My family is NOT safe

Είτε είμαστε μέλη της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας είτε όχι, μας είναι αδιανόητο να μην εκφράσουμε την οργή μας απέναντι στη σκληρή και απάνθρωπη επίθεση που δέχονται τα μέλη μιας ευρύτερης για μας οικογένειας στη γειτονική Τουρκία. Νιώθοντας καθόλου ασφαλείς, παρακολουθούμε από μακριά την εκτεταμένη αστυνομική επιχείρηση που ξεκίνησε από τις τουρκικές αρχές τον Σεπτέμβριο του 2026 με το όνομα “My family is safe”(!). Ποιες οικογένειες όμως κόπτεται να προστατέψει το κράτος από την «ασέμνεια» και την «διευκόλυνση της πορνείας» και από ποιον;

Το τελευταίο διάστημα, με αυτές τις κατηγορίες και με υπερβολικό πατριαρχικό ζήλο έχουν πραγματοποιηθεί δεκάδες αιφνίδιες αστυνομικές έφοδοι σε μπαρ, χώρους διασκέδασης και κατοικίες. Στόχο αποτελούν οργανώσεις ΛΟΑΤΚΙ+, ακτιβιστές για το HIV, εργαζόμενα στο σεξ, υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης. Οι κρατικές επιθέσεις περιλαμβάνουν χρήση δακρυγόνων, βίαιες συλλήψεις-προσαγωγές και κατάσχεση ψηφιακού εξοπλισμού. Το μπλοκάρισμα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πάνω από 400 ιστοσελίδων και λογαριασμών που σχετίζονται με αντίστοιχες οργανώσεις, αποκλείει την πρόσβαση σε δίκτυα υποστήριξης, ψυχολογικής βοήθειας και ιατρικής καθοδήγησης.

Ο υπουργός δικαιοσύνης και οι εισαγγελικές αρχές εξετάζουν το μέλλον των μαζικών συλλήψεων κατά τη διάρκεια των πρώτων ημερών της επιχείρησης, και των διαδηλώσεων που ακολούθησαν ως αντίδραση κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, την Άγκυρα, τη Μερσίνα και τη Σμύρνη. Τι αναμένεται; Μαζικές κρατήσεις και κακοποίηση, μεταφορά σε φυλακές υψίστης ασφαλείας, άγνωστη αναμονή για εκδίκαση, πολυετείς ποινές για «σύσταση εγκληματικής οργάνωσης», κίνδυνος απέλασης για ξένους υπηκόους.

Τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα αντιμετωπίζουν κίνδυνο καθημερινά σε όλο τον κόσμο για την ασφάλεια ακόμα και της ζωής τους, με επιθέσεις στον δρόμο ή τον εργασιακό τους χώρο. Στην Τουρκία, ειδικά μετά την έναρξη της επιχείρησης ο κίνδυνος αυτός αυξάνεται δραματικά. Η χώρα καταγράφει ήδη διαχρονικά έναν από τους υψηλότερους δείκτες δολοφονιών τρανς ατόμων στην Ευρώπη. Οι οργανώσεις τονίζουν ότι ο πραγματικός αριθμός είναι πολύ μεγαλύτερος καθώς υπάρχει συγκάλυψη των δολοφονιών από τις οικογένειες ως «εγκλήματα τιμής», ενώ «ύποπτοι θάνατοι» ή αυτοκτονίες που προκλήθηκαν από τον κοινωνικό αποκλεισμό δεν περιλαμβάνονται στις λίστες.

Τόσο μακριά μα τόσο κοντά η ρητορική μίσους στην Τουρκία, εδώ και παντού, στοχοποιεί, εντείνει το κλίμα ανοχής και κανονικοποίησης απέναντι σε εγκλήματα λόγω έμφυλων ταυτοτήτων. Εμείς όμως δεν υποκύπτουμε και δεν θα γίνουμε αόρατα. Είμαστε εδώ και είμαστε πολλές με αμέριστη αλληλεγγύη και αντίσταση μέχρι το τσάκισμα της πατριαρχίας!

ManoRoco