφοροποιήσεις των καθεστώτων τους και τα αντικρουόμενα συμφέροντά τους, συνεχίζουν να καταδυναστεύουν τους ανθρώπινους πληθυσμούς, να εντατικοποιούν την υπερεκμετάλλευση των εξαντλημένων φυσικών πόρων του πλανήτη, να ρυπαίνουν, να καταστρέφουν τα οικοσυστήματα, με μη αναστρέψιμες επιπτώσεις σε αυτά, όπως η ανθρωπογενής κλιματική αλλαγή. Εταιρίες πετρελαίου εξόρυξης χρυσού μαζί με εγκληματικές κυβερνήσεις και εγχώριες μαφίες αποψιλώνουν τους τελευταίους πνεύμονες της γης, όπως τα παρθένα δάση (rain forest) του Αμαζονίου και Παπούα Νέας Γουινέας, εκτοπίζοντας τους αυτόχθονες πληθυσμούς που είναι και οι μοναδικοί κάτοικοι του κόσμου, που έχουν αληθινά μηδενικό οικολογικό αποτύπωμα.
Από την άλλη πλευρά, εκτυλίσσονται εμφύλιοι παρασκηνιακοί πόλεμοι σε χώρες της Αφρικής (π.χ. Υεμένη), ο πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας, η ανατροπή του καθεστώτος Μαδούρο από τις Η.Π.Α., καθώς και ο πόλεμος Ισραήλ και ΗΠΑ με τον Λίβανο και εν συνεχεία με το Ιράν. Ταυτόχρονα, λαμβάνει χώρα η αποτρόπαια γενοκτονία του Ισραήλ κατά του Παλαιστινιακού Λαού, η οποία διεξάγεται μπροστά στα μάτια της ανθρωπότητας με μηδαμινές κυρώσεις από τα υπόλοιπα κράτη, με εξαίρεση τη λεκτική καταδίκη από πληθώρα χωρών, πλην όμως άνευ μεγάλης σημασίας. Το “final solution” που δεν υλοποίησαν οι ναζί στους Εβραίους, και που τόσο σόκαρε την ανθρωπότητα, τώρα εφαρμόζεται από το ισραηλινό κράτος στους Παλαιστίνιους ανενόχλητα, χρησιμοποιώντας φυσικά το αφήγημα περί τρομοκρατίας.
Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα προσπαθεί να δώσει τα διαπιστευτήριά της στο Ισραήλ συναινώντας σε ό,τι της ζητείται, όντας ουραγός στην παγκόσμια πολιτική σκακιέρα λόγω της μικρής της ισχύος, με χαρακτηριστική την πρόσφατη συναίνεσή της στη σύλληψη από ισραηλινά πλοία σε ελληνικά ύδατα των ακτιβιστών που έφεραν ανθρωπιστική βοήθεια (όπου εν πλω κάποιες ακτιβίστριες βιάστηκαν και χτυπήθηκαν).
Μέσα σ’ αυτήν την παγκόσμια συνθήκη η Ελλάδα βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο. Η κυβέρνηση της ΝΔ με πρωθυπουργό τον Κ. Μητσοτάκη, εκτός των άλλων, είναι βουτηγμένη στα σκάνδαλα και τη διαφθορά, όπως το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ (με εμπλεκόμενους υπουργούς όπως ο «Μάκης» και τύπους όπως ο «Φραπές»), το σκάνδαλο των υποκλοπών, το σκάνδαλο του Μακάριου Λαζαρίδη με το πλαστό πτυχίο (που έρχεται σε μια περίοδο που εκκρεμεί η παραπομπή με το νόμο περί ευθύνης υπουργών των Τριαντόπουλου και Καραμανλή για το έγκλημα στα Τέμπη) και πολλά άλλα. Ο κατάλογος είναι μακρύς και θα χρειαζόταν να σπαταλήσουμε πολύ μελάνι για να αναφέρουμε το πλήθος των σκανδάλων της τελευταίας περιόδου. Κοινός τόπος πως για όλα τα παραπάνω και πλήθος ακόμη άλλων, εμπαίζουν εξόφθαλμα τη λογική μας, προσπαθώντας να ξεφύγουν και να κουκουλώσουν τις πομπές τους, ενώ τα ευαίσθητα και αδύναμα κοινωνικά κομμάτια πλήττονται οικονομικά.
Κι ενώ λαμβάνουν χώρα τα παραπάνω μια ακόμη κρατική δολοφονία συντελείται, αυτή του Θοδωρή Ζαβραδινού Καραμπαμπά που εκτελέστηκε με 23 σφαίρες από ένστολους σερίφηδες, μεγαλώνοντας τη λίστα των εκτελεσμένων εν ψυχρώ από τις αστυνομικές δυνάμεις και φέρνοντας στη μνήμη τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο, τον Βασίλειο Μάγγο και τόσους άλλους που δολοφονήθηκαν από τον κρατικό μηχανισμό το τελευταίο διάστημα.
Το χρονικό της δίωξης
Το πρωί της παρασκευής 10 Ιουλίου 2026 και ενώ βρίσκομαι στο σπίτι μου στην Αγγλία, ενώ πριν μερικά λεπτά έχω αφήσει την κόρη μου στο νηπιαγωγείο, δέχομαι τηλεφώνημα από τη μητέρα μου, πως διεξάγεται έρευνα στο σπίτι που διαμένει με την αδερφή μου και η έρευνα αυτή αφορά εμένα. Η εισαγγελέας που ηγείτο της έρευνας αρκέστηκε να ενημερώσει πως η έρευνα αφορά εμένα και πως για λεπτομέρειες θα ενημερωθώ σε δεύτερο χρόνο. Μετά από μια ώρα μαθαίνω από τα φερέφωνα του συστήματος πως κατηγορούμαι για την υπόθεση της Μαρφίν. Ταυτόχρονα άρχισα να λαμβάνω μηνύματα από Έλληνα δημοσιογράφο του Λονδίνου στο e-mail μου και στο messenger. Το έργο είχε ξεκινήσει και τα τηλεδικαστήρια θα έπαιζαν τον γνωστό βρώμικο ρόλο τους, όπως κάνουν σε κάθε αντίστοιχη περίπτωση.
Το σοκ που υπέστην ήταν το μεγαλύτερο που έχω υποστεί στη ζωή μου! Ακούω το όνομά μου σε αυτήν την υπόθεση και δεν μπορώ να πιστέψω ότι αναφέρονται σε μένα. Φυσικά τα τέρατα του αστυνομικού ρεπορτάζ, που δεν είναι τίποτε άλλο παρά η φωνή των διωκτικών αρχών, αναπαράγοντας απλά, χωρίς περαιτέρω έρευνα, τις θέσεις του ΥΠ.ΠΡΟ.ΠΟ., έχουν αρχίσει το βρώμικο έργο τους σκυλεύοντας τη δική μου ζωή αυτή τη φορά. Χαρακτηριστικές οι δηλώσεις του «έγκυρου» Λαμπρόπουλου πως αφού έγιναν τα γεγονότα της Μαρφίν το 2010 αμέσως μετά διέφυγα στο εξωτερικό, ενώ στην πραγματικότητα έφυγα για την Αγγλία το 2017, τόσο άμεσα!
Έχοντας ενημερωθεί ότι κατηγορούμαι για την υπόθεση της Μαρφίν, επικοινωνώ τόσο με δικηγόρο όσο και με τις διωκτικές αρχές, ενημερώνοντας ότι διατίθεμαι να παρουσιαστώ αυτοβούλως και να αποδείξω την αθωότητά μου, και πως θα μεταβώ στην Αθήνα με την πρώτη διαθέσιμη πτήση. Από την Παρασκευή έως και το βράδυ της Κυριακής, κάθε λίγες ώρες κατέρρεα και κοιμόμουν μην αντέχοντας την πραγματικότητα, παίρνοντας αγκαλιά την κόρη μου, τον σύντροφό μου. Κυριακή βράδυ έχοντας αποχαιρετήσει τους αγαπημένους μου, συλλαμβάνομαι στην κύρια αίθουσα αναμονής του αεροδρομίου, δέκα λεπτά μετά την είσοδό μου με το boarding pass, από τέσσερις ένστολους. Ενώ οι ελληνικές αρχές μέσω της δικηγόρου μου είχαν ενημερωθεί ότι είχα κλείσει εισιτήριο επιστροφής στην Ελλάδα, παρ’ όλα αυτά, εκδώσανε διεθνές ένταλμα σύλληψης για το άτομό μου.
Κατά την κράτησή μου στις φυλακές της Αγγλίας χαρακτηρίστηκα high risk κρατούμενη, και μου απαγορεύτηκε κάθε επικοινωνία με οποιοδήποτε οικείο πρόσωπο, δικηγόρο, ακόμα και με το παιδί μου. Η απομόνωσή μου από τον έξω κόσμο είχε στόχο να σπάσει το ηθικό μου, να με κάνει ευάλωτη συναισθηματικά και σαφέστατα δοκίμασε τις ψυχικές μου αντοχές, όμως δεν μπόρεσαν να με πλήξουν περισσότερο γνωρίζοντας ποια είμαι εγώ, και ποια είναι η αλήθεια.
Το ότι αντιμετωπίστηκα ως high risk κρατούμενη, με τους αντίστοιχους περιορισμούς ήταν προϊόν πίεσης, πιθανόν από τις ελληνικές αρχές, πράγμα που μου το ανέφερε ο υπεύθυνος ασφαλείας των φυλακών λέγοντάς μου ότι είναι άνωθεν εντολές (δείχνοντας προς τα πάνω). Ο ίδιος μαθαίνοντας για τις κατηγορίες που μου αποδίδονται, θεώρησε ότι μπορεί να ψάχνουν για αποδιοπομπαίο τράγο.
Η δε επικοινωνία με το παιδί μου αποκαταστάθηκε μετά από δέκα μέρες, χάρη στη βοήθεια από μια συγκρατούμενη μητέρα που γνώριζε τη διαδικασία συμπλήρωσης των αντίστοιχων εγγράφων, που εν συνεχεία παρέδωσα στη social worker, και κατόπιν δεν μπορούσαν να αρνηθούν την επαφή με το παιδί μου. Έπειτα από είκοσι πέντε μέρες κρατούμενη εκεί, την 6η Αυγούστου, είχε φτάσει ή ώρα της έκδοσής μου στην Ελλάδα, ύστερα από τη συναίνεσή μου, καθώς οι αγγλικές αρχές μου επεσήμαναν το δικαίωμά μου να αρνηθώ, γιατί το ελληνικό κράτος έχει καταδικαστεί επανειλημμένα για τις συνθήκες κράτησης και για την παραβίαση των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Έχοντας όμως την πεποίθηση ότι θα αναγνωριστεί η αλήθεια και δεν θα προφυλακιστώ, χωρίς δεύτερη σκέψη, θέλησα να επιστρέψω. Η παράδοσή μου στην ελληνική ιντερπόλ και στα δύο άτομα του ελληνικού FBI έγινε μέσα στο αεροπλάνο. Κατά τη διάρκεια της πτήσης έγινε συζήτηση-ανάκριση. Ακολούθησε η κλασσική διαδικασία φωτογράφισης, δαχτυλοσκόπησης, στη ΓΑΔΑ και βραδινές ήπιες ανακρίσεις, με «φιλικό χαρακτήρα». Εν συνεχεία στην ανακρίτρια και εισαγγελέα με το προφανές αποτέλεσμα την προφυλάκισή μου χωρίς ούτε μια σοβαρή ένδειξη.
Sequel Marfin vol. 3
Το 2021 ένα ανώνυμο τηλεφώνημα στοχοποιεί για τον εμπρησμό της τράπεζας Μαρφίν άτομα του Α/Α χώρου. Ελλείψει αποδεικτικών στοιχείων η υπόθεση τέθηκε στο αρχείο. Πέντε χρόνια μετά, το ανώνυμο τηλεφώνημα έγινε ανώνυμο e-mail, και στοχοποιεί ξανά ανθρώπους χωρίς καμιά περαιτέρω πληροφορία, ένας εκ των οποίων εκείνο το διάστημα ήταν έγκλειστος στη φυλακή και θα ήταν αδύνατον να βρίσκεται σε δύο μέρη ταυτόχρονα, καταδεικνύοντας την αφερεγγυότητα του e- mail και με αυτό τον τρόπο.
Η προχειρότητα της προσπάθειας κατασκευής στοιχείων αποτυπώνεται σ’ ένα πλήθος σημείων που αφορούν στη δικογραφία, όπως η αλλοίωση των αποτελεσμάτων ενός προγράμματος τεχνητής νοημοσύνης, που κάθε άλλο παρά στην ταυτοποίηση καταλήγει και που χρησιμοποιήθηκε εργαλειακά από τα μίντια για να προσδώσει κύρος στη δίωξη. Ένα ακόμη σημείο είναι οι φωτογραφίες από «κοινές διακοπές» με τους δύο συγκατηγορούμενούς μου, που δεν υπήρξαν ποτέ, αλλά χρησιμοποιήθηκαν ως ενοχοποιητικό στοιχείο.
Η από κοινού στοχοποίηση όσων ανθρώπων δείχνει το e-mail ως ενόχους, αποτελεί μία προσφιλή τακτική του κράτους και των διωκτικών μηχανισμών του, με σκοπό την ποινικοποίηση των προσωπικών και πολιτικών σχέσεων για να στήσουν το σαθρό τους αφήγημα.
Η υπόθεση αυτή χρησιμοποιείται για τρίτη φορά από τις διωκτικές αρχές για να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη και για να σπιλώσει τον Α/Α χώρο. Το μένος τους απέναντι στον Α/Α χώρο έγκειται στην απεύθυνση και διάχυση των ιδεών του στην κοινωνία, που μπορούν και διαχρονικά αποτελούν εμπόδιο στα σχέδια της κυριαρχίας τους. Δεκαετίες τώρα προσπαθούν να προσδώσουν τον χαρακτήρα εγκληματικής οργάνωσης και, εν προκειμένω γι’ αυτή την υπόθεση, των δολοφόνων.
Η μέρα της 5ης Μαΐου συντάραξε όλη την Ελλάδα και πόσο μάλλον ανθρώπους του κινήματος και διαδηλωτές, που όπως και εγώ, κατεβήκαμε να διαδηλώσουμε ενάντια στα μέτρα λιτότητας της Τρόικα και του ΔΝΤ, στα γνωστά τότε μνημόνια. Εκείνη η μέρα αποτέλεσε την κορύφωση της πληθώρας πολύμορφων κινητοποιήσεων, πλαισιωμένων από εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους. Ο θάνατος των 3 εργαζομένων αποτελεί ένα τραγικό γεγονός, το οποίο οδήγησε σε πάγωμα το κύμα των διαδηλώσεων που είχαν γιγαντωθεί μέχρι τότε σε πρωτοφανή βαθμό. Μέσα σε ένα κλίμα γενικής απεργίας, και ενώ έχουν προηγηθεί πολλές κινητοποιήσεις όπου στους δρόμους που κινούνταν ο κύριος όγκος της πορείας σημειώνονταν συγκρούσεις, όπου ακόμη και αλυσίδες ρούχων ήταν αμπαρωμένες με ρολά και τα πάντα ήταν κλειστά, εύλογα μπορεί να αναρωτηθεί ο καθένας πώς το συγκεκριμένο υποκατάστημα είχε μέσα κλειδωμένους εργαζόμενους και σφραγισμένη την έξοδο κινδύνου.
Οι έχοντες την ευθύνη για τα μέτρα ασφαλείας των εργαζομένων, καθώς και ο ίδιος ο τραπεζίτης Βγενόπουλος δεν εξέτισαν ούτε μια μέρα φυλακή. Η δικαιοσύνη έκρινε πως για τους παραπάνω που φέρουν την ευθύνη για τον θάνατο των 3 εργαζομένων αρκούσε να πληρώσουν ένα χρηματικό ποσό.
Φυσικά όλο αυτό είναι συνηθισμένο για τη χώρα που λέγεται Ελλάδα, όπου οι περισσότεροι εργαζόμενοι δουλεύουν σε άθλιες συνθήκες εργασίας, τα εργατικά δυστυχήματα είναι πλέον κανονικότητα, ενώ τα αφεντικά πληρώνουν ένα αμελητέο, μηδαμινό τίμημα για τις ζωές των εργατών. Γιατί η ανθρώπινη ζωή για τον καπιταλισμό έχει άξια μόνο αν συνδέεται με τα κέρδη τους, και η όποια ανθρώπινη απώλεια αντιμετωπίζεται με κυνισμό. Τα παραδείγματα είναι δεκάδες, με τελευταίο και χαρακτηριστικό τον ιδιοκτήτη της εταιρίας Βιολάντα που, παρ’ ότι ευθύνεται για τον θάνατο 5 εργαζομένων, αυτή τη στιγμή όχι μόνο το εργοστάσιό του επαναλειτουργεί σαν να μην έγινε τίποτα, αλλά και ο ίδιος έχει αποφυλακιστεί μετά από 6 μήνες κράτησης.
Ποιος έχει την παραμικρή αμφιβολία ως προς το τι είναι ικανό να κάνει το κράτος και οι μηχανισμοί του, και δη αυτή η κυβέρνηση προκειμένου να διατηρήσει την κυριαρχία της. Με απόλυτο δόλο και άκρατη αλαζονεία μπροστά στα μάτια της ελληνικής κοινωνίας μπάζωσαν νεκρούς ανθρώπους για να συγκαλύψουν το φρικτό έγκλημα των Τεμπών. Με μαφιόζικες μεθόδους προσπάθησαν να τρομοκρατήσουν και να χρηματίσουν πατέρα θύματος των Τεμπών (Πάνο Ρούτσι). Τον ίδιο τρόπο τρομοκράτησης είχαν επιλέξει ως προσπάθεια φίμωσης του μικρού κοριτσιού από την υπόθεση του Κολωνού που ήταν μια light, πιθανόν, ελληνική εκδοχή των Epstein files, καθώς οι μαρτυρίες ενέπλεκαν πολιτικά πρόσωπα και άτομα με εξουσία. Σωρεία άλλων υποθέσεων συμπληρώνουν το κάδρο των μαφιόζικων τακτικών του κρατικού μηχανισμού, όπως οι διώξεις των μαρτύρων στην υπόθεση NOVARTIS, η προαγωγή διευθυντή αστυνομίας εμπλεκόμενου στην υπόθεση της greek mafia και άλλα πολλά συνθέτοντας έναν μακρύ κατάλογο. Όλα τα παραπάνω επιτυγχάνονται μέσω της τεράστιας μιντιακής, γκεμπελικού τύπου προπαγάνδας, και του διαβλητότατου δικαστικού συστήματος.
Η κατάδειξη αυτής της σκευωρίας δεν αφορά μόνο εμένα και τους δύο συνδιωκόμενους που μας έλαχε αυτός ο κλήρος, ούτε μόνο τους αγωνιστές του Α/Α χώρου. Αφορά την a priori εγκληματοποίηση όποιου αγωνίζεται για μια αληθινά δίκαιη κοινωνία, για ένα άλλο πολιτικό σύστημα από αυτό που κατ’ επίφαση και καπηλευτικά ονομάζεται δημοκρατία. Αφορά οποιοδήποτε αντιστέκεται σε εγκλήματα όπως αυτά των Τεμπών, των Σκουριών Χαλκιδικής, της εσκεμμένης πυρκαγιάς όλης της Β. Εύβοιας, της φτωχοποίησης των παλαιότερων και νέων γενεών.
Αφορά όλους εμάς που ονειρευόμαστε και αγωνιζόμαστε για έναν άλλο καλύτερο κόσμο από αυτόν, για εμάς και τα παιδιά μας, και που η εξουσία επιδιώκει να μας εγκληματοποιήσει, καλύπτοντας τα δικά της εγκλήματα και δολοφονίες. Η στιγμή που πυροδότησε την ανάγκη μου να συμμετάσχω σε αυτούς τους αγώνες ήταν η άνθιση του κινήματος ενάντια στην παγκοσμιοποίηση, με την κορύφωση των κινητοποιήσεων στο Σιάτλ, το Γκέτεμποργκ και τη Γένοβα όπου δολοφονήθηκε ο Κάρλο Τζουλιάνι από τις αστυνομικές δυνάμεις μπροστά στα μάτια όλης της ανθρωπότητας. Η αναρχική ηθική και ο αξιακός κώδικας που βάζει πάνω απ΄ όλα την αξία της ανθρώπινης ζωής, και που δεν αποδέχεται την έννοια της παράπλευρης απώλειας, η έννοια του δικαίου και της αλληλεγγύης, όλα αυτά δηλαδή που το σύστημα παντοιοτρόπως προσπαθεί να ετεροκαθορίσει και να εγκληματοποιήσει, αυτά και τόσα άλλα μ’ έκαναν κομμάτι του Α/Α χώρου, και μόνο περηφάνια με κάνουν να νιώθω έως σήμερα, θέλοντας να πιστεύω ότι έβαλα έστω και ένα λιθαράκι στον αγώνα για την πραγμάτωση της ουτοπίας, της άμεσης, αδιαμεσολάβητης, ελευθεριακής και μόνης αληθινής δημοκρατίας.
Η εποχή που διανύουμε είναι μία εποχή με τεράστιες οικονομικές και κοινωνικές αντιθέσεις που μέρα με τη μέρα γιγαντώνονται. Η καθεστηκυία τάξη καλείται να διαχειριστεί την αντίδραση στις τερατώδεις αδικίες, αφού ένα μεγάλο κύμα αντίστασης και διεκδίκησης του μεγάλου πλούτου που αυτή στερεί από το μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας, είναι θέμα χρόνου να εκδηλωθεί. Σαφέστατα ο «εσωτερικός εχθρός» αποτελεί προτεραιότητα και είναι ο πρώτος που υφίσταται την καταστολή και τις νέες μεθοδεύσεις, γιατί μπορεί να αποτελέσει τον θεμέλιο λίθο της ανατροπής. Σ’ αυτό έρχονται να προστεθούν και οι νέες τεχνοεπιστήμες, που κάθε άλλο παρά αθώα χρησιμοποιούνται, και που εκτός από κάποιες ψυχαγωγικές ή επιστημονικού τύπου χρήσης, σαφέστατα θα αποτελέσουν, αν δεν υπάρξει ο αντίστοιχος φραγμός και η ορθολογική εφαρμογή τους, το άνοιγμα του κουτιού της Πανδώρας για την ανθρωπότητα.
Ο προσωπικός μου αγώνας για απόδειξη της αθωότητάς μου είναι ο αγώνας της αλήθειας ενάντια στη σκευωρία του κρατικού μηχανισμού, είναι ο αγώνας για δικαιοσύνη, και θα παλέψω μέχρι την τελευταία μου ανάσα για την αθωότητά μου. Δεν θα επιτρέψω να γίνω αποδιοπομπαίος τράγος αυτής της στημένης κρατικής σκευωρίας.
Από πλευράς μου καλώ όσους όλους αντιλαμβάνονται με παρόμοιο τρόπο την κοινωνική πραγματικότητα, πέρα από οποιοδήποτε περιχαράκωμα, σεχταρισμό και πολιτική καθαρότητα, να συμπορευθούν με τα δικά τους χαρακτηριστικά σε αυτόν τον αγώνα.
ΓΙΑΤΙ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ!
«Όταν οι Ναζί ήρθαν να πάρουν τους κομμουνιστές, σιώπησα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν φυλάκισαν τους σοσιαλδημοκράτες, σιώπησα, γιατί δεν ήμουν σοσιαλδημοκράτης. Όταν ήρθαν να πάρουν τους συνδικαλιστές, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν συνδικαλιστής. Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν είπα λέξη, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν τελικά ήρθαν να πάρουν εμένα, δεν υπήρχε κανείς άλλος να διαμαρτυρηθεί».
~Μ. Νίμελερ, Λουθηρανός πάστορας
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΘΥΜΙΟ ΚΑΙ ΚΩΣΤΑ
ΩΣ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟ MATRIX ΠΟΥ ΒΙΩΝΟΥΜΕ
ΠΡΟΤΑΣΣΟΝΤΑΣ ΕΝΑΝ ΑΛΗΘΙΝΑ «ΘΑΥΜΑΣΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΚΟΣΜΟ»
Ενάντια στην post- human brain control era που οι καπιταλιστές φασίστες των tech elit προσπαθούν να επιβάλλουν
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!
ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΥΤΟΠΙΑ!
ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ!
ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ!
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΤΗΤΑ!
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ!
Ελένη Α.
(ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ)
